Naald, draad, actie!

Waarom ik Kirby’s Epic Yarn had gekocht, wilde mijn broertje weten. Omdat Kirby games doorgaands goed zijn was mijn repliek, en omdat ie was afgeprijsd natuurlijk. Epic Yarn’s reputatie als een kinderlijk simpele game was het spel voorbijgesneld, maar voor een budgetprijs durfde ik dit avontuur wel aan.

Nou is Kirby altijd al een schattige vleesbal geweest, maar voor Epic Yarn schroefden Nintendo en medeontwikkelaar Good-Feel het schattigniveau nog enkele malen op. Kirby is nou gemaakt van een touwtje en hij maakt geluiden die je zou verwachten van Pikachu’s debiele baby.

Vooropgesteld, dit is overduidelijk een game gericht op de allerjongste gamers. Voorwaarden om dit spel te kunnen waarderen als volwassene zijn een ongebruikelijk hoge tolerantie voor de kleur roze en babygeluiden, alsmede een voorliefde voor Nintendo games. Enige affectie met touw en textiel helpt ook.

Een beetje gamer vliegt met het grootste gemak door de zeven werelden van Patch Land heen. Kirby’s nieuwe lichaam ontneemt hem zijn kenmerkende kracht om objecten op te zuigen, maar hij kan wel met een soort lasso dingen vastpakken. Denkt hierbij aan hoe Yoshi zijn tong gebruikt om vijanden op te eten. Kirby ontbeerd het echter ook al aan een maag, dus meer dan vijanden oppakken en tegen iets aansmijten zit er niet in.

Deze eenvoud doet een beetje terug denken aan zijn allereerste avontuur op de GameBoy, waarin ie alleen objecten kon opzuigen en uitspugen. Om het spel toch nog een beetje diepgang te geven kan je je ook aan bepaalde objecten vastpakken, waardoor er ook nog een beetje slingeractie aan te pas komt. Dat is mooi ook, want Kirby kan ook al niet meer vliegen, dus slingeren aan bloemen en dergelijke is noodzaak om luchtledig te worden.

De vormgeving van het spel doet enigszins terugdenken aan Yoshi’s Island, een game die zijn tijd zo ver vooruit was dat oudere gamers toentertijd niet door het kinderlijke uiterlijk van het spel heen konden prikken. Ook de wereld in Epic Yarn is vormgegeven in de meest opvallende kleuren en vriendelijke vormen, maar het spel is regelrecht schitterend. Over de stijl valt natuurlijk te twisten, maar feit is dat deze game – ook al is het in een SD resolutie – tot het neusje van de twee dimensionaal vormgegeven zalm behoort.

De kleuren sprongen van mijn TV af en het was nog mooi meegenomen dat het spel aan de simpele kant is, zodat ik in alle rust de creativiteit van de mannen en vrouwen van Good-Feel kon aanschouwen. De vormgeving is subliem en de wereld gemaakt uit touw en textiel is totaal uniek. Ontwikkelaar Good-Feel verdiend dan ook alle lof voor het innoveren met deze kunstvorm, meer mensen zouden wel wat creativiteit mogen tonen bij het ontwerpen van hun games.

Enige visuele smetje is het feit dat het spel op 4:3 TVs letterboxed is, iets wat altijd kwalijk is met nieuwere Wii games. Dit maakt het spel niet per se overzichtelijker, maar het beeld wel onnodig klein. Als fijnproever wil ik juist genieten van het spel, iets dat – laten we eerlijk zijn – beter gaat op een CRT TV dan een HD TV waarop alle gebreken van de resolutie van de Wii goed naar voren komen.

Het is natuurlijk wel zonde dat er niet een betere game onder de vele lagen textiel verborgen zit. De uitdaging om speciale items in levels te zoeken voegt nog een beetje herspeelwaarde toe, maar mede doordat je niet dood kunt gaan kan je altijd op je gemak op zoek naar deze objecten. En wat heb je eigenlijk aan deze verborgen schatten? Kirby heeft zijn eigen stekkie in Patch Land en in de levels kan je zaken als nieuw meubilair oppikken. Kirby kan zijn huisje pimpen wat ie wil, MTV Cribs zal hem niet op komen zoeken.

De goede vormgeving gaat overigens verder dan alleen de visuele zaken en ook het geluid is uitstekend. Kirby klinkt zoals gezegd niet echt acceptabel, maar voor de rest is het geluid tot in de puntjes verzorgd met een professionele voice-over die het verhaal verteld en een geweldige soundtrack die op je HiFi installatie gehoord mag worden.

Gelukkig biedt de twee speler modus nog uitkomst betreffende de moeilijkheidgraad. Geef een tweede Wiimode aan een vriend en hij neemt controle over Prins Fluff, iemand die van koninklijk touw is gemaakt. Fluff kan precies hetzelfde als Kirby, ideaal dus om Kirby op pakken en in een afgrond te gooien. Simpele levels zullen al snel in kolderieke taferelen ontaarden en met een maat in hetzelfde level komt de boel echt tot leven.

Als één-speler spel laat Epic Yarn te wensen over, maar met zijn tweeën komt het goed tot zijn recht. Het lijkt me ook een ideale game voor iemand met kleine kids, aangezien de moeilijkheidgraad en vormgeving echt op de allerkleinsten zijn afgestemd. Mooi meegenomen is dat de Wiimote voor het grootste deel ook als klassieke controller wordt gebruikt en waggle komt alleen om de hoek kijken als Kirby tijdelijk de vorm van een voertuig aan neemt. Voor de verandering sturen deze segmenten prima en met name het brandweerautootje is leuk om te besturen, aangezien je zelf kan bepalen hoe hard ie water spuit met zijn verdachte slurf.

Spijt heb ik allerminst van mijn aankoop. Toegegeven, het is niet iets waar je de volle mep voor moet neerleggen, maar fans van twee speler platformgames zullen nog het nodige plezier met Epic Yarn beleven. Het is ook toonaangevend met zijn prachtige vormgeving en kan zich wat dit betreft makkelijk meten met andere visuele parels op de Wii als Warioland – The Shake Dimension en Muramasa – The Demon Blade. Een aanrader voor Kirby fans en fijnproevers van 2D games!

[Kirby’s Epic Yarn | Wii | Regio: PAL]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s