Kinderen met karakter

Wie zit er tijdens het opstarten van zijn nieuwe film te wachten op een zwart scherm waarop je als betalende consument met grote rode letters gewaarschuwd wordt door nota bene de FBI om geen films te pirateren? Het is complete onzin en helemaal als je hiermee geconfronteerd wordt als je gaat kijken naar The Goonies (1985), een luchtige avonturenfilm voor mensen van alle leeftijden.

Het is het soort film waar er helaas te weinig van gemaakt worden. Het is voor kinderen een prachtig avontuur waarin een groepje kinderen op zoek gaat naar een piratenschat. Voor oudere kijkers zit er echter ook genoeg humor in dat compleet over de hoofden van kinderen zal waaien. Het doet qua toon sterk denken aan Gremlins (1984), waarbij kinderlijke humor wordt gemixt met net genoeg horroreffecten.

Een andere overeenkomst met Gremlins is dat de film zich focust op een groep hyperactieve mannetjes. Ditmaal geen groene monstertjes, maar kinderen van rond de 13 jaar. De “Goonies” zijn een groepje vrienden uit een wijk die op het punt staat omgeploegd te worden tot golfbaan. Op de laatste dag samen vinden ze pardoes een schatkaart op de zolder van Mikey (Sean Astin) en Brandon (Josh Brolin). Brandon maakt zich als grote broer zorgen dat de kids in de problemen komen, maar Mikey redeneert dat het geen kwaad kan om een laatste avontuur te ondernemen.

Natuurlijk duurt het niet lang voordat alles helemaal fout gaat. De kids kruisen per ongeluk het pad met Italiaanse maffiosi in een verlaten pand en moeten voor hun leven vrezen als ze een lijk in een koelkast vinden. Toevallig is er maar één uitweg, dat gemakshalve naar een ondergronds gangenstelsel en uiteindelijk naar de boot van One-Eyed Willie leidt.

Dat er een eeuwenoud piratenschip onder een woonwijk ergens in Amerika ligt is natuurlijk volstrekt van de zotten, maar het toont eens te meer aan dat het een uiterst fantasievolle film is. Het is ook juist de kinderlijke onschuld dat het nog enigszins geloofwaardig maakt dat de Goonies daadwerkelijk bij de schat uitkomen. Een volwassene zou zijn twijfels hebben om een One-Eyed Willie op te zoeken, maar kinderen zijn wereldvreemd genoeg om verder te kijken dan een dubieuze naam.

De jonge acteurs leveren ook allemaal prima acteerwerk. Het zijn echte Amerikaanse jaren ’80 jochies die zo uit een cartoon hadden kunnen komen. Mikey is het actieve kleine broertje, Brandon is al iets ouder en heeft meer oog voor meisjes dan avonturen. Ze worden onder andere vergezeld door de gezette Chunk (Jeff Cohen) en de brutale Mouth (Corey Feldman). Chunk had zo de blauwdruk voor Eric Cartman kunnen zijn en Mouth levert het gros van de volwassen humor in de film, een rol perfect voor een bengel als Feldman.

Natuurlijk hielp het ook dat Steven Spielberg, Chris Columbus en Richard Donner aan het project verbonden waren. Het acteerwerk van de jeugdige sterren is doorgaands geestig en de film ziet er ook goed verzorgd uit, vooral tegen het einde als ze daadwerkelijk het schip van One-Eyed Willie vinden. Dit schip is prachtig vormgegeven en had ook zo uit een serieuzere film kunnen komen.

Voor veel van de acteurs was Goonies ook hun eerste echte werk in Hollywood en het is mooi om te zien dat het met de meeste goed is afgelopen. Astin zou later in The Lord of the Rings reeks opduiken, Brolin zagen we terug in onder andere No Country for Old Men en Planet Terror (beide 2007), Feldman werd mede dankzij zijn optreden in The Lost Boys (1987) een kultfiguur en Cohen wist het zelfs te schoppen tot succesvolle advocaat.

Vreemd genoeg is er nooit een vervolg op The Goonies uitgebracht, Konami’s NES spelletje even buiten beschouwing gelaten. Je zou denken dat Hollywood juist dergelijke familievriendelijke film zou willen exploiteren, maar daar is nooit iets van terecht gekomen. Nog steeds gaan er geruchten dat de originele cast bij elkaar wilt komen om een modern vervolg te maken, maar dit zijn projecten waar je beter nooit aan kunt beginnen.

The Goonies is een opzichzelfstaand verhaal en het wordt energiek in beeld gebracht door alle betrokkenen. Het is deels een avonturenfilm, deels komedie en bovenal een product van zijn tijd. Toegegeven, de kinderen zijn soms een beetje overenthousiast, maar dat mag de pret niet deren. De Blu-Ray versie ligt landelijk in budgetbakken weg te kwijnen, maar iedereen zou er goed aan doen om zo’n prettige film van een onverdiend noodlot te redden.

[The Goonies | Blu-Ray | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s