Tijdreizen in stijl

Back to the FutureJe gelooft het misschien niet, maar tot zojuist had ik nog nooit Back to the Future (1985) gezien. Uiteraard was ik nieuwsgierig waarom de film aanhoudende populariteit geniet, dus wat beter te doen dan op een regenachtige avond dit gat in mijn filmkennis te dichten.

Na het zien van de film is de populariteit van het personage Marty McFly (Michael J. Fox) en zijn tijdreizende DeLorean mij in ieder geval wel duidelijk geworden. Back to the Future is een zeer verdienstelijke komedie, die op een of andere manier alleen in de jaren 80 gemaakt had kunnen worden. De film heeft geweldige acteurs, een typisch Amerikaanse uitstraling en zit boordevol met humor.

Marty en Doc (Christopher Lloyd) lijken op het eerste gezicht een vreemd duo, maar tijdens het kijken van de film wordt duidelijk waarom de tiener Marty met een verstrooide uitvinder op zou trekken. Doc komt vreselijk in de problemen tijdens de testrun van zijn tijdmachine, waarna Marty besluit om terug te reizen naar de jaren 50 zodat hij Doc kan waarschuwen over de fout die hij later gaat maken.

Hij komt zelf echter enorm in de problemen als hij per ongeluk de kennismaking tussen zijn ouders ongedaan maakt. Erger nog, zijn moeder blijkt een oogje op hem te hebben, wat toch de nachtmerrie van elke tiener moet zijn. De film toont ons op komische wijze de problemen die Marty heeft om terug naar zijn eigen tijd te gaan en zijn pogingen om zijn ouders alsnog op elkaar te laten vallen.

Grote credits moet ik aan Michael J. Fox geven, die helemaal opgaat in zijn rol als de wilde tiener Marty. Hij is zowel stout als sympathiek en ik kan me eigenlijk geen betere acteur voor deze rol bedenken dan hem. Je ziet aan de toen nog kerngezonde Fox dat hij zich enorm vermaakt, wat de film geheel ten goede komt

Ook Christopher Lloyd komt goed uit de verf als de verstrooide Doc, die in elke nieuwe scene enthousiaster lijkt dan de vorige. Zijn uitvindingen hebben een hoog tekenfilmgehalte, maar dit past juist prima bij de sfeer van de film. Crispin Glover viel me trouwens ook erg op als de jonge vader van Marty. Deze George McFly is een karikatuur van een nerd en had niet misstaan in Revenge of the Nerds (1984).

Een ander ijzersterk element van de film is die typische jaren 80 sfeer. Het verhaal speelt zich wellicht grotendeels in het Amerika uit de jaren 50 af, maar het is voor iedereen die de eighties heeft meegemaakt duidelijk uit welke periode deze film stamt. Het taalgebruik en de muziek alleen al spreken boekdelen en ik ervoer tijdens het kijken van de film bij vlagen een nostalgisch gevoel – toch knap aangezien ik het nooit eerder had gezien.

Mooi dus dat ik eindelijk deze populaire sci-fi komedie heb gezien. Hoewel het verhaal in Back to the Future in principe op zichzelf staat ben ik benieuwd wat voor een avonturen Marty en Doc in de twee vervolgen meemaken. Hopelijk blijft het nog lang regenen, want ik heb nog wel wat films die gekeken mogen worden.

[Back to the Future | Blu-Ray | Regio: 2]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Tijdreizen in stijl

  1. Pingback: Oude blik op de toekomst | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s