De hengst die Cobra heet

CobraHet mooie aan Sylvester Stallone is dat hij open lijkt te staan voor allerlei rollen. Van de eenvoudige Rocky tot de absurde Judge Dredd, hij doet het wel even. Een van zijn minder bekende films is Cobra (1986), een harde actiefilm waarin hij een no-nonsense politieagent speelt.

De film is vernoemd naar hoofdpersonage Marion Cobretti (Stallone), wiens bijnaam Cobra is. Deze agent ziet de wet meer als een beperking van zijn mogelijkheden dan iets anders. Logisch ook, want wie heeft de bescherming van de wet nodig als Cobra er al is om iedereen te beschermen? Veel mensen zo blijkt, want een heuse cult van seriemoordenaars slaat hard toe in Los Angeles.

De leider van de cult, Night Slasher (Brian Thompson), lijkt niet onder de indruk van Cobra’s reputatie en hakt in zijn vrije tijd vrolijk de brave burgers van LA dood. Tot overmaat van ramp wilt hij per se Ingrid (Brigitte Nielsen) vermoorden, omdat zij getuige was van een van zijn moorden. Het is aan Cobra om Ingrid te beschermen en in zijn eentje deze ongure lieden te stoppen.

Je moet het Stallone nageven dat hij er toepasselijk stoer uitziet: strak in het zwart gekleed en altijd een zonnebril op. Deze look in combinatie met zijn fysiek werkt goed en Cobra ziet er als een typisch jaren 80 übermensch uit. Hij handelt ook koel en kordaat, waardoor zelfs zijn buurtbewoners weten dat ze niet met hem moeten sollen.

Ik vond Thompson ook een goede keuze voor Night Slasher. Deze acteur heeft een sterke uitstraling en ik vind het altijd prachtig om hem in actie te zien. Het maakt mij niet uit of hij een seriemoordenaar speelt, een schooier in The Terminator (1984) of de Alien Bounty Hunter in The X-Files; iemand met zo’n stem en kaaklijn kan je eigenlijk niet vaak genoeg tegenkomen in films.

Helaas gebruikt de film Thompson niet tot maximaal effect. In zijn grote gevecht met Stallone komt hij goed voor de dag – beter als bijvoorbeeld Jean-Claud van Damme in The Expendables 2 (2012) – maar daarvoor focust de film zich vooral op de relatie tussen Cobra en Ingrid, wat natuurlijk weinig interessant is. Nielsen staat niet bekend om haar acteertalent en is er eigenlijk alleen maar om mooi te zijn.

Het feit dat de film hoofdrollen heeft voor Stallone, Thompson en Nielsen verklaart misschien wel waarom Cobra nooit geliefd was onder critici. Twee sterke mannen en een dom blondje zijn meestal geen garantie voor een goede film. En inderdaad, er zijn betere films, zowel in het genre als de periode. Toch biedt de film genoeg geweld en jaren 80 sfeer om je gedurende de hele rit te vermaken.

Vooral de sfeer is belangrijk. Cobra is een larger than life figuur en zijn collega’s tolereren zijn gedrag slechts schoorvoetend. Als iemand zich komt verontschuldigen bij hem wordt deze persoon met een vuist in het gezicht beloond. Cobra is niet vies van macho taferelen en je krijgt de indruk dat niet alleen de kijker hem stoer moet vinden, maar dat Stallone ook zelf erg tevreden was met dit personage.

Mijn grootste probleem met de film zit hem dan ook niet in de acteurs, maar meer in het feit dat het allemaal vrij onorigineel is. De harde agent, de seriemoordenaar en onsympathieke collega’s hebben we immers als zo vaak in andere films gezien. Zelfs Stallone zou het later nog een keer proberen, maar dan beter in Demolition Man (1993). Toch wil dat niet zeggen dat Cobra geen vermakelijke film is. In tegendeel, voor genrefans valt er nog het een en ander te genieten hier. Verwacht alleen geen meesterwerk.

[Cobra | Blu-Ray | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s