Komt een man bij de dokter…

Silent Hill - Shattered MemoriesIn Silent Hill – Shattered Memories heeft Harry Mason zo zijn eigen visie op een wandeling door de sneeuw. Warme kleding heeft hij niet nodig. Het blijft een videogame en het is natuurlijk niet alsof hij kou kan voelen. Nee, Harry houdt het liever bij de basics, zijnde een zaklamp en een smartphone.

Nou komt die zaklamp nog goed van pas, want de straten van Silent Hill zijn bijzonder duister. Zou iemand op het gemeentehuis soms de stroomrekening zijn vergeten te betalen? Wat de reden ook is, de zaklamp is een integraal onderdeel van de game. Je houdt hem namelijk zelf vast door middel van de Wiimote.

Het ligt misschien niet voor de hand, maar Shattered Memories is een van de sterkste proof of concepts voor de Wii. Dit is geen Silent Hill zoals je het gewend bent. Je bestuurt Harry met de nunchuck controller, terwijl de Wiimote gebruikt wordt als zaklamp en smartphone. Je zou het misschien niet verwachten, maar dit systeem werkt uitstekend.

Ik ben met name te spreken over het slimme gebruik van de Wiimote als smartphone. Tegenwoordig zie je een second screen wel vaker bij games, maar bij deze game uit 2009 zat het extra scherm al in de game zelf ingebouwd. De telefoon doet alles wat je mag verwachten. Je kan ermee bellen, berichten ontvangen, van GPS gebruik maken en zelfs foto’s maken. Met name de GPS functie is leuk verzonnen, aangezien het traditionele plattegronden overbodig maakt.

De besturing staat dus als een huis, maar zit het met de rest? De game is geïnspireerd door het originele Silent Hill en heeft zodoende hoge verwachtingen om aan te voldoen. Nou, die verwachtingen kan je gerust overboord gooien. De makers spelen een beetje met je nostalgie, maar dit is 100% een originele game. Het is opgedeeld in drie duidelijke onderdelen: verkennen, vluchten en psychiatrische hulp.

Het grootste deel van de game ben je op zoek naar Cheryl, de dochter van Harry. Ze moet ergens in Silent Hill zijn, maar je hebt alleen maar vage vermoedens waar ze uitspookt. Gewapend met je zaklamp struin je langzaam door de besneeuwde wegen van de stad, op zoek naar een teken van leven.

Incidenteel kom je iemand tegen die Harry lijkt te kennen en sommige locaties herbergen paranormale activiteit. Het is een geheel nieuwe insteek, waarbij je ook nog veel gebruik moet maken van de controller om sloten te openen en items op te rapen. In theorie is dit een perfecte set-up voor kenmerkende Silent Hill puzzels, maar die zijn vrijwel geheel achterwege gelaten. Harry zal zodoende vooral op zijn dooie donder toerist spelen in een ondergesneeuwde spookstad.

Tenminste, totdat zijn omgeving geheel bevriest. Niet content om alleen de besturing en de structuur van de game te veranderen voegde ontwikkelaar Climax Studios ook segmenten toe waarin je letterlijk moet rennen voor je leven. Harry spleet in de originele game nog monsters in tweeën met een pikhouweel, maar hier zet ie het liever op een lopen.

Eng zullen deze momenten nooit zijn, al was het maar omdat je gefrustreerd naar een uitgang aan het zoeken bent. En oh wee als de monsters je te pakken krijgen. Harry kan of wil niet vechten en moet zijn belagers van zich af zien te schudden. Hier komt een minder welkom stukje inventiviteit om de hoek kijken, want het afschudden wordt gedaan met specifieke bewegingen van de controllers. Leuk is anders.

Eenmaal ontsnapt aan de bevroren wereld switch de game vaak naar het kantoor van je psychiater. De gesprekken met doctor Kaufman zijn wellicht nog het hoogtepunt van de game. Ingesproken door Michael McConnohie wordt je stevig aan de tand gevoeld over allerlei privézaken. Of je ze eerlijk beantwoord of niet maakt niet uit, want je antwoorden hebben hoe dan ook direct invloed op het volgende hoofdstuk van de game.

De sessies met Kaufman zijn de perfecte manier om de stress van de vluchtscènes weg te spoelen en het zijn wat mij betreft de beste momenten uit de game. Van combat moet de game het sowieso niet hebben en ook de interactie met andere mensen is niet altijd even spectaculair. Maar de doctor staat altijd klaar om dieper op je problemen in te gaan en het is gewoon leuk om door een game een spiegel voorgehouden te krijgen.

En dus is het eigenlijk een game die ik elke Wii bezitter wel aan kan raden. Voor Silent Hill fans is de meerwaarde uiteindelijk twijfelachtig, aangezien het nauwelijks te vergelijken is met de normale games uit de serie. Maar als je een Wii hebt die stof staat te happen dan laat Shattered Memories zien dat je wel degelijk een inventieve game kan maken die ook leuk is om te spelen – de vluchtscènes even buiten beschouwing gelaten.

Sterker nog, de besturing en het concept van je smartphone als hulpmiddel gebruiken werken zo goed dat het eeuwig zonde is dat de makers nooit een vervolg hebben gemaakt waarin traditionele combat en puzzels wel aanwezig zijn. Omdat deze zaken ontbreken blijf je een beetje met het gevoel zitten dat je de beste tech-demo op de Wii hebt gespeeld, en dat kan ook niet de bedoeling zijn. Maar tech-demo of niet, ik raad ‘m van harte aan.

[Silent Hill – Shattered Memories | Wii | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s