Lang leve de koning

The King of Fighters XIIIHet duurde even, maar de koning der vechters heeft eindelijk plaats genomen op zijn troon. In 2009 bracht het geflopte The King of Fighters XII nog bijna de nekslag toe aan SNK Playmore, maar een jaar later bracht men The King of Fighters XIII uit, de game die deel 12 eigenlijk had moeten zijn.

Eigenaar Kawasaki zag zijn bedrijf al eens eerder failliet gaan en dat zou hem natuurlijk geen tweede keer gebeuren. Na de flop van KoF XII was de opdracht duidelijk: luister naar de fans en verzet bergen om van deel 13 wel een succes te maken. De getalenteerde programmeurs en artiesten van SNK Playmore moeten indrukwekkende overuren gemaakt hebben, want in 2010 doken de eerste speelbare versies van het spel al op in Japanse arcadehallen.

Het eerdere werk voor KoF XII was niet voor niets geweest, want deze game stond aan de basis van het vervolg. De prachtige grafische assets werden uiteraard hergebruikt en flink aangevuld met nieuw materiaal. Ook de engine waar de game op draait keerde terug, maar wel grondig onder handen genomen. Systemen die in deel 12 niet werkten zijn opnieuw vormgegeven of zelfs helemaal weggelaten.

Vrijwel alle mistanden uit deel 12 waren professioneel opgelost voor de arcade release van KoF XIII en voor de console versie zou men het spel nog verder verbeteren. Dankzij extra personages, achtergronden en speelmodi is de consoleversie van KoF XIII een zeldzame parel geworden in een lange reeks van standaard vechtspellen.

Met 33 speelbare personages (plus 3 ongeïnspireerde DLC personages) is de cast goed gevuld. Het gros van de oude favorieten uit het tijdperk 1994-2003 duiken in deze game op, aangevuld met obscure personages als Hwa Jai uit de originele Fatal Fury en de nieuwe eindbaas Saiki. De game is een feest der herkenning, want iedereen lijkt qua vechtstijl gemodelleerd te zijn naar een ideaalbeeld uit de eerdere games.

Personages zijn ten opzichte van deel 12 voorzien van een goed gevulde movelist en ook zijn ze zoals vanouds opgedeeld in teams van drie. Het mooie aan deze game is dat alle personages vertrouwd aanvoelen, terwijl er onder de motorkap toch echt flink is gesleuteld. Tijdens je eerste speelsessies heb je waarschijnlijk helemaal niet door dat je nou ook EX aanvallen kan uitvoeren, en het gebruik van zogeheten Drive Cancels zal je al helemaal boven de pet gaan.

EX aanvallen zijn ondertussen oud nieuws, maar het is de eerste keer dat een KoF game experimenteert met dit soort aanvallen. Net zoals in de Street Fighter III reeks voer je ze uit door een beweging te maken met de d-pad en dan op twee aanvalsknoppen te drukken. Deze aanvallen zijn doorgaands een sterkere variant op de standaard special moves en ze zorgen voor de nodige variatie in je manier van spelen. Ik moet zeggen dat het een leuke toevoeging is aan de KoF speelstijl.

Hyper Drive is KoF XIIIs variant op custom combo’s. Als je Hyper Drive meter vol is kan je deze modus activeren met een knoppencombinatie, waardoor je tijdelijk oneindig veel Drive Cancels kan doen. Een Drive Cancel is het interrumperen van een special move met een andere special move. Dit kan natuurlijk tot zeer pijnlijke combo’s leiden, hoewel je wel eerst menig uur in Practice Mode door zal moeten brengen om het meeste uit deze functie te halen.

Gelukkig zijn er voor beginnende spelers zowel Tutorial- en Mission Mode. Hierin moet je met je favoriete personages uitdagingen uitvoeren die je de basics redelijk aanleren. Sommige uitdaging in Mission Mode zijn echter bedoeld voor experts, dus het kan zijn dat je in het begin overrompelt wordt door het technische aspect van de game. Laat je echter niet ontmoedigen en blijf doorspelen. Ga ook zeker online, waar spelers van alle niveaus rondhangen.

Tenminste, probeer online te gaan. Net zoals in KoF XII is de netcode van deel 13 allerminst betrouwbaar. Het vinden van tegenstanders kan soms net zo moeilijk zijn als de uitdagingen in Mission Mode en lag kan online potjes onspeelbaar maken. Als ik eerlijk ben kan je KoF XIII beter niet kopen als je het niet tegen iemand naast je op de bank kan spelen, want je zal relatief weinig plezier uit de online functionaliteit halen.

Een aspect van de game dat wel door iedereen gewaardeerd kan worden zijn de graphics. Het is bizar dat hetzelfde bedrijf dat al sinds 2001 aan grootschalig recyclen van getekende assets schuldig is met KoF XII en XIII de nieuwe standaard voor 2D graphics wist te zetten. Het is waarschijnlijk sinds de release van het originele Capcom vs SNK niet meer voorgekomen dat er zo veel uit 2D graphics in een vechtspel is gehaald.

De sprites zijn in een hoge resolutie getekend – hoewel zeker niet HD – en animeren allemaal zeer soepel. Het animatieniveau uit Street Fighter III wordt niet gehaald, maar het is een goede runner-up. In tegenstelling tot KoF XII wordt er niet meer op sprites ingezoomd, wat ze een stuk minder pixelig maakt. Verder worden er geavanceerde belichtingtechnieken gebruikt om schaduw te renderen en zal je ook nog de nodige blur effecten zien.

Het spel is bijzonder omdat de graphics niet alleen technisch hoogstaand zijn, maar omdat ze ook zijn getekend in een kenmerkende stijl. Juist in deze tijd van grafische lafheid is het goed om te zien dat er nog artiesten zijn die hun werk van een afwijkende stijl durven te voorzien. Smaken zullen altijd verschillen, maar ik ben blij dat KoF XIII niet in dezelfde generieke anime stijl is getekend zoals veel genregenoten.

KoF XIII mag zich dankzij zijn robuuste cast, prachtige vormgeving en uitgebreide extra’s zeker een van mijn favoriete KoF games noemen, maar ik heb wel een paar kritische kanttekeningen. Zoals al genoemd ben ik niet echt tevreden over de online functionaliteit. Nou heb ik ook vrienden die het spel met me op de bank spelen, maar ik realiseer me wel dat niet iedereen die luxe heeft.

Een groter punt van kritiek is dat men heel weinig risico’s heeft genomen. In het licht van de financiële problemen bij SNK Playmore is dit begrijpelijk, maar feit is wel dat KoF XI ondanks al zijn gerecyclede assets een veel progressievere game was. In die game kon je 3 vs 3 tag gevechten doen en de speelbare cast zal vol met unieke personages. Een minder voorspelbare cast en tag gevechten hadden van KoF XIII wellicht de ultieme KoF gemaakt.

Hoewel, ook zonder die zaken is deel 13 waarschijnlijk de beste game in zijn reeks. Het speelt heerlijk en voelt dankzij de bekende personages tijdloos aan. SNK Playmore bewees zich met deze game een geweldige dienst en legde de lat voor andere ontwikkelaars heel hoog. Helaas lijkt de wereldwijde release niet het gewenste effect gehad te hebben op de financiële problemen van het bedrijf, maar het wist wel enorm veel goodwill te creëren onder de fans, getuige de aanhoudende populariteit op internationale toernooien als EVO.

Je kan het tegenwoordig waarschijnlijk afgeprijsd op de kop tikken en ik zie geen reden om het in de winkel te laten liggen. Er is ook nog een versie voor smartphones te krijgen, maar je moet natuurlijk wel gek zijn om een vechtspel op een touch screen te spelen. Stop deze game lekker in je console, plug je arcade stick erin en geniet van de actie op je beeldscherm.

[The King of Fighters XIII | Playstation 3 | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Lang leve de koning

  1. Pingback: Oude, doch lekkere koek | patraversus

  2. Pingback: Opa krijgt een rematch | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s