Ying, Yang en Yuki

The Legend of the Mystical NinjaEen van mijn beste impulsaankopen van het afgelopen decennium moet wel The Legend of the Mystical Ninja zijn. Voor slechts vijf euro deed de vorige eigenaar deze Super NES game van de hand. Onbegrijpelijk, want het is behalve een luchtige persiflage op het oude Japan ook een zeer puike actiegame voor twee spelers.

Voor kenners van de serie zal een van de meest opvallende zaken aan de game de Westerse namen voor hoofdpersonages Goemon en Ebisumaru zijn. De vertalers van Konami gingen vroeger wel eens willekeurig te werk, iets dat misschien nergens zo zichtbaar is als in deze game. In zijn debuutgame op de Super NES achtte men het namelijk beter om Goemon Kid Ying te noemen. Een vreemde keuze, eentje die alleen maar overschaduwd wordt door het feit dat zijn buddy Ebisumary nou Dr. Yang heet.

Maar ach, what’s in a name? De rest van de game heeft zijn oer-Japanse karakter behouden, waardoor het wel degelijk duidelijk is dat we ons in het Japan rond het Edo-tijdperk begeven. En hoe bizar is dit Japan wel niet? Ying en Yang komen tijdens hun avontuur om prinses Yuki te redden allerlei vreemde figuren tegen, variërend van Japanse oma’s tot Westerse immigranten. Om nog maar te zwijgen over hun vijanden, die op karakteristieke wijze van de Japanse oudheid zijn afgeleid.

Deze karaktervolle game is onderverdeeld in negen kleurrijke levels. De meeste bestaan uit twee segmenten: een dorp waarin je vrij kunt bewegen en een actiesegment dat op traditionele wijze scrollt. De vele dorpsbewoners geven het verhaal extra dimensie en de grote plotlijnen worden tussen de levels door met humoristische cutscenes uitgebeeld. De game is duidelijk verdeeld in twee stijlen, een beetje zoals ook Actraiser scrollende levels heeft en een sim-gedeelte.

Wat Mystical Ninja helpt te onderscheiden van de concurrentie is het feit dat je het samen met een vriend kan spelen. Natuurlijk kan je als eenzame strijder van dorp naar dorp reizen om daar orde op zaken te stellen, maar je avontuur is veel gezelliger met Dr. Yang aan je zijde. Samen struin je de straten van Japan af op zoek naar informatie over prinses Yuki, hoewel er nog veel meer te doen valt dan alleen maar praten.

Zo zijn er behalve (on)behulpzame dorpsfiguren ook diverse winkels te vinden in Japan. Hier koop je niet alleen eten, maar ook zaken als uitrusting en speciale items. Ook kom je dojo’s tegen waar een harde meester je speciale vaardigheden kan leren. Uiteraard kost dit allemaal geld, maar de meeste vijanden zijn zo aardig om wat yen achter te laten nadat ze het leven hebben gelaten. Voor wie niet werken wil voor zijn inkomen is er echter een kortere route naar rijkdom in de vorm van minigames.

Het zijn wellicht de minigames waar de game het beste tot zijn recht komt met twee spelers. Games als whack-a-mole en een canvas bekliederen zijn niet alleen een makkelijke manier om snel geld te verdienen, maar wakkeren ook de competitieve geest tussen twee vrienden aan. Mooi is ook de mogelijkheid om al je geld te vergokken. Je kan in theorie je fortuin verdubbelen, maar je zal hard worden uitgelachen door je vrienden als je binnen no-time al je geld aan je eigen hebzucht verliest.

Eenmaal klaar in het dorp is het tijd om in een sidescrollend level aan de slag te gaan. Wederom zijn deze goed te doen in je eentje, maar er is wel degelijk aan de tweede speler gedacht. In de scrollende levels kan je namelijk bij elkaar op de rug zitten. Dit is een geniale zet van Konami, want als een speler moeite heeft met een bepaald platformstuk dan kan deze gewoon op de rug van de betere speler meeliften.

De actielevels zijn een goede mix van listig leveldesign en een oneindige stroom aan vijanden en deze worden zeker later in de game nog best moeilijk. Hierdoor en door de lengte van sommige dorpen ligt het niet voor de hand dat je de game in een middagje uitspeelt. Een save functie was daarom welkom geweest, maar we moeten het helaas doen met een vreselijk paswoord systeem. Kijk niet vreemd op als je een paswoord van dertig karakters moet invoeren bestaand uit normale letters, hoofdletters, cijfers en speciale tekens.

De paswoorden zijn vreselijk omslachtig, maar uiteindelijk een noodzakelijk kwaad. Een game als Mystical Ninja die zo barst van luchtige situaties en zo’n vreemde blik op de Japanse geschiedenis heeft verdient het om uitgespeeld te worden. Het is een van de eerdere Super NES games, maar nog steeds erg uniek. Tenminste, in het Westen. In Japan zijn er meerdere vervolgen uitgekomen op hetzelfde systeem.

De game was ook nog opnieuw uitgebracht op de GameBoy Advance, gebundeld met zijn directe vervolg. Helaas is ook deze verzameling nooit buiten Japan uitgekomen. De vele games in de serie die Japan nooit hebben verlaten doen daarom vermoeden dat Mystical Ninja geen doorslaand succes was. Wellicht is dat ook zo, maar dat ligt zeker niet aan de kwaliteit van dit avontuur. Ik raad het in ieder geval dubbel en dwars aan, zeker aan mensen die graag co-op games spelen.

[The Legend of the Mystical Ninja | Super NES | Regio: Amerika]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Ying, Yang en Yuki

  1. Pingback: Springen tot je erbij neervalt | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s