Boodschappen doen in New York

Toen ik de film Frankenhooker (1990) in een rek zag staan wist ik welke film ik later die dag zou kijken. Soms is een naam zo pakkend dat een omschrijving totaal overbodig is. Wat kan een promotionele tekst mij immers vertellen dat de naam niet impliceert? Ik verwachte een Frankensteins monsterachtige hoer en dat is precies wat deze film leverde!

Wat ik niet kon weten toen ik over de titel aan het fantaseren was was dat het een Frank Henenlotter film is. Henenlotter is de zieke geest die ook de Basket Case trilogie op zijn naam heeft staan en kijkers van zijn werk kunnen op bizarre horrorkomedies rekenen. Frankenhooker komt uit hetzelfde jaar als Basket Case 2, maar is een beduidend meer verfijnde film als zijn tijdgenoot.

Het verhaal is toepasselijk absurd: de jonge wetenschapper Jeffrey Franken (James Lorinz) is gefascineerd door het tot leven wekken van dode objecten. Op de verjaardag van zijn vader heeft zijn vriendin Elizabeth (Patty Mullen) een bizar ongeluk waarbij ze onder een automatische grasmaaier terecht komt en alleen haar hoofd en willekeurige stukjes van haar overblijven. Jeffrey wijdt zijn leven vervolgens toe aan het opnieuw in elkaar zetten van zijn vriendin.

Probleem is alleen dat er niet genoeg onderdelen van haar over zijn voor een compleet lichaam. Om dit te verhelpen besluit hij om de duistere kant van New York op te zoeken en daar de lokale prostituees te keuren. Hij is duidelijk niet op zijn plaats in deze omgeving, maar als hij eenmaal wat geld laat zien neemt een van de stoephoertjes “Jersey Boy” mee naar pooier Zorro (Joseph Gonzalez).

Deze Zorro doet verder weinig interessants in de film, maar zijn gebrek aan tekst wordt meer dan ruimschoots gecompenseerd door zijn extreme voorkomen. Stel je een kruising voor tussen een opgepompte Danny Trejo en Freddy Mercury en je weet ongeveer hoe deze man eruit ziet. Dat Zorro nooit zijn eigen film heeft gekregen is een regelrechte schande.

Enfin, Zorro stemt ermee in dat Jeffrey een keertje een groepje hoertjes mag komen keuren. Jeffrey koopt ook een zakje crack bij hem, om dit vervolgens om te toveren tot supercrack. Deze nieuwe crack is zo sterk dat zijn gebruikers er letterlijk door zullen exploderen, zoals gedemonstreerd door een zielig konijntje. (Een konijntje van pluche uiteraard, het blijft een low budget productie.)

Zijn plan slaagt en gewapend met meerdere zakken lichaamsdelen weet hij een nieuwe vriendin te bouwen. De film weet op dit punt te verrassen, want Elizabeth is niet meer helemaal de oude. Niet alleen praat ze de hoertjes waarmee ze is gebouwd na, maar haar kus kan ook het effect van supercrack op haar slachtoffers overbrengen.

De Frankenhooker loopt in slechts haar ondergoed door de straten van New York en het is niet vreemd dat deze rol naar naaktmodel Patty Mullen is gegaan. Opvallender is dat deze dame zowaar over acteertalent te lijkt te beschikken, want haar vertolking van Frankenhooker is bij vlagen geestig. Ook de knullig ogende James Lorinz lijkt zich in zijn element te voelen als hij als een kneusje door de tippelzones van New York beweegt.

Dit staat allemaal in schril contrast met tijdgenoot Basket Case 2, waarbij de makers voor een soortgelijke bizarre situatie probeerden te zorgen. Die film viel echter door de mand dankzij een slappe hoofdrolspeler en overgebruik van gekostumeerde freaks. Frankenhooker mag dan wel geen serieuze film zijn, het is wel serieus gemaakt.

De special effects zijn natuurlijk erg low budget, maar wel charmant op hun eigen manier. Lichaamsdelen zijn overduidelijk van plastic en rubber gemaakt, en het bloed is maar ketchupachtig. Het feit dat dezelfde makers ook Basket Case gedaan hebben wordt tegen het einde ook duidelijk, als willekeurige lichaamsdelen in een koelbox samensmelten en nieuwe absurde wezens vormen.

Doordat de film voor een gedeelte in de straten van New York is opgenomen bekruipt je wel die typische New Yorkse sfeer, die ook voelbaar is als je nog nooit een voet in die stad gezet hebt. Jeffrey wordt constant voor Jersey Boy uitgemaakt, wat verder duidelijk maakt dat hij niet op zijn plaats is in downtown New York. De film heeft trouwens voor beide personages nog een leuke plottwist helemaal op het einde, eentje die beide personages eigenlijk alleen maar nog leuker maakt.

Frankenhooker is blijkbaar dermate populair dat het een Blu-Ray release heeft verdient. De Blu-Ray transfer is degelijk, maar voegt verder weinig aan de kwaliteit van de film toe. Met een goedkope DVD versie ben je net zo goed af. Ik had nog nooit van de film gehoord, maar ik ben blij dat ‘m zag liggen. Het is een absurde donkere komedie die ik ongeacht het formaat iedereen aan kan raden.

[Frankenhooker | Blu-Ray | Regio: 2]

3 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

3 Reacties op “Boodschappen doen in New York

  1. Pingback: Levendig na de dood | patraversus

  2. Pingback: Hersenloze humor | patraversus

  3. Pingback: Een leven vol broederliefde | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s