Oud is weer nieuw!

Keiji Inafune schijnt zich nog steeds diep te schamen voor de wanprestatie die Capcom leverde met Mega Man II. Terecht, want een game die zo hard schijt heeft aan zijn roots kom je niet vaak tegen. Ik was na deze teleurstelling ook wel toe aan iets beters en gelukkig is Mega Man III precies was ik nodig had. De ontwikkeling van het spel werd teruggegeven aan het team achter het origineel en alles klopt weer. Een heuse feel-good game, ware het niet voor de sadistische moeilijkheidsgraad.

De positieve ontwikkelingen uit beide voorgangers zijn in deel 3 nog verder doorgetrokken en het spel is nauwelijks te onderscheiden van een NES game. Het levelselectscherm is voorzien van artwork uit Mega Man 3 en 4, achtergronden zitten vol met animaties en de NES muziek is rechtstreeks overgezet naar de GameBoy. Deze hoge graad van nabootsing zit de identiteit van het spel een beetje in de weg, maar beter goed gestolen dan slecht bedacht.

Mega Man voelt weer aan als in Dr. Wily’s Revenge, met de toevoegingen van de Mega Buster uit Mega Man 4 en de slide uit Mega Man 3. Ook robothond Rush volgde zijn baasje trouw naar de GameBoy en Mega Man lijkt zelfs iets sneller te schieten. Kortom, het spel speelt zoals Mega Man II had moeten spelen.

De levels zijn zoals we ondertussen gewend zijn alweer een mix tussen twee NES Mega Man games, deel 3 en 4 in dit geval. De eerste set van vier wijken helaas niet veel af van hun originele NES varianten, op een paar omissies en achtergronddetails na. Gelukkig zijn er ergere games dan Mega Man 3 om je leveldesign op te baseren en vergeleken met Mega Man II en zelfs Dr. Wily’s Revenge zitten ze goed in elkaar. Ze zijn niet te moeilijk, maar bieden wel voldoende gelegenheid om je gewonnen wapens en nieuwe vaardigheden uit te proberen.

De echte verrassing zit in de tweede set levels, bewaakt door heersers uit Mega Man 4. Deze levels zijn zodanig aangepast dat ze menig gamer tot wanhoop zullen drijven. Skull Mans level bestaat uit nauwe passages vol met geniepige vijanden, Dive Mans level lijkt op een helse variant van Bubble Mans level uit Mega Man 2 en Dust Mans level moet wel door een sadistische ontwerper in elkaar zijn gezet. Deze levels vragen veel van je geduld en je zal diep moeten gaan met je actiegame skills om ze uit te spelen.

Ik vind het fantastisch! De hoge moeilijkheidsgraad is een product van doordacht design en reken er maar op dat je sprongen tot op de pixel perfect moet uitvoeren, op reflex uit de weg van vijanden moet sliden en regelmatig op je trouwe viervoeter moet terugvallen om je hogerop in bepaalde levels te helpen. Ook de wapens die je van de eerste vier heersers hebt verkregen komen nog goed van pas, iets dat in veel Mega Man games nog wel eens anders is.

De hoge productiewaarden van het spel brengen overigens wel een ongewild bijproduct met zich mee in de vorm van slowdown. In levels met veel achtergrondanimatie en vijanden op het scherm lijkt de actie opeens door modder getrokken te worden zodra Mega Man zijn buster gebruikt. Zeker in een spel met frustrerende levels kan slowdown als de druppel die de emmer doet overlopen werken, maar het is een spijtig bijproduct van de technologische vooruitgang die het spel zo goed uit doet zien en klinken.

In tegenstelling tot in Mega Man II zijn de meeste sprites ook weer gelijk aan hun NES varianten. Omdat de levels veel beter in elkaar zitten deze keer is dit doorgaands geen probleem, hoewel sommige heersers toch wel erg veel ruimte in beslag nemen tijdens de baasgevechten. Met name Dive Man is een reus die maar moeilijk te ontwijken is, hoewel de slowdown dit gevecht ironisch genoeg onbedoeld vergemakkelijkt.

Op de slowdown na is het enige echte minpunt aan de game het alles-overstemmende geluid dat de Mega Buster maakt tijdens het opladen. Binnen de kortste keren word je helemaal panisch van dit oorpenetrerende gezoem en genieten van de knap overgezette muziek is er dan ook niet bij. Maar ja, niks is perfect en zowel de slowdown als het geluid van de Mega Buster zouden niet verholpen worden in de nakomende Mega Man IV en V.

Mega Man III is dankzij zijn connecties met Mega Man 3 en de sadistische moeilijkheidsgraad een van mijn favoriete actiegames op de GameBoy. Het zou ook de meer dan solide blauwdruk vormen voor niet alleen de twee games die zouden volgen maar ook voor de console games vanaf het Super NES tijdperk. Ik vind het een aanrader dat een tweede leven verdient op de 3DS Virtual Console. Of nog beter, een collectie met alle vijf de handheld games.

[Mega Man III | GameBoy | Regio: Europa]

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Oud is weer nieuw!

  1. Pingback: Mega Man redux | patraversus

  2. Pingback: Recycledesign in mineur | patraversus

  3. Pingback: Met stip op nummer 1 | patraversus

  4. Pingback: Maak kennis met de mega vuist | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s