Paragnosten gewaarschuwd

Het nadeel van naar de bioscoop gaan is dat je er flink geld voor moet neerleggen. Toegegeven, dit is meestel geen probleem wanneer je naar een film gaat waar je lang naar hebt uitgekeken, maar het kan soms finaal mis gaan als je een onbekende film gaat zien. Ik ging onlangs naar Red Lights en oh wat ging het mis.

Je verwacht dat een film met hoofdrollen voor Robert De Niro en Sigourney Weaver zijn kijkers wel kan vermaken. Deze gelouterde acteurs hebben immers zo veel ervaring dat ze instinctief bij gedoemde projecten weg zullen blijven. Wat ze dan ook in Red Lights te zoeken hebben – een film over de strijd van wetenschappers tegen een paragnost – is mij een raadsel.

Een korte plotsynopsis is voldoende om de zwakzinnigheid van het verhaal bloot te leggen. Margaret (Sigourney Weaver) en Tom (Cillian Murphy) werken samen op een universiteit om wetenschappelijk tegenwicht te bieden aan paragnosten. Ze ontmaskeren al jaren de ene stoute tovenaar na de andere, maar de oude Simon Silver (Robert De Niro) is ze altijd te slim af geweest. Silver geeft een grote afscheidshow en voor Margaret en Tom is het de laatste kans om zijn bedrog aan te tonen.

Je mag het de film nageven dat het geen alledaagse vendettaverhaal is, maar helaas is de uitvoering op het witte doek wel net zo duf als je zou vermoeden. Niks ten nadele van de wetenschappelijke gemeenschap, maar wetenschappers zijn nou eenmaal niet de meest vermakelijke hoofdpersonen voor een film – Ghostbusters (1984) even buiten beschouwing gelaten. Het personage van De Niro kampt met een vergelijkbaar probleem en is een van de minst overtuigende antagonisten die ik ooit in een film heb gezien.

Sigourney Weaver en Robert De Niro zijn legendarische acteurs, maar al het acteertalent van de wereld was niet opgewassen tegen een script waar nog geen gram spanning of drama in verwerkt zit. In het begin van de film zijn we getuige van een van Margarets seminars waarin uit de doeken wordt gedaan hoe spirituele fraudeurs ten werk gaan. Deze droge methode van expositie duikt in de hele film op en je bent geen moment verbaasd, mede omdat de aanname vanaf de opening is dat paragnosten oplichters zijn.

De film is zelfs zo saai dat Sigourney Weaver al halverwege de film afscheid neemt van de kijkers. Dat Weaver wel betere dingen met haar tijd te doen heeft is evident, maar het had wel als bijeffect dat Cillian Murphy als een vis op het droge om zich heen moest spartelen om de rest van het verhaal in zijn eentje tot een conclusie te brengen. (De conclusie die overigens absurd genoemd mag worden.)

Om een of andere reden krijgt Tom ook nog een vriendinnetje (Elizabeth Olsen) die letterlijk niks toevoegt aan het geheel en bizar genoeg wordt hij ook nog in elkaar geslagen in een scene die qua toon niet alleen haaks staat op de rest van de film, maar ook vrij direct uit Casino Royale (2006) gekopieerd lijkt te zijn. Nee, Red Lights zal niet de geschiedenis ingaan als een van regisseur Rodrigo Cortés’ betere films.

Het verhaal in Red Lights is uiteindelijk dermate slap dat het de film zijn bestaansrecht ontneemt. Net zoals de wetenschappers in de film aantonen dat paragnosten fraudeurs zijn probeer ik aan te tonen dat deze film je tijd en geld niet waard is. Doe jezelf een plezier en kijk liever een van de oude films waarin de hoofdrolspelers van Red Lights spelen dan je geld te verspillen aan een bioscoopkaartje.

[Red Lights | Bioscoop]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Paragnosten gewaarschuwd

  1. Pingback: Mannen van de onderwereld | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s