Extra kleurrijke mannen

Mega Man 7Voordat ik afscheid nam van mijn exemplaar van Mega Man 7 moest ik het nog een keer uitspelen. Het was de slechte PAL versie, maar ik had deze al sinds mijn jeugd in mijn bezit. Afscheid nemen is een kwestie van goed fatsoen, dus ik deed mijn best om langs de mindere punten van de game heen te kijken.

Het zal ergens in 1996 zijn geweest dat ik deze game had gekocht. Capcom was een van de toonaangevende ontwikkelaars voor de Super NES, maar de beste mensen leken geen Europees distributienetwerk te hebben. Zodoende mocht Nintendo games als Mega Man X en Super Street Fighter II uitbrengen, met de nodige marketing die je van een grote Nintendo release zou verwachten.

Die deal leek echter beperkt, want Capcom gebruikte later het Duitse Laguna als distributeur. Dit bedrijf was duidelijk een mindere speler op de markt, wat ervoor zorgde dat hun Capcom games in beperkte oplages op de markt kwamen. Deze games moest je kopen zodra je ze zag, want de dag erna konden ze wel eens voorgoed zijn verdwenen – wat incidenteel ook de absurde prijzen op de tweedehands markt voor deze games verklaart.

Afscheid nemen van Mega Man 7 was voor mij dan ook een financiële zaak. Feit is dat dit hoe dan ook een leuke game is. Na maar liefst 6 delen op de NES was het hoog tijd voor vernieuwing en de Super NES was het logische systeem om dit te faciliteren. Capcom bewees eerder al met Mega Man X dat de Super NES en Mega Man hand in hand gaan, maar deel 7 is opvallend genoeg niet Mega Man X met vrolijkere kleuren.

Je zou verwachten dat men niet af zou wijken van de succesformule uit de NES dagen, maar het spel is min of meer gestructureerd als de GameBoy Mega Man games. Dit betekent dat je tegen 2 sets van 4 bazen vecht, er een winkel is waar je items en upgrades kan kopen en zelfs dat de sprites relatief veel beeldruimte in beslag nemen. Gelukkig zijn deze zaken goed geïmplementeerd, waardoor je geen moment het idee hebt dat dit geen mainline Mega Man game is.

Het grootste voordeel van de Super NES ten opzichte van de NES zijn natuurlijk de verbeterde grafische mogelijkheden. De sprites springen meteen in het oog, want deze zijn veel groter dan voorheen. Niet alleen dat, maar de animatie is ook zichtbaar verbeterd en Mega Man animeert zelfs als je even niks doet – gewoon omdat het kan.

De betere animatie heeft meteen ook een negatief effect, want Mega Man reageert trager op je commando’s dan voorheen. Vroeger reageerde hij acuut als je wilde lopen of springen, maar nou is er een merkbare vertraging. Na verloop van tijd wen je hier vanzelf aan, maar feit is wel dat de visuele vooruitgang een prijs heeft.

Mega Man speelt verder vertrouwd. Hij maakt nog steeds slidings als een profvoetballer en kan ook zijn Mega Buster opladen. Net als in de voorgaande games is de Buster weer aangepast en nou doet een opgeladen schot slechts 2 kogels schade, in plaats van 3 zoals in de NES games. Dit heeft als gevolg dat je de game net zo goed met je normale “pea shooter” kan spelen, want opgeladen schoten voegen niet veel toe.

Ook je metalen hond Rush is weer van de partij en hij kan nou items opgraven. De Rush adapters uit Mega Man 6 zijn voor deze game samengesmolten in 1 hele handige upgrade, die je natuurlijk wel eerst moet vinden. Tot slot kan je ook je vogeltje Beat en het schild van Protoman bemachtigen. Beide heb je niet nodig om het spel uit te spelen, maar het zijn leuke extra’s voor de doorgewinterde fans.

Een Mega Man game moet het natuurlijk vooral hebben van zijn bazen en in deel 7 duiken weer de nodige vreemde gezichten op. Zo is Spring Man gemaakt van ijzeren veren, is Shade Man een vampierrobot en lijkt Slash Man verdacht veel op Wolverine. De bazen zijn wederom ontworpen door Japanse fans en met elke game lijken de inzendingen van de Japanse jeugd minder goed te worden. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar doe mij de bazen uit Mega Man X maar.

In goede traditie kan je de wapens van verslagen bazen overnemen. Gebruik het juiste wapen tegen de juiste baas en hij is vrijwel kansloos, want ze zullen dan een speciale animatie doen die hun huidige aanval onderbreekt. Mocht je voor een eerlijker gevecht willen gaan dan kan je natuurlijk je pea shooter gebruiken, waarmee je de bazen nog steeds snel kunt afmaken.

Een leuke vernieuwing is dat een paar wapens nou ook objecten in de achtergrond kunnen beïnvloeden. Zo kan je met een vuurwapen bomen in het level van Slash Man verbranden en kan je gesmolten lood en vlammenwerpers bevriezen met een ijswapen. Het staat misschien niet hoog op de Innovatie Top 100 Lijst Aller Tijden, maar het is leuk dat je wapens meer zijn dan baaskillers.

Het verhaal gaat overigens dat deze game in een zeer kort tijdsbestek is gemaakt. Je zou het er op het eerste gezicht niet aan afzien, maar tijdens het spelen vallen zaken als de besturing zeker op. Ook de moeilijkheidsgraad is niet altijd even consistent. Met name het level van Turbo Man is een kwelling om te spelen, hoewel de eindbaas ook noemenswaardig in zijn vuilheid is. Blijkbaar waren de makers fan van Actraiser 2, want Dr. Wily toont enkele spijtige overeenkomsten met Satan in die game.

Voor ons Europeanen komt hier nog de PAL conversie bovenop. Laguna nam blijkbaar genoegen met minimale aanpassingen, waardoor we op grote balken in beeld en tragere snelheid getrakteerd worden. Het spel was al niet snel vergeleken met Mega Man X, dus die typische PAL traagheid maakt het er niet soepeler op. Ik zeg: koop Mega Man Anniversary Collection om deze ellende te vermijden.

PAL versie en inherente minpunten even daargelaten is Mega Man 7 toch nog steeds een leuke game. Het spel introduceerde antagonist Bass, die meer persoonlijkheid en uitstraling heeft dan het gros van de slechteriken uit de voorgaande games. Het spel speelt ook vertrouwd en Mega Mans nieuwe vaardigheden zorgen voor een unieke ervaring ten opzichte van eerdere games.

Tel hierbij op die typische Mega Man vormgeving waarin alles grote ogen heeft en getint is in de meest opvallende kleuren en je kan niets anders dan concluderen dat het spel wel degelijk een legitieme toevoeging is aan de serie. Niet zo goed of vernieuwend als Mega Man X misschien, maar voor fans is het eigenlijk een makkelijke keuze. Helaas zal je wel nog wat moeite moeten doen om het op de tweedehands markt te vinden.

[Mega Man 7 | Super NES | Regio: PAL]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Extra kleurrijke mannen

  1. Pingback: Maak kennis met de mega vuist | patraversus

  2. Pingback: Tien jaar steenharde actie | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s