Wilde dagen aan het water

Friday the 13th Part 2“The body count continues” pronkt er op de poster van Friday the 13th Part 2 (1981). Nee, een originele film is het zeker niet. Vijf jaar na een van de meest mislukte seksweekendjes aller tijden besluit een nieuwe lading Amerikaanse tieners het allemaal eens dunnetjes over te doen.

Nou zijn de vereisten voor dit soort slasherfilms natuurlijk niet bijzonder hoog – ook al was het genre in 1981 nog in een vormende fase. Beloof het publiek een paar bloedige kills en willekeurige blootscènes en die bioscopen vullen zichzelf wel. Het is zo’n transparant concept dat je verder ook niet teleurgesteld kan zijn in het totale gebrek aan diepgang en kwaliteit.

De film opent weinig veelbelovend met een complete rip-off van Halloween (1978), waarin het personage van Adrianne King uit de eerste film even terugkomt. Lang blijft ze niet hangen, waarna de stijl van de film ook meteen terugkeert naar die van het originele Friday the 13th (1980). Hopelijk zit je te wachten op een dozijn tieners die een voor een afgeslacht gaan worden – als straf voor hun onzedelijke activiteiten natuurlijk.

Opvallend is de keuze voor enkele slachtoffers. Dat de hitsige meisjes het onderspit delven is een ongeschreven regel van het genre, maar wat had die knul in de rolstoel nou misdaan? Krijgt ie eindelijk kriebels in zijn onderlichaam, komt een ondode Jason Voorhees ook de rest van zijn lichaam minder mobiel maken.

Jason neemt in dit vervolg een veel prominetere rol in dan voorheen. Hij is niet langer een freak die meisjes het water in sleurt, maar meer een bruut met een bubbelhoofd. Zo lelijk is hij dat hij op een gegeven moment maar een zak over z’n hoofd trekt. Jason zou zomaar eens een minderwaardigheidscomplexje kunnen hebben, hoewel hij zich daar in latere films nog overheen zou zetten.

Ongebruikelijk voor het genre is dat de helft van de tieners het avontuur overleeft. Dit om de opvallende reden dat ze in het begin van de film het kamp verlaten en letterlijk niet meer terug komen. Nou vind ik het prima dat niet iedereen het loodje legt, maar ik snap niet helemaal waarom de makers het nodig vonden om de helft van de cast niet te gebruiken – of om ze überhaupt bij de film te betrekken. Wellicht dat zelfs Jason Voorhees grenzen heeft.

Jason is trouwens nog redelijk maf, want hij heeft in het bos een altaar voor zijn moeder gebouwd. Niet alleen dat, maar in de vijf jaar die sinds de eerste film zijn verstreken heeft hij kennelijk niemand lastig gevallen. Hoe dom kan je als promiscue tiener dan zijn om willens en wetens vlak bij hem in de buurt te gaan kamperen?

Maar goed, fijn dat ze het toch hebben gedaan. De tweede Friday the 13th film mag dan wel geen meesterwerk zijn, maar met een paar vrienden en de juiste sfeer is ie nog steeds goed te doen. Wel vrees ik dat ik nou op een lang en pijnlijk pad terecht ben gekomen, waarop ik de hele reeks ga kijken. Ik ben benieuwd of ik de humor van deze films na het tiende deel nog steeds kan inzien.

[Friday the 13th Part 2 | Blu-Ray | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s