Echte vechtersbazen

Street Fighter IIAls ik een oude Street Fighter game wil spelen hou ik het meestal bij iets betrouwbaars, zoals Street Fighter III – Third Strike of Hyper Street Fighter II. Laatst had ik echter een harde nostalgische kriebel. Ik wilde niet zomaar Street Fighter spelen, maar de oer-Street Fighter II. En dus trok ik mijn Super NES uit de kast om even terug in de tijd te gaan.

Toen de game in 1992 net uit was wist ik hoe laat het was. De plaatjes in tijdschriften spraken boekdelen en ik ging dan ook meteen naar de videotheek om daar een Super NES te huren. De eerste keer dat ik deze monumentale game speelde met mijn broers was alsof ik weer voor het eerst een videogame speelde. Street Fighter II was een ervaring als geen ander en doorbrak de status quo van platform- en puzzelgames.

Hier werd het vechtgenre zoals we het nu kennen geboren – we vergeten voor het gemak even het originele Street Fighter. Je kon kiezen uit maar liefst acht vechtsportbeoefenaars: judoka’s Ryu en Ken, Guile met zijn haar, beerworstelaar Zangief, de schone Chun-Li, yogafanaat Dhalsim en de vliegende projectielen Honda en Blanka. Deze personages zijn zo iconisch dat ze door de jaren heen nauwelijks zijn veranderd, terwijl hun manier van spelen nog steeds als blauwdruk dient voor personages in nieuwe games.

Alle personages hebben zes standaard aanvallen, aangevuld met special moves. De special moves waren destijds een groot onderdeel van het meesteren van de game, aangezien de knopbewegingen toentertijd nog niet gestandaardiseerd waren. In de handleiding stond vermeld hoe je bijvoorbeeld een piledriver met Zangief moest doen, maar omdat je nog nooit een 360 graden beweging met de d-pad hoefde te maken was het allerminst vanzelfsprekend dat je deze sterke move op commando uit kon voeren.

Opvallend is hoe karig de movelists in Street Fighter II tegenwoordig aanvoelen. Ryu en Ken hebben alle drie hun iconische special moves, maar vechters als Chun-Li en E. Honda vallen op door hun incompleetheid. De game was zijn tijd weliswaar ver vooruit, maar het was duidelijk pas de eerste versie in een lange reeks experimenten.

Dat de game ook in de eerste versie al zo baanbrekend was getuigd van de algehele kwaliteit van het concept. Tegen de computer spelen om zo het verhaal van je favoriete personages te leren kennen is natuurlijk leuk en aardig, maar belangrijker is dat je het tegen je vrienden kon opnemen in Versus Mode.

Street Fighter II gaf spelers een redelijk goed uitgewerkte set personages, waarmee je alle kanten op kon – behalve dan twee dezelfde vechters tegen elkaar. Zangief versus Dhalsim is een uitermate frustrerende match voor Zangief, maar vervang hem met de snelle Chun-Li en je kansen om te winnen zullen enorm toenemen. Elk personage heeft zijn eigen krachten en zwakheden ten opzichte van de rest en als je een match wilt winnen zal je uiteindelijk deze zwakheden moeten overkomen en je inherente krachten optimaal moeten benutten.

De diepgang van de game is dan ook de reden van het aanhoudende appeal van de serie en het genre in het algemeen. Niet verwonderlijk dus dat deze game begin jaren 90 heel wat Nintendo consoles aan de man had gebracht. De graphics en het geluid mogen dan wel bij lange na niet het niveau van de CPS1 arcade versie halen, maar het is onmiskenbaar Street Fighter II. De personages zijn meteen herkenbaar en de achtergronden hebben veel detail behouden.

Het geluid komt er in vergelijking een stuk minder goed vanaf, hoewel voor veel gamers de soundtrack van de Super NES versie enorm nostalgisch is dankzij dat ietwat vreemde Super NES geluid. Wel zijn de geluidseffecten lekker helder, iets wat wel anders is in de Mega Drive versie.

Redelijk lachwekkend is de PAL conversie. De game had van zichzelf al balken boven en onderin beeld, maar deze zijn in Europa extra groot geworden. Hierdoor is het net alsof je een breedbeeld versie aan het spelen bent. Dat game was ook al niet de snelste, maar in Europa kwam er natuurlijk ook dat beetje slechte PAL conversie traagheid overheen, wat het alleen maar langzamer maakte – ideaal voor Dhalsim spelers trouwens.

Mja, wisten wij destijds veel. In 1992 nam je Street Fighter II in elke vorm dat je het kon krijgen. Gelukkig speelde de console versies zoals ze hoorden te spelen en was de besturing zo goed als je mocht verwachten van gamepads. Street Fighter II zou ook als springplank dienen voor Capcoms meest bekritiseerde handelswijze: het continue uitbrengen van iteraties op dezelfde game.

Alle vervolgen en spin-offs hadden echter nooit bestaan zonder deze baanbrekende game. Het introduceerde diepgaande versus gevechten in een tijd dat gamers vooral single player of co-op actiegames speelden. In arcadehallen verorberde het heel wat geld en in de huiskamers had iedereen opeens een Super NES of Mega Drive aangeschaft om het te kunnen spelen. Street Fighter II was een fenomeen a la Tetris en een ambassadeur voor het hele medium.

De game is ondertussen flink verouderd, maar nog steeds speelbaar. Als grondlegger van een heel genre zijn alle basiselementen aanwezig die je ook nu nog in vechtgames aantreft, hoewel je aanvallen wel heel veel schade doen en personages heel snel dizzy raken. De aanwezigheid van Street Fighter II Turbo en Super Street Fighter II op hetzelfde systeem maakt de game totaal overbodig, maar soms is het fijn om even terug te gaan naar de roots. Veel authentieker dan Street Fighter II wordt het niet.

[Street Fighter II | Super NES | Regio: Europa]

11 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

11 Reacties op “Echte vechtersbazen

  1. Pingback: De vergeten meester | patraversus

  2. Pingback: Zwart-witte zwaarden | patraversus

  3. Pingback: Lauwe oosterse nacht | patraversus

  4. Pingback: Tijd voor een feestje | patraversus

  5. Pingback: Bloed, zweet en laadtijden | patraversus

  6. Pingback: Oude rivalen en goede vrienden | patraversus

  7. Pingback: Zweten tot het einde | patraversus

  8. Pingback: Pijn aan je oren en vingers | patraversus

  9. Pingback: Een strijdbare ninja | patraversus

  10. Pingback: Geboren met beperkingen | patraversus

  11. Pingback: Geboorte van een grootheid | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s