Alles mag kapot

Demolition ManNoem Sylvester Stallone en Wesley Snipes en ik zeg Demolition Man (1993). In deze leuke actiefilm zijn we niet alleen getuige van een spierbundel die de bijnaam Demolition Man draagt, maar ook een satirisch toekomstbeeld met de nodige sci-fi snufjes.

De opzet van de film is voorspelbaar eenvoudig: John Spartan (Sylvester Stallone) is een keiharde agent en staat bekend als de Demolition Man. Simon Phoenix (Wesley Snipes) is een genadeloze maniak en het is aan Spartan om deze man voor eens en voor altijd achter slot en grendel te krijgen. Twist: beide mannen worden in 2032 ontdooid in een cryogevangenis en de film speelt zich af in een utopisch toekomstbeeld waar RoboCop voor getekend zou hebben.

De keuze om de film in de toekomst af te laten spelen werpt enorm zijn vruchten af. Dat het een harde actiefilm zou worden stond met Stallone en Snipes in de hoofdrollen hoe dan ook vast, maar de setting van het futuristische San Angeles is van enorme meerwaarde. De ouderwetse Spartan vecht namelijk niet alleen tegen Phoenix, maar ook tegen de ongemakken van een volledig gesteriliseerde samenleving.

Op schelden staat een boete, voor seks is een vergunning nodig en wapens liggen stof te verzamelen in musea. De lijn tussen Christelijk utopie en cynische dystopie is flinterdun, maar de film laat het aan de kijker (en uiteindelijk Stallone) over om te bepalen of deze toekomst een gewenst dan wel ongewenst beeld is.

Opvallend is dat de film qua technologie slechts 20 jaar naast de werkelijkheid zat. Met weinig fantasie herken je zaken als Skype, tablets en navigatiesystemen voor auto’s. Vermoedelijk gaat het er in 2032 toch net wat geavanceerder aan toe dan in Demolition Man, maar de schrijvers hadden wel degelijk het juiste idee. En mochten zaken als het bespioneren van burgers zich in hetzelfde tempo ontwikkelen als ze nu doen dan zijn we in 2032 wellicht nog steeds veranderd in de brave bewoners van San Angeles, al was het maar omdat je bang bent om iets fout te doen.

Gelukkig hadden Stallone en Snipes daar geen angst voor. Met name Snipes steelt de show, want de toekomst is niet opgewassen tegen iemand van zijn meedogenloosheid. Phoenix is scherpgebekt, kent dodelijke martial arts en is bovenal goedgehumeurd. Hij waant zich in een paradijs, terwijl Spartan vooral last ondervind van zijn nieuwe beperkingen – hoewel hij nog verrassend goed in breien blijkt te zijn.

Stallone wordt bijgestaan door Sandra Bullock, die een naïeve politieagente speelt. Niet de beste keuze voor een actiefilm, hoewel ze als Stallone’s persoonlijke wegwijzer in de toekomst nog van de nodige satirische waarde is. Met name de seksscène tussen deze twee vertelt veel over de verschillen tussen de jaren 90 en de toekomst.

Ik vind het jammer dat dit soort films nog maar zelden in de bioscoop te zien zijn. Demolition Man heeft harde actie, acteurs van grote naam, maar toch een luchtig randje. Juist deze luchtigheid is aangenaam, aangezien het een bijproduct is van de creatieve vormgeving van de toekomstige wereld. Stallone lijkt met zijn Expendables films een beetje het oude gevoel terug te willen brengen, maar deze missen toch de creativiteit om ze tijdloos te maken, laat staan bovengemiddeld interessant.

Maar gelukkig kunnen we ons troosten met dit soort oudere films. Net zoals de aanwezigheid van Stallone en Snipes in het jaar 2032 passen ze niet meer helemaal in ons huidige tijdsbeeld, maar zijn ze een aangename verwijzing naar andere tijden.

[Demolition Man | Blu-Ray | Regio: 2]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Alles mag kapot

  1. Pingback: In de ban van de wet | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s