Afzien in groepsverband

The InvitationLanceploitation is op zich goed te vergelijken met porno: je hebt hardcore en softcore varianten. Aan de ene kant heb extreem vunzige troep als Pirates of Treasure Island (2006), en aan de andere kant pretentieuze drek als The Invitation (2003) waar uiteindelijk niemand mee aan zijn trekken komt.

Nog maar net bijgekomen van mijn avontuur met The Penitent Man (2010) zat ik weer op Netflix te bladeren. Het is ongelofelijk hoe onevenredig slecht de selectie aan Lance Henriksen films op deze service is, maar dat geeft natuurlijk niet. Als fan wil je uiteindelijk toch alles gezien hebben en zijn aanwezigheid belooft altijd iets leuks.

Keer op keer verbaas ik me over het feit dat deze man als enige acteur van naam zich in projecten stort die gedoemd zijn te mislukken. In de TV-film The Invitation speelt hij de excentrieke wereldreiziger Roland die zijn zes beste vrienden naar een privé-eiland laat komen voor een onvergetelijk etentje. En ik moet toegeven, Henriksen komt uitstekend uit de verf.

Rond 2003 was hij net grijs, maar zat hij nog strak in zijn vel. Gewapend met een wit overhemd en een gezonde huidtint ziet hij er regelrecht suave uit. Zoals we gewend van hem zijn gaat hij ook helemaal op in deze rol en hij levert een memorabele performance. Met overtuiging en kracht vertelt hij over zijn wereldreis en je zit haast aan zijn lippen gekluisterd als Roland begint over de Himalayas.

Helaas kunnen we niet hetzelfde zeggen over de andere acteurs. Het zestal ontbeert het aan charisma en talent en je vraagt je af hoe ze ooit in dezelfde film als Lance Henriksen terecht zijn gekomen – op Sarah-Jane Redmond na, een oud-collega van Henriksen uit de TV-serie Millennium. Drie mannen en drie vrouwen moeten hun donkerste geheimen onder ogen zien, of anders wacht ze een zekere dood. Helaas zijn deze personages geen moment interessant dus ben je als kijker niet geïnvesteerd in hun noodlot.

De ronduit amateuristische editing gaf me ook pijnlijke flashbacks naar The DaVinci Treasure (2006). Net zoals in die Lanceploitation klassieker wordt je om de haverklap overvallen met korte flitsen van scènes en vreemde geluidseffecten. De regisseur wilt hier duidelijk iets communiceren, maar het is nooit duidelijk wat.

En zodoende eindigt ook deze Lance Henriksen film in mineur. Het idee van een suave Henriksen die zijn beste vrienden de stuipen op het lijf jaagt is natuurlijk uitstekend, maar de uitvoering laat de film – en de kijker – zoals vanouds in de steek. Dat deze man zo veel beter kan bewijst hij zelf door alsnog zijn ziel en zaligheid in het personage Roland te stoppen. Tegen het einde laat hij zelfs zijn tranen de vrije loop – wat een held.

Ik gun Henriksen nog een laatste grote productie waarbij hij zijn talent aan een groot publiek kan etaleren. Tot die tijd moet ik me verlagen tot de periferie van de filmwereld, waarin uitgerangeerde acteurs uitgebuit worden vanwege hun succesvolle verleden. Netflix houdt in ieder geval de kosten laag.

[The Invitation | Netflix]

2 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

2 Reacties op “Afzien in groepsverband

  1. Pingback: Alternatieve cowboys | patraversus

  2. Pingback: Een bubbel van rotzooi | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s