De legende opnieuw verteld

Kid Icarus - Of Myths and MonstersOndanks het feit dat Kid Icarus niet bepaald de beste game is uit Nintendo’s lange geschiedenis kreeg het in 1991 wel degelijk een vervolg. Verbannen naar de GameBoy mocht Pit andermaal opdraven om godin Palutena te redden in Kid Icarus – Of Myths and Monsters.

Eigenlijk is het niet vreemd dat games als Kid Icarus, Metroid en Balloon Kid een tweede kans kregen op de GameBoy. Nintendo R&D1 was immers niet alleen verantwoordelijk voor die games, maar ook voor de ontwikkeling van de GameBoy zelf. Nadat ze plichtmatig games als Super Mario Land hadden ontwikkeld lag het voor de hand dat deze mensen terug wilden gaan naar series die ze zelf in het leven hadden geroepen.

Kid Icarus was allerminst een onverdeeld succes, dus de keuze om deze game nieuw leven in te blazen lag eigenlijk niet voor de hand. De NES game kan nog het beste worden omschreven als een ambitieuze actiegame die nog wat langer in de over moest liggen. Er zaten flink wat jaren tussen de originele Famicom release en de handheld versie, dus men had in ieder geval genoeg tijd om te overdenken hoe het volgende avontuur van Pit beter kon.

Ik moet toegeven dat Of Myths and Monsters op bijna alle fronten een betere en leukere game is geworden dan zijn voorganger. De onbetrouwbare besturing en scheve moeilijkheidsgraad zijn flink aangepakt, terwijl de luchtige kijk op Griekse mythologie en het ongebruikelijke levelontwerp zijn behouden. Simpel gezegd: Of Myths and Monsters werkt gewoon zoals je zou verwachten van een Nintendo titel.

De game is min of meer een remake van Kid Icarus geworden. Je moet alweer Palutena redden en dit doe je door wederom 13 levels uit te spelen. De structuur van de game is identiek en er zijn 6 verticaal scrollende levels, 4 horizontaal scrollende levels en 3 labyrintachtige kastelen. De layout van deze levels is echter helemaal nieuw en je zal ook nog een flink aantal nieuwe vijanden ontmoeten.

Een verbetering die invloed heeft op alle facetten van de game is dat het beeld nou ook terug naar beneden of links kan scrollen. De besturing is sowieso een stuk strakker dan voorheen, maar dankzij deze verandering hoef je nooit meer bang te zijn dat een gemiste sprong meteen je dood betekent. Het heeft ook als voordeel dat je terug kan gaan in levels om gemiste power-ups te bemachtigen of een open deur binnen te wandelen.

Net zoals in de NES game kan Pit hamers verzamelen. Deze kon je eerst alleen gebruiken in de kastelen, maar in deze game kan je ze ook gebruiken in de scrollende levels om standbeelden en muren te vernielen. Hierdoor zijn de hamers in één klap veranderd van een curiositeit tot een belangrijk item dat je met beleid moet gebruiken.

De kastelen zijn qua opzet hetzelfde als voorheen, maar zitten een tikkeltje vernuftiger in elkaar. Eggplant Wizards maken je nog steeds het leven zuur, maar de plaatsing van geneeskamers is lang niet zo sadistisch als eerst. De bazen die deze kastelen bewaken zijn ook een stuk indrukwekkender dan in de andere game, waardoor je in ieder geval nog een beetje moeite moet doen voor je overwinning.

Onveranderd belangrijk zijn de experience points die je zal vergaren. Net zoals in Kid Icarus doe je dat door zoveel mogelijk vijanden te vermoorden. Dit systeem is er niet minder omslachtig op geworden, hoewel het nou wel makkelijker is om kracht upgrades te bemachtigen. Versla genoeg monsters in een level en een god zal je belonen met een upgrade. Voor een langere levensbalk moet je meer moeite doen, maar je bent in Of Myths and Monsters in ieder geval sterk genoeg om de uitdagingen te overwinnen.

Een minpunt vind ik overigens wel dat de drie heilige wapens die je kan bemachtigen nou zijn gebonden aan de lengte van je levensbalk. Voorheen hoefde je slechts volle levens te hebben om deze te activeren, maar nou moet je een minimaal aantal levens hebben om ze überhaupt te kunnen gebruiken. In de praktijk betekend dit dat je niet al te veel vertrouwen hoeft te leggen in je forcefield, want deze zal niet lang meegaan.

Een ander minpunt – eentje die haast niet te voorkomen was – is dat het beeld nou erg ingezoomd is op Pit en zijn wereld. De sprites hebben hetzelfde formaat als op de NES, waardoor je blikveld enigszins beperkt is. Dit is vooral van invloed in de kastelen, waar individuele kamers zijn ontworpen in 256 x 192 pixels, terwijl de resolutie van het GameBoyscherm slechts 160 x 144 pixels is.

Het is een veel voorkomend probleem dat helaas bij meerdere GameBoy games optreed, hoewel je er in het geval van Of Myths and Monsters nog snel aan zal wennen. De actie is immers redelijk overzichtelijk. Ook kan Pit nou een stukje zweven door herhaaldelijk op de A knop te drukken, wat onverwacht contact met vijanden en pijnlijke objecten verder onwaarschijnlijk maakt.

Opvallend is dat de game visueel complexer is dan zijn voorganger. Je zou denken dat de lege achtergronden uit de NES game een ideaal decor zouden zijn voor een handheld game gespeeld op een blurry beeldscherm, maar men wist nog veel achtergronddetail in de game te verwerken – zonder dat dit leidde tot onoverzichtelijke taferelen.

Om de nieuwe verflaag te complementeren was de game ook voorzien van een geheel nieuwe soundtrack. Deze is veel opbeurender dan voorheen en je hebt nooit het idee dat Pit tegen helse demonen aan het strijden is. Niet alleen zien ze daar veel te lief voor uit, maar de muziek is veel te vrolijk voor een duistere, serieuze game. Een prima keuze, want dankzij de muziek ben je van meet af aan in een goede stemming, klaar om de klus te klaren.

De luchtige toon van de game komt ook door in de vertaling. De goden zullen je de hemel in prijzen – bij wijze van spreken dan, aangezien je voor een deel in de hemel speelt – als je hebt bewezen sterk genoeg te zijn voor een power-up. Met kreten als ‘Way to go Pit!’ en ‘Awesome job, Pit!’ weet je in ieder geval dat de goden oprecht tevreden zijn met je voortgang.

Of Myths and Monsters is eigenlijk een schoolvoorbeeld van een game die alle zwakke punten van zijn voorganger weet weg te poetsen. Dat men dit heeft gerealiseerd op de technologisch achterhaalde GameBoy is des te indrukwekkender. Er zijn verdomd weinig games als Kid Icarus, dus als je een keer iets ongebruikelijks wilt spelen dan zijn er zeker slechtere keuzes dan Of Myths and Monsters. Een savefunctie slaat ook netjes je voortgang op, dus zolang de batterij in de cartridge het doet kan je altijd en overal Palutena redden!

[Kid Icarus – Of Myths and Monsters | GameBoy | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s