Nu nog moeilijker!

Iedere gamer met meer geld dan vrije tijd kent het probleem wel: de backlog. Je ziet iets in de uitverkoop, koopt het en komt vervolgens tot de conclusie dat je eerst nog 10 andere dingen moet doen. In een wanhopige poging om mijn backlog te verkleinen zit ik op een streng dieet en werk ik een voor een door mijn pile of shame heen. Met positief resultaat! Zo speelde ik onlangs Contra 4 uit, een game die lang een doorn in mijn oog was dankzij zijn hoge moeilijkheidsgraad.

Genummerde vervolgen zijn tegenwoordig aan het uitsterven. Steeds vaker kiezen uitgevers er voor om een nieuwe game in een reeks een subtitel te geven in plaats van een vervolgnummer. Wellicht logisch ook, want genummerde vervolgen wegen bij mij zwaarder dan willekeurige andere games in een reeks. Toen Konami in 2007 aankondigde dat de nieuwste Contra game niet alleen op de Nintendo DS uit zou komen, maar ook nog eens Contra 4 zou heten was ik dan ook zeer geïnteresseerd.

Mijn enthousiasme koelde meteen weer een beetje toen ik vernam dat het spel niet door Konami zelf ontwikkeld zou worden, maar in Amerika door WayForward Technologies. Net zoals je de Ghostbusters belt om je spoken te verjagen bel je deze jongens om zo snel mogelijk gelicenceerde drek op de markt te kunnen brengen. Allerminst een goed voorteken.

Tot ieders verbazing werd Contra 4 tijdens zijn release echter overladen met complimenten. Het zou niet alleen spelen zoals een Contra game hoort te spelen, het zou ook het cijfer 4 achter zijn naam dubbel en dwars verdienen. Een waardige opvolger van Contra III / Super Probotecter op de Super NES. Het duurde niet lang voordat ook ik Contra 4 in mijn kast had staan, maar ik schreef het spel net zo gemakkelijk af als ik het had gekocht vanwege de hoge moeilijkheidsgraad.

Toch besloot ik het spel onlangs een tweede, eerlijke kans te geven ter gelegenheid van de aanschaf van een DSi XL. Ik wist dat het spel klaar stond om mijn verouderde skills te vernederen, maar ik zou pas ophouden als ik de credits had gezien. Mijn god wat heb ik af moeten zien.

Als er een ding is dat de makers goed in het achterhoofd hebben gehouden dan is het dat old-school actiegames moeilijk waren. Castlevania, Ninja Gaiden en Contra waren destijds uit hetzelfde taaie hout gesneden en wat dit betreft is Contra 4 zeker getrouw aan zijn roots. Snipers staan altijd klaar om je neer te schieten, willekeurige voetsoldaten duiken links en rechts in beeld op in de hoop je te verrassen en de levels zitten vol met sadistische obstakels bedacht om je zo snel mogelijk door je gelimiteerde voorraad levens heen te helpen.

Op zich niks nieuws voor de Contra serie, maar zeer ongebruikelijk in het huidige milieu van simplistische actiegames die zelfs door de minst ervaren gamers met een beetje moeite uitgespeeld kunnen worden. De uitdaging in Contra 4 is er eentje van formaat en beginnende games doen er wijzer aan om iets simpels als Super Princess Peach te spelen.

Voor de ontwikkeling van het spel moeten de makers de originele Contragames tot in den treure bestudeerd hebben, want voor het grootste deel zijn de speelmechanica uit eerdere delen ook hier aanwezig. Je commando kan zoals vanouds in acht richtingen schieten, stationair schieten, tussen wapens switchen en zich voortbewegen door richels en muren vast te klampen.

Deze standaard mogelijkheden zijn uitgebreid met de mogelijkheid om wapens te upgraden zoals in de arcade versie van Super C en je hebt nou beschikking tot een hookshot, waarmee je snel richels kunt grijpen die zich meestal op het tweede scherm bevinden. Lezers van mijn Yoshi’s Island DS review zullen zich herinneren dat ik geen fan was van de vertikaal georiënteerde actie in die game en het is ook een van mijn grote punten van kritiek op Contra 4.

Want wat word je toch makkelijk neergeschoten uit een dode hoek in Contra 4. Toegegeven, de serie begon in de arcade met vertikaal georiënteerde monitoren, maar zijn de beste Contra games niet allemaal op traditioneel beeldformaat te spelen? Chapeau voor WayForward dat ze het meeste uit de DS hardware probeerden te halen, maar het was simpelweg een slecht idee.

Je word immers de hele tijd van alle kanten bestookt in Contra 4. Het spel zou al moeilijk genoeg zijn als de actie gewoon op een scherm afspeelde, maar met twee schermen is het bijna een oneerlijke opdracht. Goede ouderwetse memorisatie komt er uiteindelijk nog aan te pas om het duistere hol van Red Falcon binnen te dringen, want als speler maak je geen schijn van kans als je alleen op je reflexen vertrouwt.

Gelukkig is er een Challenge modus, waarin je 40 korte uitdagingen aan kan gaan. Hiermee unlock je niet alleen extra’s, maar belangrijker nog is dat je deze als een soort training kan gebruiken voor de echte levels. De one hit kills in het normale spel zijn al mannelijk genoeg, maar in Challenge Mode wordt er van je verwacht dat je bijvoorbeeld levels speelt met beperkte ammunitie of zelfs helemaal geen. Masochistisch is het zeker, maar je leert er wel alle ins en outs van het spel van.

Het is ook helemaal aan de Challenge Mode te danken dat ik uiteindelijk Contra 4 heb weten uit te spelen. Voorkennis helpt niet alleen op de aandelenmarkt, maar ook in ouderwetse actiegames. Na het uitspelen voelde ik me zeker even iets mannelijker, maar er bekroop me toch het gevoel dat Contra 4 een manke game was.

Hoofdschuldige is wat mij betreft het gebruik van twee beeldschermen, waardoor je twee keer zo alert moet zijn op gevaren dan normaal en ook nog eens rekening moet houden met de dode hoek tussen de beeldschermen. Je bent echt totaal afhankelijk van memorisatie van de moeilijke delen om het spel uit te kunnen spelen. Dit heeft tevens ook de onverwachte bijwerking dat wanneer je precies weet waar je op moet passen dat je nooit meer dood zult gaan.

Verder voegt het hookshot echt heel weinig toe aan de Contra formule. Het leek eerder een concessie aan het dubbele beeldscherm dan een noodzakelijke toevoeging. En over concessies gesproken, waarom zitten er maar liefst 3 3D dungeon segmenten in het spel? Eentje als verwijzing naar Contra zou ik kunnen accepteren, maar 3 is echt te veel aangezien de actie hier simpelweg minder leuk is dan in de rest van het spel.

Toch doet het spel zeker een aantal dingen goed. Om te beginnen kan je het met twee spelers spelen, wat niet alleen leuker is, maar ook de moeilijkheidsgraad een beetje dempt. Het spel zit vol met verwijzingen naar oudere Contra games en kenners zullen nog veel eerbetoon aan het verleden tegen komen. Met name de 9 speelbare personages zijn leuke throwbacks en ik speelde steevast met de Probotector. Minpuntje is wel dat de meeste van deze personages eerst unlockt moeten worden en allemaal hetzelfde spelen.

Het spel is audiovisueel tot in de puntjes verzorgd. Sprites zijn gedetailleerd en soepeltjes geanimeerd. Bazen zijn gigantisch en de meeste hebben enkele brute aanvallen om je kansloos af te slachten. Het is een van de mooiste 2D games op de DS en ik durf zelfs te stellen dat het een van de mooiste Contragames is. Ook het geluid is goed verzorgd en componist Jake Kaufman heeft enkele puike nummers voor het spel gecomponeerd in de oude stijl. In een nostalgische twist lijken de meeste geluidseffecten ook rechtstreeks uit een NES te komen.

De slagroom op de taart komt in de vorm van de vele extra’s. Contra 4 is duidelijk meer dan alleen de nieuwste toevoeging aan een langlopende reeks, maar ook een viering van het verleden. Door Challenge Mode te spelen unlock je niet alleen extra personages en een galerij met plaatjes van de oude games, maar ook de NES versies van Contra en Super C! Dat is interessant.

Beide games lopen op een redelijke emulator, die alleen af en toe met geluidseffecten last lijkt te hebben. Omdat de resolutie van een DS scherm treurig genoeg lager is dan die van een NES game moet je wel een visuele concessie maken om de games te kunnen spelen: het beeld wordt of in het DS scherm geperst of op de originele resolutie weergegeven, waardoor een deel van het beeld niet zichtbaar is. Beide opties zijn niet optimaal, maar de games zijn desondanks nog uitstekend te spelen en voegen ongekende waarde toe aan het geheel.

De toevoeging van Contra en Super C maakt ironisch genoeg ook nog eens extra duidelijk waarom die games wel werken en Contra 4 niet. De originele games waren moeilijk, maar de uitdaging was nooit oneerlijk. Na een paar keer doodgaan weet je wat je mag verwachten van de games en kan ze verder op louter je reflexen uitspelen. Contra 4 is echter uiterst ongebalanceerd. De zaken die goed werken zijn zeer goed doordacht: bazen zitten uitstekend in elkaar en de audiovisuele vormgeving is van hoog niveau. Maar de zaken die minder goed werken zitten ondoordacht in elkaar: levels zitten vol met obstakels waarvan je voorkennis moet hebben en door de actie over twee beeldschermen uit te smeren worden zaken onnodig bemoeilijkt.

In conclusie kunnen we stellen dat Contra 4 technologisch gezien goed is verzorgd, maar op punten van speelbaarheid tekort schiet. Niks nieuws dus voor de DS, hoewel Contra 4 niet zo’n lauwe ervaring is als The Legend of Kage 2, noch is het een belediging voor fans als Yoshi’s Island DS. Er is duidelijk veel werk in het spel gegaan en het is waarschijnlijk WayForwards meest toonaangevende game, maar het is zeker geen meesterwerk als Contra III of Hard Corps.

WayForward probeerde het later nog een keer met Aliens – Infestation, maar die game was door mismanagement gedoemd te mislukken. Veel alternatieven voor fans van het shoot ‘em up genre zijn er helaas niet op de DS, op Metal Slug 7 na. Gelukkig krijg je Contra en Super C gratis bij Contra 4, wat de keuze vrij makkelijk maakt. Tenminste, als je in de VS woont. Konami had genoeg marktinzicht om aan te voelen dat Contra 4 hard zou floppen en heeft het spel nooit in Europa uitgebracht…

[Contra 4 | Nintendo DS | Regio: Amerika]

3 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

3 Reacties op “Nu nog moeilijker!

  1. Pingback: Metalen slakken | patraversus

  2. Pingback: Woeste commando’s | patraversus

  3. Pingback: Negatieve karma in overvloed | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s