Alternatieve cowboys

Dead ManToen ik Dead Man (1995) startte had ik niet kunnen vermoeden dat het zo’n ongebruikelijke film zou worden. Hoofdrolspeler Johnny Depp heeft natuurlijk wel meer obscure films op zijn naam staan, maar deze is wel heel vreemd. Zelfs voor een western waar ook Lance Henriksen in meespeelt.

Tot voorkort had ik sowieso nog nooit van de hele film gehoord, maar de combinatie Depp / Henriksen is natuurlijk te goed om voorbij te laten schieten. Na een reeks treurige films als The Penitent Man (2010) en The Invitation (2003) gezien te hebben op Netflix was ik natuurlijk ook wel toe aan iets beters.

De film valt nog verrassend moeilijk te omschrijven. We volgen William Blake (Depp) die al snel beland in een uitzichtloze situatie in het frontierstadje Machine. Hij heeft geen keuze anders dan een paard te stelen nadat hij getuige is van een moord. Bij het ontwaken de volgende ochtend blijkt hij onder de hoede van native American Nobody (Gary Farmer) te zijn genomen.

Veel tijd om te rusten hebben de mannen echter niet, want al snel blijkt dat ze op de hielen worden gezeten door een drietal premiejagers, onder leiding van Cole Wilson, gespeeld door Henriksen. De rest van de film leidt ons door de wildernis van Amerika en Blake zal steeds meer moeten afzien.

De film is echter verre van een standaard western. Sterker nog, je zou het moeilijk als een western kunnen omschrijven, ware het niet dat er ook stereotypische “cowboys en indianen” in voorkomen. Wat meteen in het oog springt van deze productie uit 1995 is dat het een zwart-wit film is. Wat de precieze reden hiervoor is is niet duidelijk, maar het maakt de film automatisch onderscheidend van zijn tijdgenoten.

Het tweede ongebruikelijke aspect van de film is de editing. Scènes duren vaak niet langer dan een halve minuut en sluiten bijna allemaal af met een fade-out begeleid door de elektrische gitaar van Neil Young. Dit gekoppeld aan de zwart-wit beelden zorgt voor een sfeer die je in geen enkele andere film terug zal vinden.

Ook het verhaal voltrekt zich ook op een ongebruikelijke manier. Nobody neemt Blake op sleeptouw, zonder hem duidelijk te maken waar ze naar toe gaan. Blake neemt het op de koop toe aangezien ze toch achterna gezeten worden, maar als kijker heb je ook geen moment een idee waar de film uiteindelijk zal eindigen. Ik zou dit niet per se als een goede manier van verhaal vertellen omschrijven, maar op een of andere manier past het wel bij een film die toch al zo de moeite neemt om anders dan andere films te zijn.

Buiten Depp, Farmer en Henriksen zit de film ook nog vol met andere acteurs en ze leveren allemaal goed werk. Of het nou Robert Mitchum is als de rouwende vader Dickinson, Michael Wincott als de praatzieke premiejager Conway Twill of een groepje stropers bestaande uit Iggy Pop, Billy Bob Thornton en Jared Harris, iedereen draagt zijn steentje bij om er iets van te maken.

Als fan van Lance Henriksen ontkom ik er natuurlijk ook niet aan om even stil te staan bij zijn rol. Hij ziet er topfit uit en heeft weer eens lang haar zoals in Stone Cold (1991). In 1995 zou hij ook nog in The Quick and the Dead opduiken, maar Dead Man is duidelijk de betere western voor fans van deze beste man. Cole is het zwijgende type, eentje die liever schiet dan praat. Het is een mooie rol en Henriksen speelt hem uitstekend.

Ondanks de avant-garde manier waarop de film is samengesteld duurt hij wel wat aan de lange kant. Twee uur is nog een lange zit als de meeste scènes aan de korte kant zijn en we constant met Neil Youngs gitaar worden geconfronteerd.  De manier waarop alle scènes langzaam naar zwart faden helpt wat dit betreft ook niet. Her en der hadden sommige scènes best weggelaten kunnen worden en de film zou veel beter tot zijn recht komen als western trip van anderhalf uur.

Het feit dat ik nog nooit van de film had gehoord zegt natuurlijk evenveel over mijn filmkennis als de beschikbaarheid van de film. Ik had hem nooit in de winkel gezien en zonder Netflix had ik waarschijnlijk twee uren heel anders besteed. Dat ik de film per ongeluk toch tegenkwam is toch mooi meegenomen, want een films als deze zie je niet vaak. Het is verre van perfect en de unieke stijl zal zeker niet ieders smaak zijn, maar fans van Depp en Henriksen raad ik het zeker aan.

[Dead Man | Netflix]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s