Oude blik op de toekomst

Back to the Future 2Het duurde even voordat ik doorhad waarom de Back to the Future films zo geliefd zijn, maar nou ik ook het tweede deel heb gezien begrijp ik de aanhoudende populariteit. Back to the Future Part II (1989) gaat vrolijk verder waar het origineel ophield, maar doet alles net wat grootser en gewaagder dan zijn voorganger.

Het verhaal van de eerste film stond eigenlijk op zichzelf, maar de schrijvers waren zo slim om de deur op een kier te zetten voor een vervolg. In de originele film zagen we nog hoe Doc Brown (Christopher Lloyd) de fijne avond van Marty McFly (Michael J. Fox) kwam verpesten met slecht nieuws uit de toekomst en deze scene leende zich goed om een nieuw avontuur mee af te trappen.

Natuurlijk gaat er van alles mis tijdens de tijdreis van het tweetal. Marty is te impulsief en Doc Brown is te chaotisch om alles vlekkeloos te laten verlopen. Ze reizen in eerste instantie naar 2015, maar hun acties in de toekomst blijken negatieve gevolgen voor het heden te hebben. Hierdoor zijn ze genoodzaakt om terug te reizen naar 1955, om de gebeurtenissen uit de eerste film nog eens dunnetjes over te doen.

Je kan je afvragen of terug gaan naar de eerste film echt nodig was, maar ik moet zeggen dat de herkenbaarheid van het verhaal de film juist sterker in het zadel helpt. Ook vind ik het een mooi contrast met het toekomstbeeld van 2015. Je kan duidelijk merken dat deze visie niet helemaal strookt met de werkelijkheid, aangezien ik betwijfel of we volgend jaar vliegende auto’s en hoverboards op de markt zullen zien.

Alle belangrijke personages uit Back to the Future duiken ook in het vervolg op en het verhaal is dankzij het tijdreis element nog verrassend complex. Je moet goed je aandacht bij de film houden, want wie even niet oplet kan zomaar een verwijzing naar de eerste film, Part II of popcultuur van de jaren 80 missen. Dit is waarschijnlijk meteen een belangrijk onderdeel van de aanhoudende populariteit van de film.

Een ander belangrijk onderdeel is natuurlijk Marty McFly. Hij is niet alleen een leuk personage, in veel opzichten is hij ook de belichaming van de jaren 80. Marty is gek op gitaarmuziek en erg temperamentvol, maar heeft tegelijkertijd ook iets aaibaars. Michael J. Fox heeft duidelijk veel plezier in het spelen van Marty en de chemie tussen hem en Christopher Lloyd is uitstekend.

Wat ik ook erg mooi vind aan de film is de typische vormgeving. Zoals je mag verwachten van een productie uit die tijd zit het vol met grote sets, herkenbare outfits en excentriek acteerwerk. Het is jammer dat dit soort producties halverwege de jaren 90 zijn uitgestorven en CGI achtergronden langzaam maar zeker dit soort sets overbodig hebben gemaakt.

Des te meer reden dus om films als Back to the Future te koesteren. Het is onmiskenbaar een product van de jaren 80, een familiefilm die voor mensen van alle leeftijden is gemaakt. De humor, het verhaal en de vormgeving zijn dermate tijdloos dat het eigenlijk bizar is dat ik deze films tot voor kort nooit eerder had gezien. Gelukkig is het nooit te laat om je fouten te verbeteren, zeker als het zo simpel te verhelpen is als een film te kijken.

[Back to the Future Part II | DVD | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s