Zombies en haaien

ZombieWat een ongelofelijk vermakelijke film is Zombie (1979) toch! Westerns, giallo en zombiefilms: laat het maar aan de Italianen over om voor topvermaak te zorgen. In deze prachtige Italiaanse exploitatiefilm zijn we getuige van zombies, haaien, gestrande reizigers en nog meer zombies!

Zombie is een heus feest om te kijken. Neem nou het creatieve hoogtepunt van de film: het onderwater gevecht tussen een zombie en een haai. Deze scène is zo absurd en spectaculair dat je waarschijnlijk de voorafgaande scènes met een naakte Auretta Gay en dezelfde haai waarschijnlijk meteen vergeet.

De film stamt uit een tijd waarin de productiewaarden weliswaar niet altijd even hoog waren, maar de makers wel met hart en ziel hun films maakten. Dit resulteerde in een film met ludieke scènes als bovengenoemde, waardoor het een soort tijdloze aantrekkingskracht heeft.

Zelfs het verhaal is noemenswaardig, al was het maar omdat de makers een slaatje probeerden te slaan uit de populariteit van Dawn of the Dead (1978). Want in Zombi 2 – zoals de film oorspronkelijk in Italië heette – zien we hoe een ogenschijnlijk leeg schip New York binnenvaart. De eigenaar ontbreekt, hoewel er wel een hongerige zombie aan boord is.

Anne (Tisa Farrow) is de dochter van de eigenaar en gaat vervolgens op zoek naar haar vader. Haar zoektocht leidt haar naar een tropisch eiland en ondertussen bevriend ze ook nog de journalist Ian (Peter West) en de vakantiegangers Brian (Al Cliver) en Susan (Auretta Gay). Al snel blijkt het niet pluis te zijn op het eiland, waar dokter Menard (Richard Johnson) een medische reden voor het zombiefenomeen probeert te vinden.

Regisseur Lucio Fulci had duidelijk maar één gedachte tijdens het maken van de film: breng zoveel mogelijk extreme situaties in beeld. Dit is hem zeer goed gelukt. Er wordt nooit uitgelegd waarom de doden weer tot leven komen, maar alles wat ooit dood was kruipt weer uit de grond. De toevoer aan nieuwe zombies lijkt oneindig, waardoor de hoofdpersonages nog hun handen vol hebben aan overleven.

Al dit zombiegeweld is heel degelijk verzorgd met make-up effecten. Af en toe zijn sommige protheses aan de neppe kant, maar ik moet zeggen dat dit over de hele linie genomen indrukwekkende zombies zijn. Ook de scènes met de haai zijn heel goed gedaan en je zou bijna denken dat Auretta Gay echt slechts een meter van dit monster vandaan zat.

Verder vind ik het geweldig dat sommige personages er van scène tot scène zo verschillend uitzien. Het is uiteindelijk een exploitatiefilm en dat zie je er dan soms ook goed aan af. Het ene moment heeft Dr. Menard een volle baard, het andere slechts korte stoppels. Brian wil het ene moment ook wel eens volledig verbrand zijn door de zon, maar op andere had ie zich wel goed ingesmeerd.

Als slagroom op de taart is er nog de soundtrack. Zelden had een zombiefilm zo’n memorabele muziek. Het is moeilijk te beschrijven, maar de muziek past niet alleen uitstekend bij de toon van de film, het versterkt het tijdloze gevoel van de film ook enorm. Fulci toont zich niet alleen een meester der exploitatie, maar blijkt ook gevoel voor oprecht goede cinema te hebben.

Zombie is om verschillende redenen een uitstekende film en ik zal hem ongetwijfeld nog vaker zien in de toekomst. Dit soort films kom je niet vaak tegen, dus mocht je het nog nooit gezien hebben wacht er dan niet mee. Een echte aanrader.

[Zombie | Blu-Ray | Regio: 2]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Zombies en haaien

  1. Pingback: En toen waren ze wakker | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s