Geven en nemen

TakenLiam Neeson is Man on Fire. Nee wacht, Liam Neeson is James Bond. Oké, eigenlijk is hij ze allebei. In Taken (2008) zien we deze charismatische acteur in zijn eentje als een helse wervelstorm door de Parijse onderwereld razen. Het is een aardige vent, maar probeer niet zijn dochter te kidnappen.

Bryan Mills (Liam Neeson) weet als gepensioneerd CIA agent natuurlijk wel beter dan zijn minderjarige dochter met een losgeslagen vriendin alleen naar Parijs te laten reizen. Moederlief (Famke Janssen) heeft er echter geen problemen mee als Kim (Maggie Grace) de wereld een beetje ontdekt en positioneert Bryan in een onmogelijke situatie.

Als het dan toch fout gaat mag de familie van geluk spreken dat Bryan een zwaar overpowerde killer is. Door het laatste telefoongesprek met zijn dochter te laten analyseren achterhaalt hij al snel wie haar heeft ontvoerd en in zijn gewelddadige zoektocht naar haar laat hij weinig heel van Parijs.

Het is haast komisch hoe onsubtiel Bryan te werk gaat. Zo molesteert hij op klaarlichte dag een Franse loverboy, vernietigt hij in zijn eentje een bordeel met seksslaven en weet hij zelfs in kansloze positie zijn eigen executie om te draaien in de executie van de ontvoerders van zijn dochter. Letterlijk niemand is in staat deze brave vader tegen te houden en de absurde bodycount van de film is makkelijk het meest vermakelijke onderdeel van de film.

Eigenlijk is de film niks meer dan een aaneenschakeling van gewelddadige scènes. Bryan is nog niet klaar met de ene crimineel een enkeltje kerkhof te geven of hij heeft zijn vizier alweer gericht op zijn volgende doelwit. Hierdoor is de film wellicht vederlicht qua verhaal, maar het heeft wel de positieve bijwerking dat de gebeurtenissen zich in sneltreinvaart opvolgen, wat lekker wegkijkt.

Bryan ontbeert het ook niet aan de nodige Amerikaanse bravoure. Als hij zegt dat hij iemand gaat doden dan weet je in ieder geval zeker dat hij het meent. Natuurwetten, kogels, messen en zelfs frontaal botsende auto’s mogen allemaal niet deren: Bryan stopt pas als hij zijn dochter terug heeft.

Wat dit betreft komt het nog goed uit dat Liam Neeson gecast was voor de rol, aangezien hij Bryan rechtdoorzee acteert. De zwakste momenten van zijn optreden zijn in het begin van de film, als Bryan aan het chillen is met een paar vrienden. Chillen is nou net het enige wat de moderne Neeson niet kan en zijn praatjes slaan kant nog wal. Geef hem echter een wapen, of gewoon iemand om te slaan en hij komt tot leven.

Helaas komt Nederlandsch trots Famke Janssen minder goed uit de verf. Haar rol als vervelende moeder is vrij beperkt, en het enige wat ze doet is een beetje bitchen dat Bryan zijn dochter meer vrijheid moet gunnen. Dochterlief Kim is verder ook geen interessant personage, hoewel het opvallend was om te zien hoe Maggie Grace in deze film een stuk jonger uitzag dan vier jaar eerder in Lost. Moviemagic zullen we maar zeggen.

Ik noemde in het begin al Man on Fire (2004) en die vergelijking was zeker niet uit de lucht gegrepen. Het is in principe hetzelfde soort film, waarin een vaderfiguur bereid is alles op te offeren voor zijn kind. Het enige verschil is dat Denzel Washington in die film nog menselijke zwakheden toonde en Liam Neeson als een supermens een gewelddadige vorm van ballet beoefend.

Taken is een typische domme mannenfilm, eentje die je niet echt serieus hoeft te nemen, maar die wel met zorg in elkaar is gezet voor een specifieke doelgroep. Een beetje zoals al die slechte Steven Seagal films, maar dan met de overtuiging gemaakt dat het project wél tot een goed einde gebracht kon worden. Een moderne male-power fantasiefilm zeg maar, waarin de buitenwereld een enge plaats is en één man niet alleen zijn gezin kan beschermen maar ook onrecht af kan straffen. Niet diepgaand, wel vermakelijk!

[Taken | Blu-Ray | Regio: 2]

4 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

4 Reacties op “Geven en nemen

  1. Pingback: In het ootje genomen | patraversus

  2. Pingback: Mot met de boerenbond | patraversus

  3. Pingback: Het houdt niet op | patraversus

  4. Pingback: Vier muren om te slopen | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s