Opgelicht door een eend

DuckTalesNostalgie en Marktplaats zijn een verdomd gevaarlijke combinatie. Af en toe zit je gewoon een beetje te browsen en kom je onverwacht een relikwie uit het verleden tegen voor een vriendenprijsje. Zo tikte ik een tijdje geleden de GameBoy versie van DuckTales op de kop, niet wetende dat deze versie zwaar inferieur is aan het origineel op de NES.

Dagobert Duck zou mijn geldverkwisting ongetwijfeld afkeuren. In mijn verdediging moet ik wel stellen dat Capcom puik werk leverde met hun draagbare Mega Man games voor Nintendo’s antieke apparaat – één mislukking daargelaten. Met deze kennis in het achterhoofd durfde ik deze handheld game dan ook wel te kopen.

Capcom had destijds een heldere aanpak met hun NES naar GameBoy conversies: bewaar alles wat goed werkt en maak de levels opnieuw met de lage resolutie van het beeldscherm in gedachte. Wat dit betreft is DuckTales niet eens zo slecht. Dagobert springt nog steeds als een hitsig duracelkonijn door de levels heen en deze zijn allemaal gebaseerd op de levels uit de NES klassieker.

Toch gaat het spel op pijnlijke wijze in de fout. Sterker nog, DuckTales lijkt de voorbode te zijn voor Mega Man II op hetzelfde systeem. Voor een eerste generatie GameBoy game oogt het nog redelijk, maar speel het even en al gauw blijkt dat de sprites ten opzichte van de NES versie zijn verkleind, het geluid vreselijk is en de spelfysica ook niet altijd even goed in elkaar zitten.

Nou zijn de kleinere sprites nog tot daar aan toe. Ze zien er misschien niet zo goed uit als op de NES, maar het is nog steeds een wereld van verschil met games als Super Mario Land en Batman. Capcom durfde het ook aan om de achtergronden relatief gedetailleerd te laten. Enkele details zijn verloren gegaan ten opzichte van het origineel, maar de game ziet er tegenwoordig nog steeds aardig uit.

Jammer genoeg kan ik niet zeggen dat het ook aardig klinkt. Alle muziek is gebaseerd op de NES muziek, maar de instrumentatie is ronduit vreselijk. Een directe vergelijking met de sonische drek uit Mega Man II is op zijn plaats, aangezien beide games dezelfde geluiden gebruiken. Het zal me ook niks verbazen als die game door hetzelfde team als DuckTales is gemaakt, wat meteen verklaard waarom het kwalitatief zo uit de toon valt met de rest van de GameBoy Mega Man games.

Het grootste probleem met DuckTales zit hem echter in de slordige spelfysica en het matige leveldesign. De besturing van Dagobert is hetzelfde als op de NES, maar er klopt maar weinig van de hitboxes van noch Dagobert noch zijn vijanden. Hij kan nou ook op de randen van stekels staan, wat een curieuze blunder is van de ontwerpers. Schandalig is het verder dat de game tijdens mijn eerste playtrough crashte in het laatste level. Het is sindsdien nooit meer gebeurd, maar het was allerminst een goede eerste indruk.

Het leveldesign is waarschijnlijk het meest bedroevende aspect van een toch al niet zo’n frisse game. Zo is het nooit meteen duidelijk in welke gaten je wel of niet kunt springen, ontbeert het de meeste levels aan vijandig leven en hebben open ruimtes vaak een onzichtbaar plafond. De layout is zonder meer compatibel met de lage resolutie van het beeldscherm, maar je krijgt nooit het idee dat men lang bij het leveldesign heeft stilgestaan.

Het stomme aan DuckTales is dat je ondanks alle technologische tegenwerking het spel alsnog makkelijk in een half uur uit kunt spelen. Sommige levels verschillen drastisch van hun NES tegenhanger, maar de moeilijkheidsgraad is ongeveer even laag. Dit is niet een punt van kritiek per se, aangezien je de NES versie gewoon in een kwartiertje uit kon spelen, maar het spreekt ook niet in het voordeel van het spel. Er is een Hard Mode aanwezig, maar daarmee verandert niks van betekenis.

DuckTales is achteraf gezien een vrij opzichtige cashgrab. Dagobert Duck zou hier ongetwijfeld mee kunnen leven, maar de kwaliteit van deze handheld game staat haaks op de goede reputatie die Capcom eind jaren 80 had opgebouwd met hun Disney games. Omdat de basis van DuckTales in principe solide is valt er nog steeds een beetje plezier te behalen met deze handheld versie, maar wie geen fan is van de NES versie kan het veilig links laten liggen.

[DuckTales | GameBoy | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Opgelicht door een eend

  1. Pingback: Mega Man redux | patraversus

  2. Pingback: Het leven is een wervelstorm… | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s