Niks nieuws onder de zon

Golden SunNadat ik laatst Golden Sun – The Lost Age op de kop had getikt leek het me verstandig om eerst Golden Sun nog eens een keer uit te spelen. In het geval van een RPG is het immers wel zo handig om het verhaal te begrijpen. In 2001 was deze game nog een grote gebeurtenis, maar tot mijn verbazing lijkt de hype op lucht gebaseerd, want het is slechts een halve game.

Het is ondertussen alweer een jaar of 10 geleden dat ik het spel voor het eerst had uitgespeeld. Ik herinnerde me vooral de degelijke graphics en sterke muziek, maar mijn hernieuwde kennismaking was niet geheel positief. Sterker nog, ik maak me ondertussen zorgen of ik er wel juist aan heb gedaan om The Lost Age te kopen, want Golden Sun blijkt behalve incompleet ook niet bepaald de meest geïnspireerde game te zijn.

Vanaf het begin af aan is het duidelijk dat originaliteit niet hoog in het vaandel stond. Zoals in zo veel Japanse RPGs is het aan een groep kinderen om de wereld van een zeker onheil te behoeden. Twee jongens zijn getuige van een magische ramp en moeten ten strijde trekken om niet alleen een vriendin, maar ook een oude man en uiteindelijk de hele wereld te redden.

Het spel zal je grote lappen tekst opdringen, maar het verhaal wordt geen moment intrigerend. Sterker nog, de muren aan tekst zullen eerder ergernis opwekken. Dit is extra problematisch in het licht dat het spel geen conclusie heeft, gezien het slechts een halve game is. Je werkt tergend langzaam naar een einde toe, maar het ontbeert het spel uiteindelijk zelfs aan een cliffhanger!

Maar goed, Golden Sun heeft gelukkig meer te bieden dan alleen een incompleet sprookje voor kinderen. Je speelt als een groep van vier jonge krijgers en in tegenstelling tot veel andere RPGs zal de samenstelling van je groep gedurende de game niet veranderen. Wel krijg je alle gelegenheid om deze kids naar je eigen voorkeuren te smeden via zogenaamde Djinn.

Djinn zijn de onderscheidende gimmick van Golden Sun. Je komt deze kleine dieren overal tegen gedurende je queeste en ze zijn gelieerd aan de elementen Venus, Mars, Jupiter en Mercury. Zie deze wezens niet als Pokémon ofzo, maar meer als speciale uitrusting die invloed uitoefent op je statistieken en magische vaardigheden.

De personages zijn ook gelieerd aan de vier genoemde elementen en het ligt voor de hand om nieuwe Djinn te koppelen aan personages van dezelfde affiniteit. Je kan ze echter koppelen aan welk personage je maar wilt, geregeld met onverwachte effecten. Veelal zullen zaken als HP en MP afnemen in kracht bij een Djinn van een ander element, maar worden nieuwe magische gaven beschikbaar. Djinn koppelen aan personages is hierdoor vaak een kwestie van geven en nemen.

Belangrijk detail is het feit dat de Djinn zelf ook tijdens gevechten ingezet kunnen worden. Elk van de 28 Djinn heeft zijn eigen speciale functie, waarvan sommige nog behoorlijk sterk zijn. Als bijkomend voordeel kan je na het gebruik van Djinn een speciale aanval uitvoeren gebaseerd op het aantal gebruikte Djinn in de voorgaande rondes. Naarmate het spel vordert zal je steeds meer van normale magie afstappen en geavanceerde combo’s met Djinn aangaan, om vooral de baasgevechten sneller te laten verlopen.

Ondanks de kracht van Djinn is er nog steeds een prominente plaats voor magie. Net zoals in Lufia kom je regelmatig puzzels tegen die je met behulp van speciale vaardigheden op moet lossen. Dit manifesteert zich in eerste instantie simpel met pilaren en dergelijke die je aan de kant moet duwen, maar in de loop van het spel kom je ook complexere puzzels tegen. Denk bijvoorbeeld aan het bevriezen van water om pilaren te creëren en gebruik maken van schaduw om jezelf onzichtbaar te maken.

Deze puzzels zijn nog het meest creatieve aspect van Golden Sun, hoewel men tegen het einde van het spel ernstig in herhaling valt. Er is nog een optionele dungeon waarin de makers hun fantasie flink los lieten gaan met moeilijke puzzelkamers, maar ik had liever gezien dat deze gewoon in het standaard leveldesign waren opgenomen.

De makers van Golden Sun moeten overigens in hun jeugd veel Dragon Quest gespeeld hebben, want om de zoveel stappen kan je een gevecht verwachten. Deze komen zo vaak voor dat omhoog levelen doorgaands geen probleem is. Dit ondermijnt niet alleen de moeilijkheidgraad van het spel, maar maakt vechten ook enorm eentonig. Je komt zelfs vijanden tegen tijdens de bovengenoemde puzzels, waardoor je veel tijd zal verliezen.

Pacing is uiteindelijk één van de centrale problemen van Golden Sun. In steden en dorpjes zit je ellenlange passages verhaal door te spitten, terwijl op het slagveld de gevechten je om de oren vliegen. Op deze manier is het natuurlijk wel heel makkelijk om een halve game op te vullen en als losstaand product te verkopen.

Golden Sun kon in 2001 nog op lovende kritieken rekenen en het is vrij simpel om te zien waar dat aan lag. Audiovisueel is het namelijk ijzersterk verzorgd. Het spel heeft een soort geprerendeerde look, maar wel eentje die meer ingetogen is als bijvoorbeeld Donkey Kong Country of Killer Instinct. Het is niet mijn favoriete stijl, maar het kan er in dit geval zeker mee door.

Nergens komt het spel zo goed voor de dag als tijdens de gevechten. Natuurlijk bestuur je alle actie via een saai menuutje, maar de makers hebben hun best gedaan om je te laten vergeten dat je in feite willekeurige cijfers en getallen met elkaar laat strijden. Draaiende camera’s, zoomeffecten en onbeschaamd gebruik van partikeleffecten zorgen voor een grafische overvloed die je zelden in dit soort RPGs tegenkomt. Zelfs anno 2013 was ik regelmatig onder de indruk van het virtuele geweld dat zich op mijn GameBoy scherm afspeelde. Gevechten duren meestal maar kort, maar zijn in ieder geval visueel gezien heftig.

Ook de begeleidende muziek is doorgaands van hoog niveau, gecomponeerd door gamemuziek veteraan Motoi Sakuraba. Golden Sun hoort onmiskenbaar thuis in het hogere segment van games die het meeste uit de beperkte hardware halen en het geluid gaat ondanks vele momenten van herhaling niet snel vervelen.

Maar ja, een goede audiovisuele verzorging weegt natuurlijk maar zoveel op tegen een voorspelbaar verhaal en hersendode random battles. Positief is dat je het spel makkelijk binnen 30 uur uit kunt spelen. De negatieve kanttekening is echter dat het verhaal helemaal nergens naar toe gaat en je een tweede game moet kopen om enige voldoening te krijgen.

The Lost Age ligt hier in mijn kast op me te wachten en ik ben benieuwd of het spelen van die game mijn mening van Golden Sun nog bij kan sturen. Golden Sun is op zichzelf genomen in ieder geval een schoolvoorbeeld van een game die het veilig probeerde te spelen. Alleen de aanwezigheid van Djinn en puzzels doet vermoeden dat de makers over creativiteit beschikten. Het spel is zeker speelbaar en technologisch gezien zit het uitstekend in elkaar, maar het voegt uiteindelijk bar weinig toe aan het genre. Een gemiste kans.

 [Golden Sun | GameBoy Advance | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Niks nieuws onder de zon

  1. Pingback: Terug naar de roots | patraversus

  2. Pingback: Problemen uit de oudheid | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s