Moegestreden en bestolen

Mad Max - Beyond ThunderdomeEen film opzetten en teleurgesteld worden, dat wilt niemand. Toch bekroop mij een gevoel van ontevredenheid na het kijken naar Mad Max – Beyond Thunderdome (1985). Ik hoopte op een film van dezelfde klasse als zijn voorganger, maar zag in plaats daarvan een vreemde kinderfilm.

Oké, misschien gaat het te ver om Beyond Thunderdome als een kinderfilm te bestempelen. Het speelt immers wel degelijk af in dezelfde wereld als in de vorige twee films. Vijftien jaar na de gebeurtenissen in The Road Warrior (1981) gaat Max noodgedwongen naar een plaatsje genaamd Bartertown. Eenmaal daar wordt hij al gauw voor het karretje van Auntie Entity (Tina Turner) gespannen. Het idee is dat hij zijn gestolen spullen terug kan winnen in een spel op leven en dood.

Het is aan Max om de zogeheten Thunderdome te betreden; een arena waar maar één man levend uitstapt. Zijn tegenstander is de brute Blaster (Paul Larsson), een monster van een kerel met downsyndroom. Het gevecht dat volgt is dermate iconisch dat het in de moderne popcultuur is opgenomen. Denk bijvoorbeeld aan de clip “California Love” van 2Pac, dat schijnbaar op de Thunderdome set was opgenomen.

De gebeurtenissen rondom en in Thunderdome zijn toepasselijk decadent, maar nemen slechts de helft van de film in beslag. In de andere helft wordt Mel Gibson opgezadeld met een hele stam verwilderde kinderen. Als iets al snel het testosterongehalte doet zakken dan zijn het wel vervelende kids. Deze koters hebben zich blijkbaar jarenlang weten te redden in een ondergrondse oase. Dat niemand ze ooit heeft gevonden is opmerkelijk, want een gigantische Boeing ligt een paar meter van hun oase in het zand.

Max voelt zich in eerste instantie niet geroepen om deze kinderen te helpen. Hij is al lang blij dat ie een plaats met water en relatieve rust heeft gevonden. Een prima plek als eindstation voor een moegestreden actieheld. Maar dat is het niet. Uiteindelijk gaat hij achter een paar probleemkinderen aan om ze te behoeden voor problemen. Hier verliest de film het ruwe randje uit de eerste twee films en krijg je toch sterk het idee dat je naar een gekuiste versie van Mad Max zit te kijken.

Dat is jammer, want qua vormgeving is de film verder niet zo heel anders als eerst. Zoals al gezegd is de Thunderdome een iconische locatie, maar ook de inwoners van Australië zien er weer heerlijk decadent uit. Zo is Tina Turner een bonte verschijning, die woont in een geïmproviseerde toren met een periscoop en privésaxofonist. Haar handlangers bestaan uit een dikzak die de ruilhandel in stand houdt, een mannetje voor de beveiliging en Master (Angelo Rossitto), een dwerg die de stroomvoorziening regelt.

Aan memorabele personages zeker geen gebrek, hoewel aan vervelende kinderen ook niet. Beyond Thunderdome is dan ook niet echt het meest ideale einde voor deze reeks films. Als de film al iets onderstreept dan is dat wel hoe goed The Road Warrior in elkaar zat. Die film benadrukte eens te meer hoe goed het kan zijn om alles simpel te houden. Geen gedoe met kinderen of een onzinnig verhaal. Gewoon één man in een uitzichtloze situatie.

Wellicht dat de nieuwe Mad Max film in 2015 beter uit de verf komt. Hoewel ik dat moeilijk kan voorstellen…

[Mad Max – Beyond Thunderdome | Blu-Ray | Regio: Europa]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Moegestreden en bestolen

  1. Pingback: Op volle toeren in een lege zaal | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s