Hoopgevende duisternis

P.T.Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat de beste jaren van de Silent Hill franchise al een tijdje achter ons liggen. De serie begon in 1999 op de Playstation als een avant-garde horrorgame en werd in 2001 opgevolgd door het baanbrekende Silent Hill 2. Veel games zouden nog volgen, maar geen enkele wist echt de magie van het originele tweetal te herpakken. Tot overmaat van ramp stemde Konami er mee in om twee films uit te brengen, waarvan de tweede zo slecht was dat het er lange tijd op leek dat de serie voorgoed zijn krediet bij het grote publiek had verspeeld.

Dat zou een droevig einde zijn voor een reeks die ooit zo sterk begon. Groot was dan ook mijn verbazing toen Konami op de Gamescon conventie dit jaar aankondigde dat Hideo Kojima bezig is om samen met filmregisseur Guillermo del Toro een nieuwe Silent Hill game te maken. Dit nieuws is op zich geen reden om enthousiast te worden; mooie PR praatjes hebben we allemaal al eens gehoord en daar hou je niemand mee voor de gek. Het bedrijf speelde echter een opmerkelijke troefkaart: tijdens de presentatie werd aangekondigd dat er voor Playstation 4 bezitters een demo klaarstond om gedownload te worden.

Een meesterlijke zet, want zoveel nieuwe games zijn er tot op heden nog niet te spelen op de PS4. De demo heeft de opmerkelijke titel Silent Hills – Playable Teaser, afgekort naar P.T. Het staat blijkbaar los van het eindproduct, waardoor het lastig is om te voorspellen wat we van Silent Hills kunnen verwachten. Op zichzelf genomen is het echter een smakelijk aperitief.

Voor dit project heeft Kojima niet alleen Del Toro weten te strikken, maar ook een aantal Japanse ontwikkelaars bij elkaar gebracht. Het bij elkaar brengen van deze creatieve geesten werpt duidelijk zijn vruchten af, want P.T. heeft een beetje dat avant-garde gevoel dat je ook in de eerste Silent Hill game terugziet. De opzet van de game is ongelofelijk simpel: je loopt steeds door dezelfde gang, waarin je een event moet triggeren om de deur naar de volgende gang te openen. Interessant is dat je feitelijk niks anders kan doen dan lopen en inzoomen op objecten. Als speler zijn je mogelijkheden uitermate beperkt, waardoor de makers genoodzaakt waren je op creatieve wijze bezig te houden.

Zo heeft de gang die je steeds binnenwandelt een mooie hoek, waarachter telkens iets anders schuil kan gaan. Vaak is er niks, maar dat kan je bij binnenkomst niet weten. Soms doen geluiden je vermoeden dat er iets is, maar er blijkt dan niks te zijn. Of omgedraaid natuurlijk, zodat het altijd onvoorspelbaar is wat je aan zal treffen. Echt eng is de game niet, maar spannend is het zeker. Spanning is iets wat de afgelopen jaren eigenlijk afwezig was in de serie, dus het is mooi dat je hier soms wel op het puntje van je stoel gaat zitten.

Waar ik minder over te spreken ben is het feit dat sommige puzzels wel heel erg lastig zijn om op te lossen. Je moet zeer attent zijn op je omgeving om de demo uit te kunnen spelen, hoewel je bij de laatste puzzel eerder geluk dan wijsheid nodig hebt. De frustratie tijdens het spelen kan je wel degelijk uit de sfeer van de game halen, dus wat dit betreft is er nog wat werk aan de winkel voor Kojima en de zijnen.

Ik kan me voorstellen dat je het concept van de demo heel makkelijk tot een complete game uit kan werken, maar ik denk dat dit niet gaat gebeuren. Aan het einde van de demo wordt namelijk duidelijk dat de persoon door wiens ogen je zojuist een oneindig gangenstelsel hebt bewandeld niemand minder is dan Norman Reedus. Kojima’s voorliefde om met Hollywood te werken is algemene kennis en je zet een acteur als Reedus natuurlijk niet op de loonlijst om hem vervolgens niet in de game te laten zien.

Silent Hills wordt naar alle waarschijnlijkheid dan ook een traditionele third person horrorgame. En dat is oké. P.T. is namelijk zo sfeervol vormgegeven dat ik me niet voor kan stellen dat de uiteindelijke game minder zal zijn dan een Silent Hill – Homecoming of Book of Memories. Alhoewel, het teleurstellende Silent Hill 4 – The Room barste ook van geïnspireerde momenten, terwijl het uiteindelijk maar een matige game was om te spelen.

Toch denk ik dat voorzichtigheid niet nodig is. Kojima lijkt al jaren moe te zijn van zijn eigen Metal Gear Solid games en een project als Silent Hills is voor hem een ideale kans om zich aan de sleur van Metal Gear te onttrekken. Tevens biedt het hem een perfecte gelegenheid om samen te werken met een gelouterde filmregisseur. Ik ben benieuwd wat de bijdrage van Del Toro zal zijn. Net zoals Reedus schakel je ook Del Toro niet voor niets in, dus hopelijk weet Konami optimaal gebruik van hem te maken.

De eerste tekenen in deze Playable Teaser zijn in ieder geval veelbelovend. De game intrigeert, is spannend en speelt niet zoals de zoveelste actiegame. Het is slechts een demo, maar er zit nu al meer fantasie in dan een game als Book of Memories in zijn totaliteit. Maar neem mijn woord er niet voor aan. Zet je PS4 aan en geef P.T. een kans.

[Silent Hills – Playable Teaser | Playstation 4 | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s