Souplesse in simpelheid

Made in WarioIn 2003 verbaasde Nintendo menig fan door met Made in Wario aan te komen zetten, beter bekend in Europa als WarioWare Inc. – Minigame Mania. Vreemd genoeg was dit niet de gedroomde opvolger van het sublieme Wario Land 4, maar een collectie van ongebruikelijk simpele ‘microgames’. Een meesterlijke vondst blijkt achteraf.

De meningen waren nog flink verdeeld tijdens de release van de game. Wario was immers de hoofdpersoon in een reeks van hoogstaande platformgames, dus hoe haalde Nintendo het in hun hoofd om hem te misbruiken voor dergelijk luchtig entertainment? Het was een logische gedachte, maar WarioWare blijkt in de praktijk erg verslavend te zijn.

Het spel heeft een vaag verhaal waarin Wario geld en roem probeert te vergaren door zijn eigen videogamebedrijf te beginnen. Hij roept de hulp van zijn vrienden in, maar het lukt hun niet om bijster complexe games te maken. Sterker nog, het gros van de games is met alleen de d-pad of de A en B knoppen te besturen.

De truc is om binnen 3 seconden te doen wat er van je verwacht wordt eer de volgende uitdaging alweer wordt gepresenteerd. Deze opzet is zo eenvoudig dat het spel voor iedereen toegankelijk is. De microgames variëren van hommages aan Nintendo tot absurde shit als vingers in neuzen steken en honden pootjes laten geven.

De tijdslimiet van 3 seconden lijkt op het eerste gezicht erg kort, maar het doel is vaak in één oogopslag herkenbaar. De vinger beweegt immers vanzelf onder een grote neus, dus het is slechts een kwestie van timing om hem in een neusgat te laten verdwijnen. Timing en een gevoel voor ritme zijn alles wat je nodig hebt om WarioWare te spelen, eigenschappen die iedereen wel heeft.

Belangrijk is dat alle microgames in tempo toenemen naarmate je vordert. Wat eerst nog een simpele taak was als op een Goomba springen wordt al gauw een lastige opdracht, omdat de actie in een flits voltrekt. Enig uithoudingsvermogen is dan ook gewenst voor fanatieke spelers.

Je kan de ruim 200 games op thema spelen in Story Mode, maar je kan ze ook zelf kiezen in Free Mode. Wario en zijn vrienden hebben elk hun eigen thema en je moet de games eerst uitspelen in Story alvorens ze speelbaar zijn in Free Mode. Een mooie bijkomstigheid hiervan is dat sommige games zich ontpoppen tot echte games. Zo is Dr. Wario een prima “bootleg” versie van Dr. Mario.

Free Mode is behoorlijk verslavend en is erg arcade-achtig qua opzet. Je speelt constant hetzelfde spelletje, maar ze worden natuurlijk steeds sneller. De uitdaging zit hem niet zozeer in het uitspelen van deze games, maar in het testen van hoe lang je ogen en handen de actie bij kunnen houden. De score wordt gemeten in het aantal rondes dat je het uit weet te houden en al gauw dwing je jezelf om steeds een paar levels hoger te gaan.

Een leuk aspect van het spel is kijken hoe bizar de games worden. De games van Dr. Cigor spannen wat dit betreft waarschijnlijk de kroon, aangezien ze veelvuldig gebruik maken van gephotoshopte beelden. Zo moet je bijvoorbeeld een watermeloen stuiteren met het lichaam van een Japanner, een kleiman op de maan maken en erwten uit een boon drukken.

De andere meest in het oog springende games zijn de Nintendo Classics van 9-Volt. Hier kan je games gebaseerd op onder andere Duck Hunt, Zelda, F-Zero en Metroid spelen. Toepasselijk is dat het vliegenmepspel uit Mario Paint ook aanwezig is en in zijn geheel unlockt kan worden. Als WarioWare qua vreemdheid al ergens naar terug te leiden is dan is het wel die game.

De vreemdheid wordt ook prima overgebracht door een mix van geluid en karakteristiek design. Veel geluiden komen rechtstreeks uit Wario Land 4 en deze zetten samen met het nieuwe materiaal uitstekend de toon voor het spel. Denk vooral aan cartooneske geluiden en opgenomen stemmen, maar dan vaak nog wat vreemder dan verwacht.

Visueel is er geen pijl op WarioWare te trekken. Het gebruikt sprites uit games, gescande foto’s en bizar artwork. Chaotisch lijkt me nog de beste manier om de visuele stijl te omschrijven. Dit overigens niet ten nadele van het spel, want het voegt wat mij betreft juist persoonlijkheid toe.

Nintendo bevond zich in de jaren van de GameBoy Advance duidelijk op een creatief keerpunt – de DS en Wii zouden niet veel later ook volgen – en WarioWare is net zoveel het resultaat van creatieve programmeurs als inzicht in de wensen van de markt. We hoeven tegenwoordig immers maar naar de populariteit van Angry Birds te kijken voor een voorbeeld van een oersimpele game die miljoenen mensen geboeid weet te houden.

De microgames in WarioWare kennen veel overeenkomsten met het iconische vogelspel, de belangrijkste natuurlijk het simpele karakter van de games. Speel het een tijdje en de kracht van de microgames wordt vanzelf duidelijk. WarioWare gaat terug naar de allersimpelste basics en vindt daar zowaar de geest van de arcade. Nog één keer proberen, nog één keer de score verbeteren.

[Made in Wario | GameBoy Advance | Regio: Japan]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Souplesse in simpelheid

  1. Pingback: Op zoek naar rijkdom | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s