Bloed, zweet en laadtijden

Street Fighter x Tekken ver. 2013Een jaar geleden had ik niet voor kunnen stellen dat ik nou een Playstation Vita eigenaar zou zijn, maar dit systeem is zo hard in prijs gedaald dat ik het niet langer kon weerstaan. Des te meer omdat de prijzen van de games vaak net zo hard zijn gekelderd. Om mijn nieuwe aankoop mee in te werken had ik gelijk maar Street Fighter x Tekken opgepikt, want een handheld vechtgame gaat er bij mij altijd wel in.

Nou was het originele SF x T op zijn minst en controversiële game te noemen. Ik vermaakte me er tijdens release nog prima mee, maar mijn mening werd zeker niet unaniem gedeeld. Het is ook niet moeilijk om te zien waarom, want de game heeft ondanks de aanwezigheid van Tekken personages bijna niks met die serie te maken en tot overmaat van ramp verlaagde Capcom zich tot pay to win praktijken in de vorm van Gems waarmee je je personages kon aanpassen.

In de kern zit echter een prima spelende vechtgame verborgen en daarom durfde ik het voor tien eurootjes wel aan om het voor mijn Vita te kopen. Sowieso leek een vechtgame mij een ideale kandidaat om mijn nieuwe hardware mee te testen, aangezien zonder degelijke besturing en een redelijk scherm dit genre niet goed tot zijn recht komt. Gelukkig bleek de Vita wat dit betreft meer dan capabel.

In navolging van de Nintendo DS liet Sony zich verleiden om ongeveer elke besturingsmogelijkheid onder de zon in hun nieuwe handheld te verwerken. De gyro sensor en analoge sticks heb je natuurlijk niet nodig voor een vechtgame, maar de d-pad doet zijn werk naar behoren. Ook handig is dat de Vita met zes actieknoppen in theorie genoeg heeft om een Capcom vechtgame te spelen.

Toch zit hier een eeuwenoud addertje onder het gras. Want wat blijkt, ook op de Vita is de L-knop uiteindelijk niet geschikt voor vechtgames. Dit probleem speelt als sinds Street Fighter II losbarste op de Super NES en Capcom heeft hierop ingespeeld met enkele alternatieve besturingsmodi. Je kan in SF x T namelijk zowel het touch screen als het backpanel gebruiken om voorgeprogrammeerde aanvallen of shortcuts uit te voeren.

Het is een omslachtig alternatief voor de traditionele besturing en het riekt eigenlijk ook een beetje naar valsspelen. Om obsessieve gamers te lokken is er nog een trophy te unlocken door het touch screen te gebruiken, maar voor serieuze spelers is deze alternatieve besturing uiteindelijk niet de moeite waard. Wie vaak gebruik maakt van high punch aanvallen doet er daarom als vanouds goed aan om die aanval niet op L te parkeren.

Op de uiteindelijk zinloze toevoeging van touch screen besturing en bekende problemen met de L-knop na werkt de besturing echter uitstekend. De d-pad reageert accuraat op je inputs en zelfs de moeilijkere combo’s in de Trial modus zijn te doen op de Vita. De actieknoppen zijn dankzij hun kleine formaat makkelijk met de duim te gebruiken, waardoor de timing van je aanvallen niet in het geding komt.

Opmerkelijk is hoe goed de game draait op de Vita. De framerate is niet vlekkeloos, maar wijkt tijdens offline gevechten niet vaak van 60FPS af. Nou heeft de Vita slechts een qHD beeldscherm en mogen dit soort games eigenlijk nooit een probleem zijn, maar als we ook naar andere games op het systeem kijken zien we dat de performance van SF x T zeer degelijk is.

De actie verloopt zeer soepel op het OLED scherm en je zou bijna vergeten dat het visueel gezien wel degelijk zwaar onderdoet voor de console versie. Het beeldscherm heeft een relatief lage resolutie, dus verlies van zichtbare details was hoe dan ook onvermijdelijk. Om de game soepel draaiende te houden zijn echter ook veel special effects verloren gegaan en hebben personages niet eens een schaduw meer. Verder zijn de 3D modellen zichtbaar simpeler dan die in de console versie.

De simpelere vormgeving heeft men proberen te compenseren met de nodige extra’s. Zo zijn een heleboel achtergronden aangepast en zijn er twaalf nieuwe personages speelbaar. Toen bekend werd dat deze personages tijdelijk alleen maar op de Vita te spelen zouden zijn zorgde dat nog voor de nodige ophef onder fans (ze stonden immers al op de PS3 en X-Box 360 schijfjes), maar Capcom was wel zo schappelijk om een download code waarmee je de nieuwe personages kan unlocken in de PS3 versie bij de Vita game te doen.

De nieuwe personages waren ten tijde van release zonder meer de grote reden om SF x T op de Vita te kopen, hoewel Capcom waarschijnlijk het appeal van zowel de Vita als deze game schromelijk overschatte. Desalniettemin zijn er maar liefst vijfenvijftig personages speelbaar in deze game, wat hoe dan ook veel is. Wel valt op dat de gastpersonages Cole, de Sony katten en zelfs Mega Man en Pac Man echt haaks staan op het thema van de game. Er klopt wel meer niet aan SF x T, maar dit was echt een gigantische blunder.

Een andere blunder heeft Capcom in technologisch opzicht gemaakt. Voor elk gevecht wordt je namelijk getrakteerd op lange laadtijden. Begrijpelijk in de console versies die op een schijfje staan, maar zeer vreemd in een cartridge game. Zeker op een handheld is tijd niet altijd even voorhanden, dus hebben dergelijke laadtijden helemaal niks in deze game te zoeken.

Een van de speerpunten van de Vita is dat je er ook online mee kan gamen en ik moet zeggen dat dit nog redelijk goed gaat. In een poging om je een gevarieerd aanbod tegenstanders te geven kan je ook tegen PS3 gamers spelen en dit levert verder geen noemenswaardige lag op vergeleken met spelen tegen andere Vita gebruikers. Wel zijn de lobbies van SF x T niet meer zo goed gevuld als ze ooit waren, dus het kan even duren voordat je een tegenstander hebt gevonden.

Capcom heeft hier duidelijk rekening mee gehouden en via crossplay kan je de Vita gebruiken als gamepad om de game op de PS3 te spelen. Omdat het beeldscherm dan uitstaat moet je echter fysiek in dezelfde ruimte als de televisie zijn, wat het appeal enigszins vermindert. Crossplay blijkt uiteindelijk sowieso een twijfelachtige toevoeging, want als je tegen iemand met andere controllers speelt kom je er al snel achter dat de Vita onder doet voor de Dualshock 3, om nog maar te zwijgen over een degelijke arcade stick.

De game komt dus het best tot zijn recht als je het tegen iemand anders speelt met een Vita, zodat het speelveld gelijk is. Dit klinkt misschien als een minpunt, maar zo moet je het niet zien. Als draagbare vechtgame is het namelijk een van de betere voorbeelden van het genre. Het doet me games als Match of the Millennium en Street Fighter Alpha 3 Max zeker niet vergeten, maar technologisch gezien is het verder dan menig soortgenoot op de Vita en 3DS.

Mocht je langs de controverse rondom Gems en Pandora Mode heen kunnen kijken dan valt er dus wel degelijk nog plezier te beleven met Street Fighter x Tekken. Net zoals de console versies zijn geupdate is ook dit de 2013 versie, dus qua inhoud is er helemaal geen verschil met de “echte” versies. Ik begrijp waarom de game niet iedereen aan zal spreken, maar wie vrede heeft met de opzet van SF x T kan de draagbare versie met een gerust hart in huis halen.

 [Street Fighter x Tekken ver. 2013 | Playstation Vita | Regio: Europa]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Bloed, zweet en laadtijden

  1. Pingback: Denk aan je vingers | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s