Trippen met de Mario’s

NES Classics: Super Mario Bros.Dat de gebroeders Mario net zo Italiaans zijn als een Hawaii pizza heeft hun succes nooit in de weg gestaan. Na Super Mario Bros. op de NES lag de wereld aan hun voeten en hebben ze zich ontwikkeld van loodgieters tot bedrijfsmascotte. De kwaliteit van hun “debuutgame” is dermate hoog dat het ook bijna 30 jaar na dato nog goed te spelen is.

Mede dankzij Mario en Luigi heb ik heftige jeugd gehad. Deze mannen slokten paddenstoelen naar binnen alsof het snoep was, gooiden graag met vuur, en bevonden zich in een wereld waar schildpadden konden vliegen en zwammen ogen en beentjes hadden. En dat allemaal zodat ze oude kastelen konden verkennen op zoek naar een mooie vrouw.

Wat doet dat hedonisme met een kinderziel? Je raakt verslaafd, en wilt steeds meer. Meer paddo’s, meer vuurwerk en meer dierenleed. Ja, Nintendo had haar werk goed gedaan. Zo goed dat ik bijna 30 jaar later nog steeds teksten over het medium schrijf. Nou, dan weten we bij deze in ieder geval waar het bij mij was misgegaan. En na al die tijd speel ik nog steeds graag Super Mario Bros.!

Het baanbrekende aan Mario was dat het een sidescrolling action game was, waarbij vooral het sidescrolling gedeelte naamsbepalend was. Tegenwoordig is het moeilijk voor te stellen, maar voor de lancering van de NES kwam je dit soort games voornamelijk in speelhallen tegen. En dan moet je al oud genoeg zijn om überhaupt een speelhal voor te kunnen stellen!

SMB2 SMB1

Omdat de game van links naar rechts scrollde zonder hierbij steeds een nieuw scherm te moeten laden was ongekend creatief level design mogelijk. De 32 levels leken bij vlagen op een obstakel parcours, waarbij Mario vreemde wezens moest zien te ontwijken en over bodemloze putten moest springen – je moet wat over hebben voor die prinses Paddenstoel.

Dit alles was vergezeld door die kenmerkende blauwe lucht, groene buizen en roodbruine bakstenen. En natuurlijk door dat legendarische Super Mario deuntje, dat zich uiteindelijk een weg wist te banen naar het collectieve geheugen van kinderen uit de jaren 80. De game was een heuse verademing, en maakte eigenhandig een einde de perspectieven van de Atari 2600 en MSX thuiscomputer als serieuze gameplatformen.

Toegegeven, de game heeft in de loop der jaren een beetje aan magie verloren, maar het is ook nu nog prima speelbaar. Bij gebrek aan alternatieven is mijn voorkeurversie nog steeds de NES Classic versie op de GameBoy Advance. Ik heb meestal wel een GBA ergens in de buurt slingeren, dus het is wel zo gemakkelijk om op dat systeem met Super Mario Bros. aan de slag te gaan.

Zoals ook het geval is met de andere NES Classics betreft SMB niks meer dan een ROM dump die wordt ge-emuleerd op de GBA. Hierdoor is de originele game in vrijwel perfecte staat behouden en kan je als vanouds op zoek naar de prinses. Beter, de game heeft een (beperkte) savefunctie, waardoor de tweede queeste speelbaar blijft als je de game eenmaal hebt uitgespeeld.

smb3 smb4

De grote concurrent voor deze versie is natuurlijk Super Mario Bros. Deluxe, dat in 1999 nog op de GameBoy Color was uitgekomen. Omdat DX speciaal voor de GBC opnieuw ontwikkeld was heeft het veel meer content te bieden – onder andere levels uit de Japanse Super Mario Bros. 2 – maar de lage resolutie van de GBC gooit keihard roet in het eten en maakt de game maar moeilijk speelbaar.

Het beeldscherm is ook een beetje de achilleshiel van de GBA, maar men pakte zaken voor de NES Classics versie toch net even wat handiger aan. Men heeft het probleem van de resolutie hier opgelost door het hele beeld van de NES game verticaal in de GBA resolutie te persen. Mario ziet er hierdoor nogal bescheten uit, maar het is een praktische oplossing.

Bijkomend voordeel van de GBA is dat je de game eindelijk in het wild kan loslaten. Jarenlang was het geketend aan televisies, maar dankzij draagbare systemen kan het overal gespeeld worden. Feitelijk is de NES Classics versie al een tijdje geleden achterhaald door de digitale heruitgave van SMB op het 3DS systeem, dus voor puristen is er een nog beter alternatief.

Ik ben echter content met wat ik heb. Dat wil zeggen, geweldige herinneringen en een speelbare versie van een van de allereerste echte baanbrekende console games. Dat die versie niet helemaal perfect is, is evenwel geen dealbreaker en voor mij nooit een reden geweest om een 3DS in huis te halen.

[NES Classics: Super Mario Bros. | GameBoy Advance | Regio: Europa]

SMB5 SMB6

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Trippen met de Mario’s

  1. Pingback: Paniek in dromenland | patraversus

  2. Pingback: Hij kan alles, maar niet genoeg | patraversus

  3. Pingback: Terug op het oude nest | patraversus

  4. Pingback: Op pad in je beste onderbroek | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s