Thor, de kleurrijke dorstlesser

The Story of Thor - A Successor of the LightVoor uitgedroogde eigenaren van de Mega Drive leek The Story of Thor – A Successor of The Light in 1995 een heuse fata morgana. Een action adventure game op het systeem dat gekenmerkt werd door flitsende actiegames? Dat kon nooit waar zijn.

Het was zeker een ongebruikelijke verschijning. Action adventure games kwam je vooral tegen op de Super NES, in de vorm van o.a. A Link to the Past en Secret of Mana. Tegen de tijd dat Thor op de markt kwam was het te laat om nog iets aan deze perceptie te veranderen, maar ontwikkelaar Ancient bewees wel dat dit genre ook goed uit de voeten kon op de Mega Drive.

De game draait om de avontuurlijke prins Ali, die op een dag een gouden amulet vind. Het blijkt de helft van een paar amuletten, waarvan de zilveren variant uiteraard door een slechterik is gestolen. Onbedoeld raakt Ali verstrikt in de strijd om de amuletten en moet hij uiteindelijk zijn land verdedigen tegen de indringers die het op zijn nieuwe speeltje hebben voorzien.

Het verhaal is verder flinterdun, en dient meer als roadmap om Ali van punt A naar B te leiden. Maar zwak verhaal of niet, dit is dé game voor iedereen die op zoek is naar een vermakelijk avontuur op de Mega Drive. De Arabische setting is op kleurrijke wijze vormgegeven en Ali beschikt over het soort moves waar personages als Link nog jaloers op kunnen zijn.

Typerend voor het systeem zijn er duidelijke contouren van een actiegame herkenbaar. Ali is standaard uitgerust met een mes, waarmee hij simpele combo’s kan doen en Street Fighter-achtige speciale aanvallen. Ook zal je regelmatig andere wapens als zwaarden, kruisbogen en bommen tegenkomen, die je maar een beperkt aantal keer kan gebruiken. Zo komt er dus ook nog een beetje item management om de hoek kijken.

Om de game iets meer diepgang te geven dan een deluxe variant op Final Fight kom je ook nog een aantal familiars tegen, wiens ondersteunende krachten je hard nodig zal hebben. De spelwereld is zo ontworpen dat je deze regelmatig moet gebruiken om puzzels op te lossen. Deze beginnen redelijk eenvoudig, maar zijn aan het einde van de game vergelijkbaar met de betere puzzels uit A Link to the Past.

Een ander punt waarop Thor zich onderscheidt van veel andere games op de Mega Drive is in de presentatie. Speel het op een degelijke televisie en de kleuren spatten van je scherm af. Thor is overduidelijk gestileerd als een tekenfilm en het had wat dit betreft niet misstaan op de Super NES. In het intro en het einde wordt je zelfs getrakteerd op geanimeerde scènes, die erg aan Japanse animatie doen denken. Het ziet er geweldig uit en is een voorteken van een mooi avontuur.

Ali en de andere personages zijn ook zeer goed getekend, op een manier die toen net zo zeldzaam was als het tegenwoordig is. Natuurlijk valt er ook iets te zeggen voor die typische, donkere Mega Drive look uit de eerste jaren van het systeem, maar deze veel stilistischere aanpak valt meteen op in een zee vol rouwe arcade games en zwakke mascotte games.

Een bonte game heeft natuurlijk ook een prikkelende soundtrack nodig, en dat kan je gerust overlaten aan Ancient baas Yuzo Koshiro. Hij koos voor een symfonische invalshoek, vergelijkbaar met zijn soundtracks voor de Actraiser games. Dit komt niet altijd even goed uit de verf op de Yamaha soundchip, maar het laat niet onverlet dat het een zeer memorabele soundtrack is geworden, die vaak prima de sfeer weet te bepalen in combinatie met de vormgeving van de achtergronden.

Een interessante bijkomstigheid is overigens de titel van de game, want de Noorse god Thor is in geen velden of wegen te bekennen in deze fantasievolle Arabische setting. Dat is op zijn minst een beetje vreemd te noemen, en verklaart waarschijnlijk ook waarom de naam in Amerika was veranderd naar Beyond Oasis. Nou zit er ook geen oasis in de game, maar het komt al dichter in de buurt dan een verwijzing naar Thor.

Helaas heeft Sega later nooit echt werk ervan gemaakt om iets bijzonders met The Story of Thor te doen. Er kwam wel degelijk een vervolg op de Saturn uit, maar daar bleef het dan ook bij. De game verscheen ook nog op de Wii Virtual Console en in een verzameling op de PS3 en Xbox 360, maar daar bleef het wel bij. Erg jammer, want dit soort atypische adventure games zie je veel te weinig.

Maar omdat het niet al te lang geleden opnieuw is uitgebracht is het in ieder geval makkelijk te spelen als je het de eerste keer hebt gemist. De game heeft als bijkomstig voordeel van zijn actiegame inslag dat het niet al te lang is, en dat je het dus op je gemak in een weekendje kan uitspelen. Een aanrader voor al die Mega Drive fans die eens iets anders willen spelen.

[The Story of Thor – A Successor of The Light | Mega Drive | Regio: Europa]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Thor, de kleurrijke dorstlesser

  1. Pingback: Vechten met potlood en papier | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s