Doe eens gek, start een leger

SuikodenWanneer Tir McDohl na een lange strijd weer voet zet in Gregminster is de revolutie in de Playstation klassieker Suikoden bijna voltrokken. Enkel keizer Barbarossa wacht dan nog om zijn noodlot te ondergaan. In de verte hoor je opbeurende muziek, hoewel het nog wordt overstemd door de kille wind van oorlog.

Het verhaal in Suikoden is er eentje van oorlog en verlies, geïnspireerd door Het Verhaal van de Wateroever uit de klassieke Chinese literatuur. Het oeroude verhaal is op fantasievolle wijze geherinterpreteerd door KCE Tokyo, waarbij de ernst van oorlog op speelse wijze hand in hand gaat met alledaagse zaken.

De serieuze kant van het verhaal zien we terug in de strubbelingen van Tir, de rebelse zoon van een imperialistische generaal. Het leger maakt hem uit voor verrader, maar zijn beste vrienden blijven hem trouw. Opgejaagd door hun voormalige kameraden rest Tir en de zijnen niet veel anders dan de rol van rebel volledig te omarmen. Samen met de strateeg Mathiu besluiten ze zelfs hun eigen kasteel op te richten.

De minder serieuze kant van het verhaal zien we terug in het soort volgers dat Tir rekruteert. Kieskeurigheid is een luxe die hij niet heeft en zodoende kan je niet alleen rekenen op de steun van eervolle krijgers, ninja’s en uitvinders, maar zal hij ook elven, hondmannen en kinderen verwelkomen. Tir is in principe bereid om de vreemdste figuren te vertrouwen, inclusief zijn grootste vijanden.

Er zijn in totaal (inclusief jezelf) 108 figuren om te rekruteren en voor iedereen is ruimte in je kasteel. Hoewel het uiteindelijk een vrij doorsnee RPG is moet ontwikkelaar KCET nagegeven worden dat het verhaal en de onderlinge link tussen de personages erg goed is gepland. Als speler moet je ook nog best attent zijn, want het is makkelijk om een potentiële strijder permanent over het hoofd te zien.

De game is verder weinig vernieuwend. Het is een eenvoudige RPG die meer aan Breath of Fire doet denken dan Final Fantasy. Zowel op de world map als in dungeons wordt je bestookt met random battles, die je via een menu uitvecht. Je hebt maar liefst zes personages in je team, maar gelukkig is er de mogelijkheid om iedereen met zijn allen hersenloos aan te laten vallen. Zeker tegen normale vijanden valt dit te verkiezen boven zes keer door het menu heen werken.

Interessant is dat personages in drie soorten komen qua aanvalsbereik. Afhankelijk of ze ‘kort,’ ‘midden’ of ‘lang’ zijn kan je ze op de voorste of achterste rij in gevechten zetten. Dit is van wezenlijk belang voor de samenstelling van je team, waardoor ongebalanceerde groepen als alleen maar vechters of boogschutters niet mogelijk zijn. Het is een klein detail, maar wel eentje die je niet elke dag in een RPG tegenkomt.

Minstens net zo ongebruikelijk zijn de verhaallijngebonden momenten waarop je moet duelleren of aan een veldslag deelneemt. Bij duels neemt een van je personages het op dramatische wijze op tegen een sterke tegenstander, wiens woorden je goed moet interpreteren om levend uit het gevecht te komen. Bij de veldslagen zal de eerder genoemde Mathiu je troepen het veld in sturen om op grote schaal met het vijandige leger op de vuist te gaan. Hierbij komen je rekruten nog goed van pas, want dieven en ninja’s kunnen de volgende zet van de tegenstander achterhalen. Dat is handig, want je kan tijdens deze veldslagen permanent krijgers verliezen als je tegen het mes aanloopt. Zowel de duels als de veldslagen zorgen voor de nodige variatie en het zijn ook originele manieren om de oorlog op zowel kleine als grote schaal in beeld te brengen.

Opvallend is overigens hoe gedateerd de game er uitziet. KCET was in de jaren 90 een meesterlijke 2D ontwikkelaar, maar Suikoden ziet er vreemd genoeg uit alsof het met RPG Maker is gemaakt. De sprites mogen dan wel groot zijn, ze bewegen eigenlijk nauwelijks. Hetzelfde geldt voor de achtergronden, die doorgaans simpel zijn ontworpen en niet bijster indrukwekkend zijn geanimeerd.

Tijdens de gevechten komt de game iets meer tot leven dankzij isometrische 3D arena’s en bewegende cameraperspectieven. Toch hoef je ook hier niet op spektakel te rekenen. De graphics maken de game er niet minder plezierig om, maar het is frappant om te zien dat deze CD-ROM game grafisch onder doet voor Super NES games als Chrono Trigger en Seiken Densetsu 3.

Toch was de keuze voor de Playstation niet geheel zonder meerwaarde, want de soundtrack haalt zonder twijfel het meeste uit het CD medium. Suikoden klinkt groots, gevarieerd en altijd goed. Vaak wil je niet weg uit een locatie gewoon omdat de achtergrondmuziek zo lekker is. Dit is top-tier gamemuziek en het is een grote reden om de game ook tegenwoordig nog een keer te spelen.

Suikoden heeft ondertussen een cultstatus vergaard onder fans van Japanse RPGs. De keuze voor een verhaal over oorlog en verlies zorgt er in zekere mate voor dat de game gevrijwaard is van grote clichés en een vleugje volwassenheid bezit. Hoewel je ook hier tegen typische videogamemonsters als boze konijnen en agressieve vogels vecht – het blijft natuurlijk wel een Japanse RPG uit de jaren 90.

De game was dermate populair dat het nog veel vervolgen zou inspireren, waarvan Suikoden 2 ongetwijfeld het populairst is. Konami was dit ook opgevallen en bracht beide games in Japan opnieuw uit als een verzameling op de Playstation Portable. Om onbekende redenen heeft die verzameling het westen echter nooit bereikt, waardoor deze games voor veel fans financieel onbereikbaar blijven.

Gelukkig was Konami niet te beroerd om de eerste game als PS One Classic beschikbaar te stellen tegen een vriendenprijsje. Ik zeg dat Suikoden een prima gelegenheid is om je Playstation Vita er even bij te pakken, zodat je kan genieten van deze vermakelijke game met een dijk van een soundtrack. Berust je wel alvast even in het feit dat het een tijdje kan duren voordat men ook deel 2 digitaal beschikbaar stelt, want Konami lijkt allergisch voor geld.

[Suikoden | Playstation / PS One Classic | Regio: Amerika]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Doe eens gek, start een leger

  1. Pingback: Uitgepufte draken | patraversus

  2. Pingback: Problemen uit de oudheid | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s