Bovenmenselijke kwaliteiten

Astro Boy - Omega FactorJarenlang lag Astro Boy – Omega Factor maar wat te liggen in mijn kast. Ik had deze GameBoy Advance game ten tijde van release gespeeld, maar kon mijn aandacht er nooit helemaal bijhouden. Onlangs gaf ik het een tweede kans en wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Astro Boy blijkt een geniale actiegame te zijn die zich kan meten met de beste op het systeem.

Astro Boy – of Tetsuwan Atom zoals hij in zijn geboorteland Japan heet – lijkt in Nederland geheel onbekend te zijn. Pokémon kennen we hier nog wel, maar wie is Astro Boy? In Japan is dat wel anders en daar is hij al sinds de jaren 50 een van de meest geliefde stripfiguren. Hij is het geesteskind van Tezamu Osamu en beleeft nog steeds wilde avonturen, waarin vaak zware thematiek behandeld wordt.

In 2003 bracht men een nieuwe Astro Boy anime serie uit en om daar het meeste geld uit te slaan werden ook twee nieuwe games uitgebracht. Niemand heeft het ondertussen meer over de Playstation 2 game, maar Omega Factor prijkt hoog op het favorietenlijstje van menig gamer. Na het veelvuldig spelen van deze game kan ik ze daar geen ongelijk in geven, want Omega Factor heeft veel te bieden.

Dat het geen doorsnee game is wordt meteen duidelijk bij het opstarten. Logo’s van Sony, Sega, Hitmaker en Treasure volgen elkaar in rap tempo op en het feit alleen al dat deze bedrijven in enige vorm hebben samengewerkt om een GBA game te realiseren is bijzonder. Ondanks de parade aan bedrijfsnamen is het tijdens het spelen al snel duidelijk dat we met een echte Treasure game te maken hebben.

Astro blijkt een relatief simpele robot te zijn, die kan slaan, schieten en dashen. Met elke aanval die je doet vul je een EX meter, waarmee je vernietigende aanvallen kan doen. Je hebt de basics al heel snel onder controle en de besturing is dermate strak dat falen alleen het resultaat kan zijn van een roekeloze speelstijl van de speler.

Het spel is opgedeeld in twee scenario’s, genaamd ‘Birth’ en ‘Rebirth’. Dit is noemenswaardig, want de structuur van het spel verschilt nogal per scenario. In Birth speel je van begin tot eind als een lineaire actiegame. In Rebirth ben je echter vrij om alle eerdere levels in elke volgorde te spelen. De opzet is nou niet alleen het uitspelen van levels, maar ook het zoeken naar personages om nieuwe levels te unlocken en zodoende het spel uit te spelen.

Het vinden van personages is niet alleen belangrijk voor het verhaal, maar is ook direct verbonden aan de vaardigheden van Astro. Voor elk nieuw personage die je tegenkomt krijg je een punt om te besteden aan een van Astro’s zeven eigenschappen. Hiermee verbeter je bijvoorbeeld zijn fysieke kracht, het aantal dashes dat je kan doen en zijn cognitieve vermogen. Beetje bij beetje wordt hij sterker en ga je sneller door de levels heen dan voorheen.

In een verwijzing naar oude actiegames zijn de levels opgedeeld in blocks – denk Castlevania. Na het uitspelen van een block slaat de game je voortgang op, wat wel zo handig is in een handheld game. Dit zorgt er ook voor dat je doelgericht oude levels opnieuw kunt spelen, om zodoende personages te vinden en Astro sterker te maken.

En over de personages gesproken, ik moet zeggen dat ik voor het spelen van deze game helemaal onbekend was met Astro Boy. Toch kan ik het verhaal van Astro en zijn vrienden wel waarderen. Alles is in een hele ouderwetse stijl getekend, waardoor het spel zelfs voor mensen als ik oud en vertrouwd aanvoelt. Er is ook een database waarin de geschiedenis van alle personages uit de doeken wordt gedaan, een soort Wikipedia voor Astro Boy beginners zeg maar.

De tekenstijl van het ingame artwork is overigens niet het enige visuele vermaak. Treasure heeft de kunst van 2D games lang geleden al geperfectioneerd en al hun bekende trucjes kom je ook hier weer tegen. Sprites zijn goed geanimeerd, achtergronden zitten vol kleur en parallax scrolling en er wordt op creatieve wijze gebruik gemaakt van sprite scaling om vijanden minuscuul of juist gigantisch in beeld te brengen.

De visuele vormgeving gaat hand in hand met het geluid, dat altijd toepasselijk is. De muziek moedigt je aan om door te spelen en vijanden maken soms de meest bizarre geluiden. Met name stervende robots klinken grappig. Stel je een droevige telefoon voor die een schok krijgt en je weet ongeveer hoe het klinkt.

Is er dan helemaal niks mis met de game? Persoonlijk vond ik dat wat minder shoot ‘em up levels ook wel had gekund, maar dat is eigenlijk mijn enige punt van kritiek. Deze levels zorgen in eerste instantie voor de nodige variatie in de actie, maar gaan op den duur meer vervelen dan alsmaar vechten. Dit is echter slechts een kleine smet op een uitstekende game.

Astro Boy kan zich meten met de beste actiegames op de GBA en als het ten tijde van de Mega Drive was uitgebracht werd het nou waarschijnlijk vereerd als een meesterwerk. Dat is wellicht teveel eer, maar mocht je uitgekeken zijn op games als Mega Man Zero 2 en Metroid Fusion dan heb je geen excuus om Astro Boy links te laten liggen.

Voorkennis van de serie is helemaal niet vereist, hoewel de game zo goed is dat je na het spelen waarschijnlijk wel fan van Astro Boy bent. Als een game zoiets teweeg kan brengen moet het wel speciaal zijn.

[Astro Boy | GameBoy Advance | Regio: Europa]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Bovenmenselijke kwaliteiten

  1. Pingback: Opzwepende actie | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s