Dwalen in duisternis

Silent HillToen ik Silent Hill (2006) voor het eerst in de bioscoop zag was ik overrompeld door de geweldige soundtrack en de sfeervolle toon van de film. Regisseur Christophe Gans kwam in 2005 uit de kast als zijnde een fan van de serie en zijn interpretatie van de game mocht er zijn. Onlangs was ik in de gelegenheid om de Blu-Ray versie te kijken, waar ik natuurlijk geen nee tegen zei.

Audiovisueel gezien staat de film nog steeds zijn mannetje. Tuurlijk, de CGI monsters zien er erg nep uit, maar de scènes die zich in de straten van de stad afspelen ademen die beklemmende Silent Hill sfeer. De soundtrack bestaat uit arrangementen van Akira Yamaoka’s werk en is per definitie goed. Toch wist Gans één onderdeel zwaar onrecht aan te doen: het verhaal.

Het verhaal van de film spiegelt zich in grote lijnen aan de originele Silent Hill game. Rose Da Silva (Radha Mitchell) is een bedroevend slechte ouder en laat haar dochter Sharon (Jodelle Ferland) ’s avonds gewoon van huis lopen. Als ze er met Sharon tussenuit glipt om midden in de nacht naar Silent Hill te gaan krijgt haar man Christopher (Sean Bean) ook het gevoel dat zijn vrouw niet de ideale moeder is.

Oké, de details komen niet echt overeen met de game, maar in principe is het verhaal van een ouder die met haar kind naar Silent Hill gaat onveranderd. Mijn probleem zit hem in wijze waarop Rose handelt. In de game was Harry Mason op zoek naar zijn dochter en ging hij tot het uiterste om haar te vinden. Rose gaat ook tot extremen, maar haar handelingen zijn geregeld slecht doordacht.

Zo getuigt het feit dat ze ’s nachts naar Silent Hill gaat van weinig gezond verstand. Ook het wegrijden als ze wordt aangehouden door een politieagente (Laurie Holden) is erg dubieus, om nog maar te zwijgen over de vele roekeloze en willekeurige dingen die ze in Silent Hill uitspookt. Lange tijd lijkt ze niet eens op zoek te zijn naar haar dochter, maar gewoon van A naar B te avonturieren.

Dit werkt tot op zekere hoogte in een game, maar van films verwacht je toch een zeker niveau van realisme achter de motieven van de hoofdrolspelers. Rose is wat dit betreft een erg zwak personage. De schrijvers hebben ook weinig interessants gedaan met de metamorfose van Harry Mason in Rose Da Silva. Je zou denken dat men het meeste uit de geslachtverandering van de protagonist zou willen halen, maar haar ontwikkeling is beperkt tot het verliezen van haar verhullende jas.

Je zou bijna vergeten dat Rose een man heeft achtergelaten, ware het niet dat de film van tijd tot tijd terugschakelt naar Christopher, die op zoek is naar vrouw en dochter. Ook hij komt uiteindelijk in Silent Hill terecht, maar agent Gucci (Kim Coates) doet zijn best om Christopher daar snel weg te krijgen. Zowel Christopher als Gucci kwamen niet voor in de game en voegen voorspelbaar weinig toe aan het geheel.

De enige rol die het tweetal vervult is om duidelijk te maken dat Rose en Sharon zich in een andere realiteit begeven. Voor fans van de games was dit bij voorbaat al duidelijk, maar ik betwijfel of het grote publiek hier genoeg aan heeft, aangezien nooit duidelijk wordt gemaakt hoe Rose, Sharon en agente Cybil er in eerste instantie terecht kwamen.

Het onduidelijke verhaal vereist helaas nog de nodige expositie. Tegen het einde van de film worden we getrakteerd op een scene waar het beruchte einde van Mass Effect 3 nog een puntje aan kan zuigen. De ontmoeting met de duistere zijde van Sharon komt erg geforceerd over en is slechts ten dele getrouw aan het bronmateriaal. De lijdensweg van Sheryl in de game wordt langzaam opgebouwd, maar hier gooit men alles in één keer op je bord.

De film staat ondanks de uitgesproken liefde voor het bronmateriaal van regisseur Gans eigenlijk mijlenver van de game verwijdert. De game was extreem duister en avant-garde, maar de film is daarentegen toegankelijk voor een breed publiek en heeft weinig pretenties meer te zijn dan de zoveelste “horrorfilm.” Erg jammer, want de game haalde zijn inspiratie uit de onbetwiste klassiekers van het horrorgenre.

Ondanks alles is Silent Hill toch een vermakelijke film. Het is visueel echt heel goed verzorgd en qua algehele sfeer zit het ook wel snor. Het is zeker geen enge film, maar er ligt constant duisternis op de loer. De muzikale bijdrage van Yamaoka spant een soort best-of selectie uit de eerste drie games en voegt vaak wezenlijk toe aan de ervaring.

En Rose mag dan wel een oerstomme gans zijn, Mitchell speelt haar rol op zich niet slecht. Hetzelfde geldt voor Holden, die als agent Cybil ver weg staat van haar vreselijke personage in The Walking Dead. Kim Coates heeft verder de twijfelachtige eer om zowel in een Silent Hill als Resident Evil film gespeeld te hebben. En ik heb ook wel eens ergere kindacteurs gezien dan Jodelle Ferland, dus dat is ook mooi meegenomen – achteraf bleek dat ik haar ook al had gezien in The Cabin in the Woods (2011).

De film zou nog vrij directe invloed uitoefenen op zowel Silent Hill Origins als Homecoming en was succesvol genoeg om een vervolg te krijgen. Dat vervolg heb ik vooralsnog niet gezien, maar genoemde games waren helaas weinig spectaculair.

Silent Hill is voor fans van de games sowieso de moeite waard om één keer gezien te hebben, al was het maar vanwege de visualisering van de spelwereld. Fans van horrorfilms hoeven helaas geen meesterwerk te verwachten, maar zolang je niet al te lang stilstaat bij het verhaal verloopt de film nog vrij soepeltjes en zullen de twee uur speeltijd voorbij vliegen.

 [Silent Hill | Blu-Ray | Regio: 2]

3 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

3 Reacties op “Dwalen in duisternis

  1. Pingback: Noem je dat een film? | patraversus

  2. Pingback: Niet dood, wel leven | patraversus

  3. Pingback: Kom dan maar niet thuis | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s