Met je penguin de ruimte in

ParodiusBegin jaren 90 had Konami de smaak goed te pakken en bracht het al haar grote games ook op de GameBoy uit. De kwaliteit was zeker in het begin niet altijd even goed, maar gaandeweg bewees dit bedrijf een van de steunpilaren van het systeem te zijn. Een goed voorbeeld van hun solide games is Parodius, misschien wel de beste shoot ‘m up op de GameBoy.

Voor wie niet bekend is met de Parodius reeks, deze games zijn een parodie op de Gradius games. Het begon allemaal met een game op de MSX, waarna het al snel uitgroeide tot een reeks brute arcade shoot ‘m ups. De spelsystemen zijn vrijwel hetzelfde als in Gradius, maar je kan hier met bekende Konami iconen spelen en de vijanden bestaan grotendeels uit pinguïns en kuikens. De GameBoy versie is gebaseerd op de eerste arcade game en is een verdomd indrukwekkende overzetting.

Zo zijn alle vier speelbare personages ook hier aanwezig. Je kan kiezen uit Gradius legende Vic Viper, TwinBee uit Pop’n TwinBee, de pinguïn Pentarou uit Antartic Adventure en een octopus die komt overwaaien uit Parodius op de MSX. Allemaal hebben ze een unieke skillset, wat voor de nodige variatie zorgt. Mijn eigen voorkeur gaat uit naar TwinBee, die met zijn diagonale schoten in elk level goed uit de voeten kan.

In navolging van de Konami helden hebben ook de meeste levels de overstap naar de GameBoy gemaakt. Maar liefst zes (van de tien) arcade levels duiken hier op, aangevuld met een geheel nieuw level. Dat is niet alleen een prima aantal voor een game waarin je niet kan saven, maar ook een mooie verbetering ten opzichte van directe voorganger Nemesis, dat het met vijf levels en een bonus stage moest doen.

Een andere verbetering ten opzichte van Nemesis is hoe goed Parodius draait. De game heeft complexere achtergronden en veel meer sprites in beeld, maar deze bewegen allemaal vlekkeloos. De opvallende frameskip uit Nemesis is hier totaal afwezig en de slowdown is een stuk minder. Er zit maar een jaar tijd tussen beide games, maar Konami had de hardware in die korte tijd duidelijk gemeesterd.

Wat mij wellicht het meest opvalt is hoe goed de layout van de arcade levels op het kleine GameBoy scherm werkt. Natuurlijk zijn er her en der aanpassingen gemaakt omwille de veel lagere resolutie, maar in grote lijnen lijken de twee games enorm op elkaar. Omdat alles wat meer op elkaar is geperst is de game echter wel wat moeilijker, hoewel een volledig uitgeruste speler maar weinig moeite met de game zal hebben.

Hoewel… De makers hadden hier rekening mee gehouden en er zijn twee systemen in plaats om je toch het leven zuur te maken. Zo worden vijanden merkbaar agressiever naarmate je meer power-ups hebt. Een forcefield is daarom geen overbodige luxe. Maar ook hier is rekening mee gehouden. Sommige power-up capsules starten namelijk een roulette, waarbij je zomaar het gevreesde “!?” item kan krijgen. Pak je deze dan raak je alles kwijt, waarna een kansloze dood meestal snel volgt.

Ondanks dit enigszins sadistische item toonden de makers ook respect voor de spelers. Zo kan je in het optiemenu kiezen in welk level je wilt starten en hoe snel je schiet. De game is ook voorzien van checkpoints, waar je zelfs wordt gerespawnd na een continue. Dat is toch weer coulant van Konami.

Een van de mooiste aspecten van Parodius is de humor die in het gamedesign is geweven. Of het nou je vijanden zijn, het power-up systeem met het genadeloze !? item, de kinderlijke achtergronden of zelfs de muziek: aan alles kan je merken dat de makers met plezier aan de game hebben gewerkt. Met name de muziek is opmerkelijk op de GameBoy, die prima past in een lange rij van Konami games met exceptionele muziek.

Grafisch zit de game ook uitstekend in elkaar, met reusachtige bazen en bewegende achtergronden. De typische Parodius stijl is probleemloos naar de GameBoy overgezet, hoewel de game soms zo druk is dat je het overzicht kan verliezen. Door het te spelen op een GameBoy Color of een later systeem kan je dit echter verhelpen, aangezien de sprites hierop van achtergronden onderscheiden worden.

Maar wie het op een later systeem speelt kan net zo voor Konami GB Collection Vol. 2 gaan. Hier is Parodius met stip de meest aansprekende game, lekker voorzien van een laagje kleur. Voor die hards is er in Japan ook nog Parodius Collection voor de Playstation Portable uitgebracht, waarop je alle arcade Parodius games krijgt. Deze collectie is tegenwoordig misschien moeilijk te vinden, maar voor de echte fan natuurlijk wel de ultieme manier om Parodius onderweg te spelen.

Voor wie liever geen dure PSP game aanschaft is het gelukkig niet zo moeilijk om de GameBoy variant te vinden. Het is in ieder geval mijn favoriete shoot ‘m up op het systeem en ik blijf er met plezier naar terugkomen.

[Parodius | GameBoy | Regio: Europa]

 

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

3 Reacties op “Met je penguin de ruimte in

  1. Pingback: Hij wil wel, maar de motor hapert | patraversus

  2. Pingback: Penguins en kikkers strijden om je tijd | patraversus

  3. Pingback: De gulle gever slaat weer toe | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s