Gewicht in de eierschaal leggen

Mario & YoshiHet succes van Tetris bleek nog moeilijk na bootsen voor Nintendo. Dr. Mario was een redelijke poging, maar in de kielzog van deze game bleef men hangen in de mascotte sfeer en moesten we het doen met net-niet titels als Yoshi’s Cookie, Wario’s Woods en Mario & Yoshi.

Van de laatstgenoemde had ik een tijdje geleden nog de GameBoy versie van Marktplaats geplukt. In mijn jongere jaren had ik deze game helemaal kapot gespeeld, maar nostalgie kan erg misleidend zijn. Zo ook in dit geval, want ik heb ernstige twijfels of ik er goed aan heb gedaan om dit middelmatige spel opnieuw te kopen.

Menig gamer van een minder kieskeurige leeftijd zal destijds in dezelfde val als ik zijn gelopen. Nintendo positioneerde games als Mario & Yoshi in dezelfde categorie als het legendarische Tetris en voor veel jonge gamers waren dit soort mascotte games een no-brainer. De optelsom van Tetris + Mario blijkt echter wiskundig onjuist, want strip het spel van de Nintendofiguren en je houdt niet veel soeps over.

De opzet van het spel is simpel genoeg. Onder in beeld staan vier bordjes waar monsters op vallen. Als twee dezelfde monsters op elkaar vallen dan verdwijnen ze, maar als bijvoorbeeld een Goomba met een Boo in contact komt dan stapelen ze op. Zodra een kolom de bovenkant van het scherm raakt ga je game over, maar je kan twee kolommen met elkaar omwisselen om zo de juiste monsters te stapelen.

De gimmick van het spel manifesteert zich in de vorm van eierschalen, die ook af en toe naar beneden vallen. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk monsters op een eierschaal te vangen en ze dan te verpletteren met een eierdop. De één zijn dood is de ander zijn brood was nog nooit zo toepasselijk, want zodra de eierschalen elkaar raken komt een Yoshi tot leven. Het is een bizarre variant op voortplanting en eigenlijk het enige leuke element van het spel.

Het probleem met Mario & Yoshi is eigenlijk tweevoud. Ten eerste is het enorm eentonig en ten tweede kan je geen high-scores saven. Dat laatste lijkt misschien triviaal – wie speelt er nou games voor de score? – maar is een zwaarwegend gemis aangezien het spel helemaal niks ander te bieden heeft dan de score verder omhoog duwen.

Er zijn immers maar twee spelmodi: Type A en Type B. Het verschil is dat je in de ene oneindig lang door kan gaan en dat je in de tweede het scherm vrij moet weren van monsters alvorens naar een moeilijker level te gaan. Dat is allemaal leuk en aardig, maar waarom zou je überhaupt je tijd hiermee voldoen als het niet eens een beetje de verslavingsfactor van Tetris op hetzelfde systeem heeft?

Slimme gamers laten Mario & Yoshi dan ook wijselijk links liggen. Het is een schoolvoorbeeld van een game die volledig parasiteert op een licentie en Nintendo mag zich afvragen waarom concurrenten Sega en Atari met respectievelijk Columns en Klax wel een degelijk alternatief voor Tetris wisten te verzinnen voor hun handhelds, zonder dat hier ook maar een beetje naamsbekendheid bij kwam kijken.

Je kan op de 3DS Virtual Console tegenwoordig de NES versie op de kop tikken, maar deze versie kampt met dezelfde problemen als de GameBoy variant. De GameBoy versie zal tweedehands geen groot gat in je beurs branden, maar wees gewaarschuwd dat het op termijn niet veel plezier zal opleveren.

[Mario & Yoshi | GameBoy | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Gewicht in de eierschaal leggen

  1. Pingback: Op pad met je dierenvrienden | patraversus

  2. Pingback: Boren is leuk! | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s