Pauzeren in de pitstop

The Spirit of F-1Een game die ik vroeger vaak speelde is Road Fighter, een topdown racegame van Konami. Ik kon het uren spelen op mijn vaders MSX computer. De game kreeg een semivervolg, genaamd F-1 Spirit. Interessant genoeg kwam er jaren later een GameBoy versie van die game uit, genaamd The Spirit of F-1. Deze heb ik laatst maar eens voor een testritje genomen.

Wat meteen opvalt is dat het een heel andere game is dan F-1 Spirit op de MSX. Die game draaide duidelijk op dezelfde engine als Road Fighter en speelde als een waardige opvolger. Wellicht dat het door de lage schermresolutie van de GameBoy komt, maar The Spirit of F-1 speelt beduidend anders dan de MSX game, ondanks dat de opzet verder precies hetzelfde is.

Je kan kiezen of je in Formula 3, Formula 3000 of Formula 1 wilt uitkomen. Dit bepaalt in welke circuits je kan rijden en zodoende ook de moeilijkheid van de game. Na deze keuze kan je een racewagen selecteren en deze indien gewenst aanpassen aan je rijstijl. Denk hierbij aan zaken als topsnelheid en wegligging bijstellen. Eenmaal klaar voor de race kan je nog een proefrit maken, zodat je zeker weet dat je instellingen kloppen. De game neemt het racen erg serieus, hoewel dat wellicht niet echt nodig was in een game als deze.

Waar de GameBoy game echt verschilt van zijn voorganger op de MSX is hoe je wagen reageert op de andere weggebruikers – of beter gezegd, hoe ie hier helemaal niet op reageert. De andere wagens zijn transparant, zodat je nooit tegen ze aan kan botsen. Aan de ene kant ben je hierdoor vrij om je volledig te focussen op de race, maar aan de andere kant is het net alsof je tegen ghosts aan het racen bent, wat de ervaring toch een beetje minder maakt.

Het mag trouwens gezegd worden dat de game niet al te moeilijk is. Pas wanneer je wagen boven de 300 km/u gaat zal je reactievermogen echt getest worden. Blijf je onder deze snelheid dan zijn de meeste bochten echter goed te doen. Omdat je tegenstanders je toch niet kunnen aanraken is het enige gevaar om een race niet te winnen door de bocht vliegen, maar dat zit er dus niet snel in.

Op de langere circuits kan het wel zo zijn dat je opeens de pit in moet voor reparatie, waardoor je belangrijke tijd kan verliezen. Wat dit betreft loont het dus wel degelijk om de specs van je wagen een beetje te balanceren. Wel is het jammer dat deze aandacht voor het F-1 gevoel niet per se vertaalt naar een leuke game. De basis van F-1 Spirit is solide, evenals de randzaken die betrekking hebben op F-1, maar uiteindelijk gooien er een paar zaken roet in het eten.

Zo had ik liever gezien dat je ook tegen andere coureurs kon aanknallen. Dit was wellicht niet ideaal gezien de schermresolutie, maar toch. Ook de verschillende settings van je wagen zijn niet echt noodzakelijk, aangezien maar een paar settings echt ideaal zijn. Mijn grootste probleem met de game is wellicht nog de lengte. Je kan niet saven, waardoor het wel even kan duren voordat je een race helemaal hebt uitgespeeld. Je kan wel kiezen met welk circuit je begint, maar dit is uiteindelijk geen oplossing als je alles wilt uitrijden. Dat is jammer, want hierdoor is de game te lang voor zijn eigen bestwil. Ook het racen voor de snelste tijden is door het gebrek aan saven niet echt interessant.

Wat ik wel interessant vind is de muziek. Deze is op en top Konami en zorgt voor een luchtige sfeer, terwijl je op hoge snelheden door de vele bochten zoeft. Het enige wat ontbreekt zijn een paar leuke achtergronden. Deze bestaan allemaal uit saaie F-1 banen, iets wat wel anders was in Road Fighter en zelfs F-1 Spirit. Wellicht dat het beeld te ver is ingezoomd in deze game om een echt verschil te maken.

De game was in 1999 nog onderdeel van Konami GB Collection Vol. 1 op de GameBoy Color. Vreemd genoeg was het voor die gelegenheid omgedoopt tot Konami Racing. Dat is nogal een saaie naam, hoewel Konami later met “Block Game” zou bewijzen dat het nog erger kon. De game is verder niet noemenswaardig aangepast en zelfs de toevoeging van kleur maakt geen groot verschil. Toch is de collectie de moeite waard, aangezien Nemesis en Probotector er ook op staan.

Al met al moet ik helaas concluderen dat The Spirit of F-1 niet de ideale opvolger van de MSX game is. De nieuwe uitvoering leent zich vooral tot tijdraces, maar juist het gebrek aan de mogelijkheid om je beste tijden op te slaan ondermijnt dit aspect. Met een beetje meer fantasie en een save batterij had dit een waardevolle racegame kunnen zijn, maar het eindproduct doet je de MSX variant van vier jaar eerder niet bepaald vergeten. Jammer!

[The Spirit of F-1 | GameBoy | Regio: Europa]

 

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Pauzeren in de pitstop

  1. Pingback: Konami heeft er zin in | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s