Zo verkoop je systemen

Super Mario WorldAls je ooit een Super NES hebt gehad dan is de kans groot dat je ook Super Mario World hebt gespeeld. Deze klassieker werd immers bij het systeem gebundeld, waardoor je er moeilijk omheen kon. En dat is maar goed ook, want de opvolger van Super Mario Bros. 3 verdient de Super prefix dubbel en dwars.

Super Mario World was wat je noemt een system seller. Ik weet nog goed dat ik na het spelen van de game op een demo-unit in een winkel gauw besloot mijn NES van de hand te doen om financiële ruimte te maken voor de “next-gen.” De game liet een diepe indruk achter, want jaren later is het nog steeds een van mijn comfort games – om maar even een term de wereld in te gooien.

Het aanhoudende appeal van de game zit hem in het feit dat er ongelofelijk veel te doen is op Dinosaur Island. De levels zijn in principe aan de korte kant, maar herbergen vaak meerdere uitgangen, die beetje bij beetje een gigantisch netwerk aan gelinkte levels blootleggen op de steeds voller wordende worldmap.

Super Mario Bros. 3 bestond nog uit acht individuele werelden, elk gevuld met creatief vormgegeven levels. Voor Super Mario World werd dit concept losgelaten. Dinosaur Island is opgedeeld in aan elkaar gekoppelde regio’s, die elk meerdere levels herbergen en een kasteel van Bowsers kinderen. Het mooie aan de game is dat je al redelijk vroeg de gelegenheid krijgt om je eigen pad in deze wereld te volgen, waardoor je het avontuur voor een groot deel naar eigen inzicht kan spelen.

De nieuwe indeling van de spelwereld is een enorme stap voorwaarts ten opzichte van het NES tijdperk, maar de game maakt ook op een ander cruciaal punt grote stappen. De besturing van Mario is namelijk meesterlijk. Goede besturing is essentieel in welke game dan ook, maar tot op heden zijn er maar weinig games die zo strak spelen als deze.

Mario rent, springt en vliegt precies zoals je wilt en doet nooit iets wat je niet bedoelde. De game introduceerde Mario’s gele cape waarmee hij kan vliegen en zijn luchtledige capriolen zijn een verrijking voor de serie. Vliegen is een relatief complexe handeling, maar wie even de tijd neemt om de besturing te leren zal met het grootste gemak over de levels heen stormen – hoewel je dan wel alle leuke dingen aan je voorbij laat gaan.

Niet alleen de cape, maar ook Yoshi maakte hier zijn debuut. Yoshi’s meest kenmerkende eigenschap is natuurlijk zijn grote eetlust. Door hem op zijn harsens te slaan schiet zijn absurd lange tong uit zijn bek en eet hij alles op wat hij tegenkomt. Het is een leuk nieuw mechanisme om vijanden mee te doden, hoewel je aan de vuurbloem en cape eigenlijk al meer dan genoeg hebt.

Wat tegenwoordig nog meer opvalt dan vroeger is de unieke vormgeving van bekende vijanden. Koopa Troopa’s lopen nou rechtop en de klassieke Goomba ziet er meer uit als een kastanje dan een paddenstoel. De game heeft een unieke look in het Mario universum, net zoals die andere klassieker A Link to the Past dat later ook zou hebben ten opzichte van de Zelda games.

De nieuwe look werkt trouwens heel goed. Ik speel mijn Super NES games nog steeds op een CRT televisie en de kleuren spatten echt van het scherm af. In tegenstelling tot veel latere Super NES games is het kleurenpalet redelijk simpel, maar de manier waarop kleuren met elkaar contrasteren is heel erg goed doordacht. Dat het gras groen is en de lucht diepblauw licht natuurlijk voor de hand, maar Nintendo wist echt met een paar eenvoudige kleuren een mooi plaatje te schetsen.

Ook de muziek heeft de tand des tijds goed doorstaan. Voor veel mensen was deze game hun eerste aanraking met de Super NES en de geluiden en de muziek staan voor een hele generatie synoniem voor Nintendo’s 16-bit computer. Treffend zijn de geluidseffecten voor het pakken van een power-up en het bestijgen van Yoshi. En over Yoshi gesproken, als je op hem zit dan wordt er een tromgeluid toegevoegd aan de achtergrondmuziek, gewoon om duidelijk te maken dat Mario dan op zijn sterkst is.

De presentatie, de spelwereld en de besturing komen allemaal samen tot hele fijne game. Het is wellicht nog steeds de beste Super Mario game – Yoshi’s Island even buiten beschouwing gelaten. De game heeft ook duidelijk voor meer mensen aanhoudende populariteit, aangezien het een populaire aankoop is op de Virtual Console service. Geef die mensen ook eens ongelijk: platformgames worden niet veel beter als deze.

[Super Mario World | Super NES | Regio: Amerika]

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Zo verkoop je systemen

  1. Pingback: Kijk ze hard gaan | patraversus

  2. Pingback: Tijdloos plezier | patraversus

  3. Pingback: High op sterrenstof | patraversus

  4. Pingback: Het perfecte schot | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s