Een zwervende vuilnisman

Hobo with a Shotgun (2011) is geen complexe film. Stel je Rutger Hauer voor als een boze zwerver met een shotgun en je weet min of meer hoe de film in elkaar steekt. Tel hier een puike audiovisuele vormgeving bij op en je zou normaal gesproken een winnaar hebben. Ik vind het dan ook spijtig dat de film mij totaal niet amuseerde.

De film begon zijn leven nog als een fictieve trailer in het genrespektakel Grindhouse (2007). Net zoals de fictieve trailer voor Machete (2010) beviel het concept zo goed dat men uiteindelijk besloot er een echte film van te maken. Het idee is dat een zwerver net in een stad arriveert – toepasselijk genaamd Scum Town – en de onmenselijkheid van de bewoners hem zo tegen de borst stuit dat hij besluit de straten schoon te weren van tuig.

Het concept van een eigen rechter is natuurlijk niks nieuws, Charles Bronson alleen al heeft het genre met zijn vele Death Wish films zowat de grond in geboord. Hobo legt de nadruk dan ook wijselijk op de naamloze zwerver, gespeeld door Hauer. Hij is een uiterst simpel man die als enige wens heeft een grasmaaier te kopen zodat hij zijn diensten als tuinverzorger ergens aan kan bieden. Hij praat niet veel en als hij het wel doet dan communiceert hij in korte, niet misteverstane zinnen.

Het mag gezegd worden dat Hauer zijn rol met verve speelt. Hij ziet er op zijn oude dag toepasselijk doorgeleefd uit en hij praat met een hese stem die nog het meeste doet denken aan Clint Eastwood in zijn ruigere jaren. De zwerver wordt mishandeld, in elkaar geslagen en vernederd, maar toont ondanks alles een dappere vastberadenheid.

Mijn probleem met de film ligt in de gebeurtenissen van de film – of beter gezegd het gebrek daaraan. Het is in feite een onophoudende aaneenschakeling van geweld, zonder dat hier ook maar een beetje diepgang bij komt kijken. De zwerver en zijn bevriende prostitué (Molly Dunsworth) geven beide een speech tegen het einde van de film, maar dergelijk maatschappelijk commentaar maakt de film natuurlijk weinig interessanter. De film is ligt veel te dicht bij het grindhouse genre, terwijl iets in de stijl van Robocop (1987) toepasselijker was geweest.

Ook het geweld, toch een van de redenen om te kijken, is niet bijster origineel. Natuurlijk vloeit het bloed rijkelijk en vliegen de lichaamsdelen je om de oren, maar het is pas tegen het einde dat men een beetje creativiteit toont. Het vriendinnetje van de zwerver ligt in het ziekenhuis en twee mannen die letterlijk uit de onderwereld lijken te komen brengen haar een bezoekje om de zwerver te zoeken. Met het nodige geweld en sadisme vellen ze iedereen die hun in de weg staat en het was voor mij mede dankzij de audiovisuele vormgeving het creatieve hoogtepunt van de film.

Wat de film aan diepgang ontbeert probeert het goed te maken met een kleurrijke vormgeving. Je zou het niet aan de naam afleiden, maar Scum Town is kleurrijker dan de gemiddelde tekenfilm. Het doet wat dit betreft een beetje denken aan de harde film Bronson (2008), waarin de meest gruwelijke dingen gebeuren terwijl de film er op momenten artistiek uit ziet. Hobo is ook een visueel spektakel en komt op Blu-Ray zeker goed tot zijn recht met scherp geschoten scènes die barsten van kleur.

Ook de soundtrack verdient een compliment. Wederom denk ik terug aan Bronson, want ook Hobo is voorzien van een authentieke technosound die rechtstreeks uit de jaren tachtig lijkt te komen. Doodzonde dan dat een film die er zo goed uitziet en zo goed klinkt met ook nog eens zo’n goede hoofdrolspeler uiteindelijk vrij weinig te bieden heeft.

Het is ook niet zo dat ik bijzonder veeleisend ben om te amuseren. Ik vermaakte me nog prima met Alien – Resurrection (1997), een film die niet bepaald bekend staat om zijn kwaliteitverhaal. Nee, Hobo with a Shotgun is een geweldig idee, iets dat uitstekend zou werken in een stripboek of korte film. Het ontbeerde de makers echter aan creativiteit om het concept tot een leuke film te toveren.

Dat het als trailer goed tot zijn recht komt is begrijpelijk, dat het als feature length film teleurstelt is jammer. Voor Rutger Hauer is het ongetwijfeld een mooie cultfilm voor op zijn cv, maar als filmfan hoef je deze niet per se gezien te hebben.

[Hobo with a Shotgun | Blu-Ray | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s