Doelloos ronddolen

Phantasy Star 0De Dreamcast is één van mijn favoriete consoles. De briljante output van Sega alleen al maakte het een must-have systeem voor elke liefhebber. Één van de meest bejubelde games was Phantasy Star Online, een game die zijn tijd zeker vooruit was. Geïnspireerd door vergane glorie ploegde ik recentelijk door Phantasy Star 0 heen, een verre nazaat van PSO op de Nintendo DS.

Het is ondertussen moeilijk voor te stellen dat Sega rond de eeuwwisseling verwachtte dat men vrolijk met een 33kb modem online games gingen spelen. Toch werkte de online mogelijkheden van de Dreamcast prima, met als ultieme voorbeeld Phantasy Star Online. In groepen van 4 ging je op pad om monsters te doden en missies uit te voeren. Het spel was uitermate simpel qua concept en uitvoering, maar het werkte wel.

Men moet gedacht hebben dat dit makkelijk na te bootsen was op een Nintendo DS, en dat is natuurlijk ook zo. In Phantasy Star 0 kan je wederom met een groep van 4 man op avontuur gaan, zowel offline als online. Klein probleem is echter wel dat de opzet van het spel zo hersendood is dat je er maar weinig plezier aan zult beleven.

Wanneer je het spel start mag je zelf een personage in elkaar knutselen. Je kan kiezen uit drie rassen en ze de klasse Hunter, Ranger of Force meegeven. Hunters specialiseren in mêlee aanvallen, Rangers gebruiken lange afstandswapens en Forces gebruiken iets dat op magie lijkt. Het is niet bijster origineel, maar zeker functioneel. Mijn goddeloze creatie was uiteindelijk een vrouwelijke robot Hunter geworden, dodelijk en snel te voet.

Het spel is erg getrouw aan zijn voorgangers op de Dreamcast, maar helaas brengt dit de nodige problemen met zich mee. Zo moet je missies uitvoeren die plaatsvinden in willekeurig vormgegeven arena’s. Dit heeft als positief effect dat elke keer als je een bepaald level speelt het een nieuwe layout heeft. De negatieve kanttekening is echter dat individuele arena’s uiterst simplistisch ontworpen zijn. Verwacht niks complexers dan een grote ruimte met een handjevol monsters en, als je geluk hebt, een paar boobytraps.

Op papier lijkt het wellicht op Diablo, maar in de praktijk is de spelwereld zó beperkt in schaal en complexiteit dat het een oneerlijke vergelijking is. Niet alleen zitten de levels zeer simplistisch in elkaar, ook de mogelijkheden van je personage zijn verbazingwekkend gelimiteerd. Afhankelijk van je klasse kan je een paar simpele combo’s doen of hersenloos schieten. Je kan nog een duikeling maken om aanvallen mee te ontwijken en ook zijn er een paar hotkeys voor zaken als magie en items gebruiken, maar daar houden je mogelijkheden op.

En dan is er natuurlijk nog het probleem van andere spelers vinden. De computer vult je team aan wanneer je offline singleplayer speelt, maar verwacht anno 2013 niet volle online lobbies tegen te komen in een DS spel. Het helpt ook niet dat het spel een redelijk beperkte oplage in Europa kende, waardoor offline medespelers ook een zeldzaamheid zijn. En dat de computer geen acceptabele vervanging is voor echte mensen zul je al snel merken als je teamleden doelloos door stekels rennen of voor gevaarlijke vijanden stil blijven staan.

Ook audiovisueel is het maar een magere game. Alle segmenten in een level gebruiken dezelfde graphics, waardoor het spel visueel zeer eentonig is. Personages en monsters zien er haast primitief uit, iets dat ongetwijfeld in de hand wordt gespeeld door de lage beeldresolutie van het systeem. Dat mijn personage een vrouwelijke robot is zie je er in ieder geval niet aan af. De framerate is verrassend genoeg vrij stabiel, hoewel dergelijke simpele graphics natuurlijk geen probleem voor de DS mogen zijn.

De muziek en geluidseffecten weten helaas zelden te overtuigen, hetgeen jammer is gezien de memorabele soundtracks van eerdere delen in de Phantasy Star reeks. De vele lappen tekst worden voorspelbaar genoeg niet uitgesproken, hoewel er wel van professionele voice-acting gebruik wordt gemaakt tijdens de filmpjes. Qua presentatie zijn deze filmpjes dan ook het hoogtepunt van het spel.

Phantasy Star 0 doet zo weinig moeite om de speler te behagen dat ik al na 3 missies wist dat het huwelijk tussen mij en mijn robotische vrouw geen succes zou worden. Toch volharde ik tot het bittere einde. Phantasy Star Online was immers een baanbrekende release in zijn tijd en tegen beter weten in blijf je hopen op beterschap. Dat kwam helaas niet. Deze DS variant op een geliefde Dreamcast game onderstreept vooral hoe primitief dit soort hack ’n slash games kunnen zijn.

Zo durfde Square-Enix goed fatsoen nog ernstig te schofferen met hun release van Children of Mana, maar hoe minder daar over gesproken hoe beter. Voor wie zijn geluk alsnog met een handheld Phantasy Star game wilt beproeven is er altijd nog Phantasy Star Portable op de PSP. Die heb ik nooit gespeeld, maar ik kan me niet voorstellen dat die net zo geestdodend is als nummer nul op de DS.

[Phantasy Star 0 | Nintendo DS | Regio: Europa]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s