Een strijdbare ninja

StriderAls aan het einde van level 1 in Strider een groep parlementariërs uit hun zetels springen om zo een robotische Uroboros te vormen weet je dat het wel goed zit met deze game. Voeg hier een dikke laag Russofobie aan toe in combinatie met de geliktheid van een AAA Capcom productie en je hebt een iconische arcadegame.

Strider heeft de flair die je mag verwachten van een game gemaakt door een ontwikkelaar die on top of the game was. Capcom liet eind jaren 80 geen spaan heel van speelhallen en ze pompten de ene hit na de andere uit hun studio’s in Japan. Actiegames waren dertien in een dozijn, maar in de dagen voor Street Fighter II was het vooral Strider dat toonaangevend was.

De opzet van de game is toepasselijk simpel: je speelt als de Japanse ninja Strider Hiryu en gaat in je eentje de dictator Grand Master vermoorden. Verdeeld over slechts vijf levels kom je op de vreemdste plekken, en moet je nog de nodige munten in de arcadekast pompen om het einde te zien. Verwacht een pittige uitdaging, want voor niks gaat de zon op.

De game speelt een beetje als een Koude Oorlog variant op authentieke arcadegames als Rastan, maar gelukkig wel met de betrouwbare besturing die je van een topgame mag verwachten. Hiryu beweegt met acrobatische souplesse van set piece naar set piece, terwijl hij hordes vijanden neersabelt met zijn karakteristieke zwaard Cypher.

Strider01

Level 1 alleen al is waarschijnlijk meer dan genoeg om je voor altijd een fan te maken. Hiryu komt met een hangglider Kazachstan binnen vliegen, maar het duurt niet lang voordat ie op een Dolph Lundgren-achtig figuur stuit die hem de weg verspert. Als die eenmaal aan de kant is gezet kom je al snel de genoemde Uroboros tegen, wat een iconisch gevecht oplevert – al was het maar omdat deze robot een hamer en een sikkel in zijn handen heeft.

Wat kan ik zeggen, ook Japan deed doodleuk mee aan het neerzetten van de Sovjet Unie als de grote vijand in de jaren 80. De Grand Master lijkt zich ergens in Rusland op te houden en heeft onder andere een Gorbatsjov-achtig figuur voor zich werken. Mooi is dat deze ook daadwerkelijk Russisch praat in de cutscenes tussen elk level, wat de kitsch factor van de game enorm verhoogt.

De fictieve Sovjet Unie in Strider is trouwens een stuk gevarieerder dan je zou denken, want je komt ook nog wilde Amazone vrouwen, robot apen, Chinese kungfu meisjes en lopende blikscharen tegen, om maar wat te noemen. Dit soort vreemde encounters zijn schering en inslag en je komt eigenlijk ogen en oren te kort terwijl je met alle macht in leven probeert te blijven – en zo het meeste uit je gulden, euro of continue haalt.

Een hitgame als deze kwam natuurlijk ook op de nodige thuissystemen uit, waarvan de Mega Drive versie lange tijd de meest toegankelijke was in het Westen. Een goede match, want Strider past prima thuis op het systeem dat zich juist onderscheidde met een overvloed aan arcade conversies. Dat het met slechts vijf levels niet meer had te bieden dan hooguit een weekendje plezier zal weinig gamers destijds dwars hebben gezeten.

strider02

Jaren later, toen Capcom Strider 2 op de Playstation uitbracht, dook het originele Strider andermaal op, ditmaal als bonus voor kopers van die game. Twee Strider games voor de prijs van één is natuurlijk een goede deal, des te meer omdat deze versie van Strider wellicht nog de beste thuisversie is tot op heden.

In Strider op de Playstation kan je diverse settings naar hartenlust instellen, een alternatieve soundtrack selecteren, gebruik maken van een rapid fire functie, nieuwe kostuumkleuren unlocken en een level select unlocken. Dit soort extraatjes zullen natuurlijk niemand over de streep trekken die niet geïnteresseerd is in de game, maar het is een leuke bonus in een game dat zelf als bonus werd weggegeven.

Echte fans weten echter dat de enige reden om Strider 2 in huis te halen het spelen van het veel betere Strider is. Het is typisch zo’n game dat alleen in de jaren 80 gemaakt had kunnen worden en Capcom was in die tijd echt toonaangevend. Dit soort games worden nooit echt oud en of je het nou op de Playstation, Mega Drive of via emulatie speelt, de Grand Master moet verslaan worden.

[Strider | Arcade / Playstation | Regio: Amerika]

strider05

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

3 Reacties op “Een strijdbare ninja

  1. Pingback: Strijdbaar ondanks alles | patraversus

  2. Pingback: De meester wervelt terug | patraversus

  3. Pingback: Een ophitsende koning | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s