Opgeblazen gevoel

Mijn recente aankoop van Kirby’s Dream Collection geeft me genoeg mogelijkheden om mezelf wederom in Kirby’s pastelgetinte wereld te dompelen. Het is een nostalgische reis die me terug brengt naar de roots van deze charmante vleesbal. In dit licht is het logisch dat ik voor de zoveelste keer Kirby’s Adventure uitspeelde, een van Nintendo’s laatste grote werken op de NES.

Vorig jaar had ik nog met plezier en een gezonde dosis nieuwsgierigheid Nightmare in Dream Land uitgespeeld. Het spel was een grafische remake van Kirby’s Adventure, met een aanpassinkje hier en daar aan het gehele speldesign. Dit pakte goed uit voor de sprites, die Nintendo nog in meerdere games zou recyclen, maar was funest voor de achtergronden en moeilijkheidsgraad. Maar toch, de fundamenten waren dusdanig solide dat de remake ondanks enkele ongewenste aanpassingen nog zeer goed speelbaar was.

Geen verrassing natuurlijk, want Adventure is wat Mega Man 2 voor het originele Mega Man was: een verbetering op vrijwel alle fronten terwijl het karakter van het originele werk niet uit het oog werd verloren. Kirby’s Dream Land introduceerde de droomwereld van Kirby, waarin hij het zuigend en spugend op nam tegen allerlei vrolijke beestjes. De designers van HAL Laboratory zagen duidelijk potentieel in deze wereld en injecteerde een flinke lading primaire kleuren in Kirby en kornuiten, alsmede een arsenaal aan nieuwe mogelijkheden.

Het gevolg was een game die niet alleen tot de visuele top van de NES games hoort, maar ook speelt als geen andere console game toentertijd. Ogenschijnlijk geïnspireerd door games als Mega Man kan Kirby nou de vaardigheden van zijn vijanden kopiëren door ze op te slikken. Het elegante mechanisme van vijanden tegen zichzelf gebruiken uit Dream Land werd op deze manier naar een hoger niveau getild en het hele spel heeft hier profijt van.

Vrij van de beperkingen van het GameBoy beeldscherm zijn de levels nou ook een stuk opener. Kirby kan zichzelf nog steeds als een ballon opblazen om zo grote delen van het spel te passeren, maar je bewijst jezelf een slechte dienst door het spel zo laf te spelen. Helaas is er geen extra modus die het spel echt op zijn kop zet zoals in Dream Land, maar om het toch interessant te houden duiken nou met regelmaat tussenbazen op die je moet verslaan om verder te kunnen gaan.

Qua volume is Adventure ook duidelijk het grote broertje van Dream Land. Op de GameBoy was je na slechts vijf levels alweer terug op het titelscherm, terwijl je in Adventure meer dan dertig levels moet doorlopen verspreid over zeven werelden. Diverse minigames doen ook hun intrede en het spel heeft logischerwijs een batterijtje nodig om alle voortgang op te slaan.

Wat me echt opviel tijdens het spelen is hoeveel beter de NES versie er uit ziet dan de GBA remake. Een groot deel van de visuele assets zijn direct overgenomen uit Dream Land en het getuigt van de grote kwaliteit van dat spel dat de achtergronden er met een likje kleur zo karakteristiek en goed uit zien.

Adventure is een avontuur dat je in een semi-abstracte wereld dumpt waarin voor- en achtergronden altijd met duidelijk contrasterende kleuren worden weergegeven. Er zit een duidelijke uniformiteit in de vormgeving van deze wereld en het kleurgebruik is simpelweg goed. Dit in schril contrast met de kleurrijke, doch levenloze nieuwe achtergronden van de GBA versie.

De vrolijke droomwereld wordt veel kracht bijgezet door de soundtrack, waarin muziek uit Dream Land wordt afgewisseld  met nieuwe deuntjes. Kirby heeft een hoog knuffelgehalte, iets wat ook sterk terugkomt in de muziek. Gelukkig valt de schade aan je oren nog mee vergeleken met latere games en is de soundtrack vooral erg toepasselijk voor de wereld waarin Kirby zich begeeft.

Adventure is een spel van ongekende ambitie. Het stamt uit een tijd waarin de NES eigenlijk al lang afgedankt was, maar het wist desondanks toch een respectabele fanbase op te bouwen. Eigenlijk was het spel té ambitieus, want Kirby is zo veelzijdig dat hij met gemak elke uitdaging in het spel aankan. Om het meeste uit het spel te halen was eigenlijk een hard mode a la Dream Land fijn geweest, maar een spel van deze omvang een geheel nieuwe tweede queeste geven op een stervend systeem was begrijpelijk genoeg geen reële optie.

Aan de andere kant heeft Kirby’s oppermacht wel het bijeffect dat je het spel kan spelen zoals jij dat wilt. Als je het hele spel uit wilt spelen met Tornado Kirby of liever UFO Kirby dan is dat goed mogelijk. Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om helemaal geen power-ups te gebruiken en het spel met de standaard Kirby uit te spelen. Het is jouw feestje en Kirby is veelzijdig genoeg om je vreemdste wensen te faciliteren.

Het spel is behalve in zijn originele NES vorm ook te krijgen als het eerder genoemde Nightmare in Dreamland op de GBA. Ook is het onderdeel van Kirby’s Dream Collection en kan je het downloaden op Nintendo’s Virtual Console service. Exotischer is de 3D Classic remake voor de 3DS Virtual Console, waarin een diepte-effect is toegevoegd aan de NES graphics. Mogelijkheden genoeg dus voor liefhebbers van kwaliteit platformers om met Kirby aan de slag te gaan.

Welke versie je ook kiest, Kirby’s Adventure is een tijdloze Nintendo game en de definitieve doorbraak van het Kirby personage. Het is het spel waarin Kirby zijn handheld beperkingen achter zich liet en zich duidelijk manifesteerde als volwaardige consolegame. Dat dat ook ten koste ging van een vleugje arcade design is jammer, maar doet Kirby geenszins de das om.

[Kirby’s Adventure | NES | Regio: Amerika]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Opgeblazen gevoel

  1. Pingback: Nou zuigt hij echt | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s