De hebzucht regeert

Super Mario Land 2 was niet de ideale handheld Mario game waar velen op hoopten, maar het was wel een stap in de goede richting. Het legde immers de technologische basis die noodzakelijk was om de ongebruikelijk ontwerpideeën in Wario Land – Super Mario Land 3 te faciliteren. Mario is dood, lang leve Wario!

Hiroji Kiyotake was de man die Wario voor Super Mario Land 2 had ontworpen. Hij zou nog nauw betrokken blijven bij de verdere ontwikkeling van dit personage en boekte met Wario Land een groot succes. Niet alleen is dit een puike platformgame, het verloste zijn team ook van de druk om voor andermans personages games te maken.

Deze bevrijding is evident in alle facetten van het spel. Het draagt nog steeds de Mario Land subtitel, maar ’s werelds bekendste loodgieter heeft weinig te zoeken in dit spel. Alles draait om Wario, een dikke avonturier die op pad is schatten te stelen van een bende piraten. In een aangename twist is de antagonist voor de verandering geen monster, maar een mens. En niet zomaar een mens, maar een vrouwelijke piraat. Miyamoto had dit niet bedacht kunnen hebben.

Wario Land telt maar liefst 40 levels, onderverdeeld in een aantal zones op een worldmap. Het spelverloop is zowaar progressief en sommige levels zullen na bepaalde gebeurtenissen veranderen. Net zoals in Super Mario World zijn er ook levels met twee uitgangen, wat nog tot de nodige geheime levels zal leiden. Spelers mogen hun borst dan ook nat maken voor een lange game.

Doel van het spel is nu eens niet om iemand te redden, maar om simpelweg zoveel mogelijk munten te verzamelen. Wario is nogal hebberig en het aantal munten en schatten dat je tijdens het spelen bij elkaar raapt beïnvloedt het einde van het spel. Bovenstaande elementen zijn tegenwoordig misschien niet meer baanbrekend, maar voor een handheld game uit 1994 is het vrij ongehoord.

Ondanks dat het spel Mario in de subtitel heeft bestuurt Wario allerminst als zijn verre familielid. Je moet op vijanden springen zodat je ze vervolgens op kan pakken en weggooien. Ook heeft Wario standaard een schoudertackle waarmee hij blokken kapot kan breken. Verdere vaardigheden verkrijg je via één van de drie power-up helmen: Bull versterkt Wario’s tackle en geeft hem een butt stomp, Jet vergroot zijn snelheid en laat hem airdashen en met Dragon kan je vuur spuwen.

Wario is een totaal ander personage dan Mario en de levels zijn met zijn unieke vaardigheden in het achterhoofd ontworpen. Vaak heb je een bepaalde power-up nodig om een schat of geheime uitgang  te kunnen bereiken en zelf uitvogelen hoe levels in elkaar steken is een beloning op zich.

Wario Land zet ook de trend van grotere sprites en gedailleerdere achtergronden uit Mario Land 2 voort. Het is een van de meest expressieve games op de GameBoy en je mag echt spreken van hoogwaardig spritewerk. Het enige visuele smetje is dat de levels niet zo gevarieerd en onverwacht zijn als in de andere Mario Land games, maar het is technisch zo goed vormgegeven dat je dat al snel voor lief neemt.

Het spel boekte ook op andere belangrijke gebieden nog vooruitgang. Zo voelt het besturen van Wario eindelijk goed. Hij is noch te zwaar noch te licht. Hij is hooguit een beetje langzaam, maar wat verwacht je dan ook van zo’n dikke man. Prima is ook dat de levels niet meer alle kanten op scrollen zoals in Mario Land 2. Het spel scrollt afhankelijk van het level alleen nog maar horizontaal of verticaal en blindelings je dood tegemoet springen is er niet meer bij.

De verbeteringen ten opzichte van zijn voorgangers zijn legio en het eens zo onzeker programerende team scoorde op alle fronten met Wario Land. Niet gek natuurlijk, want Wario was hun kindje. Met deze game kochten ze als het ware hun vrijheid, of in ieder geval de vrijheid om de komende 10 jaar Wario games te maken.

Als je een 3DS hebt en van oude platformers houdt dan heb je geen reden om het niet op de Virtual Console te kopen. Of nog beter, koop gewoon de cartridge tweedehands en speel het op een Super GameBoy zodat de graphics goed tot hun recht komen op je TV. Het is meer dan alleen een artefact uit het verleden en is ook tegenwoordig nog goed speelbaar.

Na Wario Land zouden Kiyotake en zijn crew even afscheid nemen van de GameBoy om een Wario game voor de Virtual Boy te ontwikkelen. Iedereen maakt wel eens fouten, dus het is ze vergeven. Wario Land II zou pas in 1998 volgen, toen de GameBoy eigenlijk al lang en breed dood hoorde te zijn. Pokémon stak daar echter een stokje voor en zodoende kon het Wario team hun kennis echt goed etaleren in een van Nintendo’s allerbeste handheld games. Maar daarover later meer.

[Wario Land – Super Mario Land 3 | GameBoy | Regio: Europa]

5 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

5 Reacties op “De hebzucht regeert

  1. Pingback: De aanhouder wint | patraversus

  2. Pingback: Te veel van het goede | patraversus

  3. Pingback: Herkansing in monochroom | patraversus

  4. Pingback: Op zoek naar rijkdom | patraversus

  5. Pingback: Schudden met die centen | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s