Ze vliegen je om de oren

Piranha Part II - The SpawningDus daar lig je dan, op een tropisch eiland. Je bent omringd door mooie vrouwen, het weer is prima en elke dag ga je helemaal los met je vrienden. Het kan bijna niet beter, hoewel het fijn zou zijn als iemand je even waarschuwde over die vliegende piranha’s die je op komen eten. Nee, het leven van de vakantieganger is niet wat het lijkt in Piranha Part II – The Spawning (1982).

Piranha II is de onwaarschijnlijke debuutfilm van regisseur James Cameron. Tenminste, in theorie. Feit is dat hij werd ontslagen tijdens de opnames. Dat is misschien maar beter ook, want het is geen al te beste film. Wat zeg ik, het is vrij slecht. Zo slecht zelfs, dat ie reuze vermakelijk is! In deze Italiaanse low budget productie vliegen de piranha’s je namelijk letterlijk om de oren.

Het verhaal draait losjes om Anne (Tricia O’Neill) en haar man Steve (Lance Henriksen). Anne werkt voor een vakantieoord en geeft duikles. Op een dag komt ze de restanten van een van haar cursisten tegen in een wrak onderwater. Dit zorgt voor de nodige commotie op het eiland, hoewel niemand kan vermoeden wat er echt aan de hand is. Wat volgt zijn steeds onwaarschijnlijkere aanslagen op vakantiegangers, culminerend in een zwerm vliegende vissen die alles opeten wat op hun pad komt.

Tel bij dit ludieke verhaal de nodige blote lichamen, slecht acteerwerk en matige special effects op en je hebt een film waar je makkelijk anderhalf uur mee doorkomt. In de meest komische scènes kan je goed zien dat de piranha’s gewoon poppen zijn die iemand voor de camera bungelt. Tja, laat het maar aan de Italiaanse filmindustrie over om een exploitatiefilm te maken.

En laat het natuurlijk ook maar aan Lance Henriksen over om in zo’n film te verschijnen. Nog maar net bijgekomen van – de eveneens Italiaanse film – The Visitor (1979) bevindt ie zich nu in een film over vliegende piranha’s. Het verhaal gaat zelfs dat hij zijn pols tijdens de opnamen had gebroken. Toch zal ie geen spijt hebben gehad van deze rol, aangezien James Cameron hem later betrok in The Terminator (1984) en Aliens (1986). Ons kent ons, daar heb je wat aan.

Voor de andere betrokkenen was de film helaas van minder meerwaarde. Feit is dat de actrices voornamelijk waren gecast voor hun lichamen. Dat past natuurlijk prima in de setting van de film, maar verwacht geen hoogstaand acteerwerk. Alleen hoofdrolspeelster Tricia O’Neill toont bovengemiddelde interesse om er iets van te maken, hoewel haar carrière na deze film langzaam zou wegkwijnen met wegwerprollen in TV series.

Gelukkig kom je er als kijker beter af. Je weet bij voorbaat dat het geen goede film is, maar het biedt toch een amusante cocktail van matige special effects, veel bloot en vreemde personages. De aanwezigheid van Henriksen maakt de film helaas niet veel beter, hoewel zijn personage er voor de verandering goed vanaf komt. Steve trekt zijn vrouw uit het water en hoppa, de credits lopen. Begeleid door zwoele muziek uiteraard. Heerlijk.

[Piranha part II – The Spawning | DVD | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s