Opnieuw de woestijn in

AladdinIk ging er niet van uit dat ik ‘m ooit nog te pakken zou krijgen, maar hier zit ik dan met Aladdin voor de GameBoy Advance. Geen bootleg, maar gewoon de echte, geflopte game uit 2004. Er kwam niet eens een magische lamp aan te pas, maar gewoon een toevalstreffer op Marktplaats. Soms zit het mee!

Nou was ik nooit een overtuigde fan van de Super NES game waarvan deze game in feite een poort is. Het is algemeen bekend dat de betere Aladdin game op de Mega Drive was te spelen en ook de GBA versie brengt daar geen verandering in. Toch is de nieuwe versie niet geheel zonder meerwaarde. Zo is er een savefunctie, waardoor het in ieder geval goed te doen is op een handheld. Ook de besturing lijkt aangepast, want ik heb beduidend minder problemen met het besturen van Aladdin op de GBA dan op de Super NES.

Dankzij de savefunctie kan je nou in elk level je voortgang opslaan. Weg is het omslachtige paswoord systeem uit de console game, zodat het avontuur in Agrabah een stuk toegankelijker is. De levels zijn aan de korte kant, waardoor het haast aanvoelt als een moderne uitvoering van old-school actiegames op de GameBoy. Dat is zeker geen kritiek, hoewel het wel de beperkingen van de game blootlegt.

Aladdin is namelijk een zeer gefocusde platformgame. Voor de goede orde zijn er ook vijanden, maar deze dienen vaak meer als opstapje om bij hooggelegen richels te komen dan iets anders. De levels zijn meestal erg kort en ontworpen als atletische hindernisbanen. Dat is natuurlijk geen probleem op zich, hoewel de uitvoering niet echt verheffend is. Het is een dertien in een dozijn game, met een Disney licentie en bovengemiddeld mooie sprites.

De game is grafisch identiek aan de Super NES game. De graphics zijn direct uit het origineel overgenomen, waardoor het beeld redelijk ingezoomd is. Gelukkig beweegt Aladdin niet al te snel, waardoor de actie meestal overzichtelijk is – pas echter op voor de vele bodemloze putten! De game biedt verder de mogelijkheid om de kleuren in standaard GBA flets weer te geven, of het correcte Super NES palet. Dat laatste is toch mooi meegenomen.

Het geluid komt er in vergelijking met de graphics minder goed van af. Zoals gebruikelijk is met dit soort games zijn enkele geluidskanalen overgenomen door de GBA soundchip. Soms pakt dat goed uit, maar in deze game clasht het met de samples uit de console game. De originele muziek was sowieso niet bijster memorabel, dus dat helpt ook niet echt. Sterker nog, enkele nummers die op de filmmuziek waren gebaseerd zijn hier afwezig, vermoedelijk omdat Capcom die rechten niet opnieuw kon gebruiken.

Het is eigenlijk niet zo vreemd dus dat de game keihard flopte toen het opnieuw werd uitgebracht. Toch ben ik blij dat ik het heb weten te bemachtigen. Het lijkt haast een wet dat hoe harder een game flopt hoe moeilijker het later te vinden is op de tweedehands markt. Des te meer in dit geval, aangezien de GBA markt al een tijdje overspoelt wordt met bootlegs. Voor de verzamelaars en liefhebbers is dit dus een leuk stukje geschiedenis. Voor de rest van de gamers voegt het echter bar weinig toe.

[Aladdin | GameBoy Advance | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s