Waar is Saskia?

SpoorloosAl heel lang wilde ik Spoorloos (1988) zien, de verfilming van het boek Het Gouden Ei van Tim Krabbé. Het is een van de weinige Nederlandse thrillers die ook internationaal aanzien heeft, maar tot recentelijk was de sfeer niet goed om de film te zien. Tot gisteren dan, toen ik er eindelijk eens rustig voor kon gaan zitten.

Spoorloos draait om de wanhopige Rex Hofman (Gene Bervoets) die koste wat het kost wilt achterhalen wat er met zijn verdwenen vriendin Saskia (Johanna ter Steege) is gebeurd. Het tweetal had mooie plannen om in Frankrijk op vakantie te gaan, maar als Saskia op klaarlichte dag verdwijnt nabij een tankstation weet Rex niet hoe slecht hij het heeft. Drie jaar na deze droevige gebeurtenis kan hij haar nog steeds niet loslaten.

Het leven van Rex staat in schril contrast met dat van de ontvoerder, wiens leven ook prominent in beeld wordt gebracht. Rex is helemaal wanhopig, maar de Fransman Raymond (Bernard-Pierre Donnadieu) leidt een ogenschijnlijk rustig leven met zijn familie. Zijn kinderen zien hem als een held en zelfs zijn vrouw lijkt hem te geloven als hij ontkent een minnares te hebben.

Niemand kan echter raden dat deze brave huisvader hele sinistere zaken heeft uitgevoerd rondom zijn zomerhuisje. Ja, geklust heeft hij wel degelijk, maar niet het met het soort houtwerk dat je zou verwachten. Omdat hij een succesvol dubbelleven leidt is het bijzonder dat hij vrijwillig contact zoekt met Rex, om aan hem alles op te biechten. Maar hier kleven natuurlijk wel enkele voorwaarden aan.

De film stuurt vanaf het begin aan op een droevig einde, maar omdat het pas op het laatste moment duidelijk wordt wat er met Saskia is gebeurd blijft de film erg spannend. Dit is des te indrukwekkender als je bedenkt dat je eigenlijk naar een constante stroom van expositie zit te kijken in de tweede helft, als Rex aan zijn noodlottige reis met Raymond begint. Beide acteurs leveren prima acteerwerk, met name in de scènes die hun personages echt vorm geven.

Voor Bervoets zijn dit de momenten waar hij door heeft dat er iets met Saskia gebeurd moet zijn en de daarop volgende momenten van radeloosheid. Hij laat je meevoelen met zijn personage en het is niet moeilijk voor te stellen dat iemand in zijn positie echt niet meer wist wat hij moest doen. Donnadieu komt wellicht nog beter uit de verf als de doodnormale doch vreemde Raymond. Kleine zaken verraden dat hij zowel geniaal is als niet helemaal spoort, maar als je niet weet waar je op moet letten valt dit niet op.

Het is een ongebruikelijk sombere film, wat wellicht verklaart dat het ook internationaal aanzien geniet. Sowieso wordt er zowel Nederlands als Frans gesproken, dus het is in Franstalige landen ook zeer goed te volgen. De portretteringen van Rex, Raymond en Saskia zijn verder zo sterk dat ik me voor kan stellen dat dit met ondertitels ook in andere landen een vermakelijke film is.

Zo vermakelijk zelfs dat in 1993 een Amerikaanse remake op de markt kwam met hoofdrollen voor Kiefer Sutherland en Jeff Bridges. Als ik het internet mag geloven is dit een zeer matige remake, wat natuurlijk zomaar zou kunnen kloppen. Gelukkig hebben we in Nederland zo’n remake helemaal niet nodig. Ik zag de film in 2013 pas voor het eerst, maar het kwam op mij als iets tijdloos over. De personages zijn ijzersterk en de manier waarop het verhaal uit de doeken wordt gedaan is goed doordacht. Het is zeker niet de meest opbeurende film die ik ooit heb gezien, maar wie zegt dat somber geen goede invalshoek is? Wellicht dat ik het boek ook maar eens moet lezen.

[Spoorloos | Blu-Ray | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s