Alle gekheid in een kartje

Terwijl de mannen van Intelligent Systems nog aan Mario Kart – Super Circuit lagen te sleutelen had de legendarische Konami Man al allerlei Konami iconen uitgenodigd om een potje te komen karten in Konami Krazy Racers. Geduchte concurrentie voor Nintendo, want wie zat er nou niet te wachten om achter het stuur te kruipen als een moai hoofd, een octopus, Bear Tank of Nyami?

Wacht, wie?! Konami schoot zichzelf een beetje in de voet door vooral met personages die bekend waren in Japan voor de dag te komen. Van de speelbare personages zijn alleen Goemon, Vic Viper en de ninja uit Metal Gear Solid een beetje herkenbaar in het Westen – de onherkenbaar vormgegeven Dracula buiten beschouwing gelaten.

De aap komt uit de mouw als we de Japanse titel onder de loep nemen: Konami Wai Wai Racing. Echte fans weten hoe laat het is, want deze simpele kartracer is onderdeel van Konami’s reeks Wai Wai World, waarin diverse games gepersifleerd worden. Krazy Racers doet qua stijl dan ook sterk denken aan bijvoorbeeld de Parodius games. Prima voor een oude fan als ik, maar waarschijnlijk funest voor de verkoopcijfers.

Als het spel op één punt wezenlijk met tijdgenoot Super Circuit verschilt dan is het de plezierige uitstraling. De uitnodiging van Konami Man komt ogenschijnlijk per e-mail binnen en het hoofdmenu ziet er uit als Konami’s variant op Windows, bewoond door gevogelte uit de Parodius games. Niks geen lelijke gerenderde graphics op het character select scherm, maar grote kleurrijke portretten van Konami’s helden. Dit alles onder begeleiding van cartooneske geluidseffecten en een vrouwelijke stem die constant “wai wai wai wai racing” zingt, iets dat al snel vergelijkingen oproept met het beruchte “take you for a ride” uit Marvel vs Capcom 2.

Krazy Racers doet stilistisch gezien zijn eigen ding, hoewel op overige vlakken de overeenkomsten met Mario Kart overduidelijk zijn. Dat kan ook niet anders, want het zou vreemd zijn als bij een kartracer met mode7-achtige graphics niet meteen een link naar de grondlegger van het kartgènre werd gelegd. Toch lijken de overeenkomsten meer dan alleen toeval, want Krazy Racers is vrij schaamteloos in zijn eerbetoon.

Zo lijkt Ganbare Dochu wel heel veel op Donut Plains; Poppin’ Beach op Koopa Beach; Magma Castle op Bowser Castle; Ice Paradise op Vanilla Lake en Moon Road op Rainbow Road. Alleen de tracks gebaseerd op Metal Gear, TwinBee en Powerful Pro Baseball hebben iets nieuws te bieden. In tegenstelling tot in Super Circuit zijn er in totaal slechts 16 tracks, onderverdeeld in 4 cups. Op zich natuurlijk geen slecht aantal, maar het doet een beetje magertjes aan als je bedenkt dat in Nintendo’s game over maar liefst 40 tracks gescheurd kan worden.

Ondanks de oppervlakkige gelijkenissen met Mario Kart valt het spel een beetje door de mand als je het een tijdje hebt gespeeld. Een heleboel tracks zijn niet alleen overbodig lang, maar ook nog eens saai vormgegeven. De verschillende power-ups helpen wat dit betreft ook niet veel, want wederom hebben we vrijwel alles al een keertje in andere games gezien. Extra problematisch is het feit dat Super Circuit simpelweg beter speelt dankzij een minder stroeve besturing en unieke driftmogelijkheden.

Grafisch gaan de games min of meer gelijk op en qua geluid gaat mijn voorkeur zelfs uit naar Krazy Racers, aangezien het veel leukere muziekjes heeft en wijselijk weinig gebruik maakt van samples zodat het typische GBA gesis deels ontbreekt. Audiovisueel is het spel dus in orde en de verering van Konami’s geschiedenis is toepasselijk genoeg het sterkste element in Krazy Racers.

Het viel me overigens op tijdens het nalezen van de releasedata van Krazy Racers dat het spel een heus vervolg heeft gekregen op iOS in 2009. Krazy Kart Racing ziet er precies uit zoals je hoopt dat het niet uit ziet en lijkt met dezelfde gedachte als de DS versie van Track & Field in elkaar te zijn gezet door een Westerse wegwerpdeveloper. Natuurlijk was ook Krazy Racers een derivatief product in 2001, maar je kan duidelijk merken dat het met een zekere bedrijfsliefde was gemaakt. Dankzij een soort Japanse naïviteit werd het spel ook nog eens in het Westen uitgebracht.

Het grote succes van ontwikkelaar Konami Computer Entertainment Kobe (KCEK) met de release van Castlevania – Circle of the Moon was helaas niet genoeg om hun studio te redden. Konami Krazy Racers was bij mijn wetens de laatste game die werd uitgebracht alvorens de Kobe divisie werd gesloten. Dat juist hun laatste game tegenwoordig op sommige fronten tekort schiet is jammer, hoewel het zeker nog speelbaar is. Games als Mario Kart – Super Circuit en F-Zero – Maximum Velocity zijn ontegenzeggelijk beter, maar voor de echte Konami fan valt er nog genoeg plezier te behalen in Krazy Racers.

[Konami Krazy Racers | GameBoy Advance | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Alle gekheid in een kartje

  1. NickGrouwen

    ben deze nu aan het spelen, hijs leuk =D

  2. Kijk, iemand die nou nog GBA games speelt én dit blog heeft ontdekt, zoiets kan ik waarderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s