Paniek in dromenland

Super Mario Advance - Super Mario Bros. 2In Super Mario Bros. 2 gaat de welbekende Super Mario als een opgefokte bloemkoolplukker te werk. Geen grasspriet is veilig voor deze loodgieter, die voor de verandering met zijn entourage naar een Arabisch land is gegaan. Mario als immigrant en seizoensarbeider, wie had dat ooit kunnen denken.

Nee, het vervolg op Super Mario Bros. lag zeker niet voor de hand. Maar aan de andere kant is dat ook weer een kenmerk van de late jaren 80, waarin vervolgen wel eens wilde afwijken van het bronmateriaal. Denk bijvoorbeeld ook aan andere atypische vervolgen als The Adventure of Link en Castlevania II.

Maar wat SMB2 beter doet dan genoemde vervolgen is dat het eindproduct veel meer in balans is. De tweede Zelda game was letterlijk in een ander perspectief dan zijn voorganger en Castlevania II verloor zichzelf – en de speler – in labyrint-achtige omgevingen en vage non-hints. SMB2 had van deze zaken geen last, aangezien het zelf een aanpassing was van een Japanse game die helemaal los stond van Mario.

Met een naam als Doki Doki Panic! had de Japanse versie natuurlijk weinig kans op slagen in het Westen, en het Arabische thema hielp waarschijnlijk ook niet echt. Dus wat doe je dan als Nintendo zijnde? Inderdaad, dan vervang je de personages gewoon met personages uit je hitgame Super Mario Bros en pas je de game her en der een beetje aan.

0000008E 00000093

Een gedurfde keuze, maar eind jaren 80 had niemand je kunnen vertellen dat SMB2 van origine geen echte Mario game was. Mario en co waren niet alleen duidelijk herkenbaar en een stuk kleurrijker dan eerst, maar de game speelde ook heerlijk. Dat verder niks terug deed denken aan SMB viel niet eens echt op, aangezien vervolgen in deze tijd sowieso wel eens anders wilden zijn.

Uiteindelijk werd de Westerse versie ook weer in Japan uitgebracht, onder de nieuwe naam Super Mario USA. Nou had de game helemaal niks met Amerika te maken, maar goed. Vele jaren later, toen Nintendo een geschikte kandidaat zocht om hun nieuwe GameBoy Advance systeem mee te lanceren, kreeg deze Super Mario USA een nieuwe kans om te stralen, ditmaal als de launchtitel Super Mario Advance.

Je nieuwe systeem lanceren met een port van een meer dan tien jaar oude game: je moet het maar durven. Achteraf gezien was het een voorbode van de matige inzet die veel ontwikkelaars zouden tonen op het systeem, maar tegelijkertijd was het nog steeds een sterke game. Feit is dat het gooien met fruit en vijanden goed in elkaar zat, en het hielp natuurlijk ook dat de vier speelbare personages voor goede variatie zorgen.

000000B3 000000BA

Om de nieuwe versie wat eigen elan te geven had men de nodige frivole aanpassingen doorgevoerd. De game is in principe de Super Mario All-Stars versie van SMB2, maar dan met tal van kleine aanpassingen om de mogelijkheden van de nieuwe hardware mee aan te tonen. Denk hierbij aan zaken als rotatie en scaling. Saaie ruimtes zoals de potten waar je in kan duiken zijn voorzien van nieuwe achtergronden met draaiende elementen, die verder letterlijk niks toevoegen aan de game.

Men heeft ook geknoeid in het level design zelf, hoewel vreemd genoeg niet uit noodzaak om de game aan de nieuwe, lagere schermresolutie aan te passen. Op bijna amateuristisch wijze zijn kleine zaken veranderd in de layout van sommige levels, maar dit is vrijwel altijd verandering omwille van verandering en niet noodzaak.

Onmiskenbaar is ook de toevoeging van voice samples, die rijkelijk uit je speakers vliegen. Het zal niet lang duren voordat je een blijvende haat voor Charles Martinet ontwikkeld, want het geschreeuw van Mario en Luigi kan je natuurlijk maar zo lang aanhoren voordat je helemaal gek wordt. Om nog maar te zwijgen over wat ze Toad hebben aangedaan, want deze paddenstoel zwamt als een idioot bij elke actie die hij (het?) maakt. Nog nooit voelde vooruitgang zo aan als achteruitgang, want je moet Toad gehoord hebben om het te geloven. Hearing is believing zeggen ze niet voor niks.

000000F8 00000106

Om dit grove geweld aan je gehoor een beetje goed te maken was Nintendo zo vriendelijk om ook een remake van de arcade game Mario Bros. bij SMA te doen. Het mist natuurlijk de diepgang van latere Mario games, maar het is een leuke extra – des te meer omdat je het met vier spelers kan spelen nou.

SMA had een twijfelachtige impact op de games die nog zouden volgen, want zowel de voice samples als de remake van Mario Bros. zouden naar de andere SMA games overwaaien. Gelukkig liet men in die games wel het onnodige gekloot aan het level design achterwege, hoewel de Advance versie van Super Mario Bros. 3 nog een uitgebreid aantal DLC levels zou krijgen waarin de hele game op de kop was gegooid als een soort conceptuele voorloper op Super Mario Maker.

Ondanks de mindere zaken was het toch een degelijke launchgame. SMB2 is nou eenmaal het buitenbeentje van de oude Mario games, dus het was leuk dat het een tweede kans kreeg in de spotlight. Het is natuurlijk makkelijk om op cynische wijze de game als een minderwaardige cut-out van de Super Mario All-Stars versie te bestempelen, maar in de kern blijft het een haast tijdloze actiegame, met een eigen identiteit. Niet slecht voor iets dat in beginsel niks met Mario had te maken.

[Super Mario Advance | GameBoy Advance | Regio: Japan]

000000B7 0000009C

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Paniek in dromenland

  1. Pingback: Tijdloos plezier | patraversus

  2. Pingback: Laat je hoofd gaan | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s