Boos vlees

Zei ik dat ik Basket Case 3 (1992) nooit wilde zien? Waarom heb ik deze slappe horrorkomedie dan onlangs gezien? Zo zie je maar dat wensen meestal niet uitkomen en je niet zomaar films moet laten voorschotelen door vrienden.

In het originele Basket Case (1982) zagen we het duistere, doch soms grappige, dubbelleven van Duane (Kevin van Hentenryk), die stiekem zijn misvormde tweelingbroer Belial overal mee naartoe nam. Nadat de broers elkaar het ziekenhuis in werken beginnen ze op het landhuis van Granny Ruth (Annie Ross) een nieuw leven in Basket Case 2 (1990). De broeders lijken zelfs liefde te vinden, maar Duanes blauwtje is de directe aanleiding voor Basket Case 3.

Net zoals in de vorige film opent ook deel 3 met de climax van zijn voorganger. Alweer zijn we getuige van Belial porno en zien we andermaal hoe Duane zijn breakdown heeft. Duane is naderhand door Ruth in een dwangbuis gestopt en heeft een half jaar in eenzame opsluiting gezeten. Belials vriendinnetje Eve is ondertussen hoogzwanger en staat op het punt te bevallen. Ruth heeft niet de expertise om dit in goede banen te leiden en neemt de hele freakshow mee naar haar ex Hal (Dan Biggers).

Een omaatje met een lading gekostumeerde freaks in een schoolbus op weg naar de gynaecoloog, iemand moet ooit gedacht hebben dat dit grappig was. De makers van deze slappe komedie hadden zelfs zo veel vertrouwen in deze scene dat er een heus musicalnummer plaats vindt in de bus. Gelukkig duurt de reis niet al te lang, want Eve staat op het punt om uit elkaar te barsten.

De bevalling is niet zonder complicaties. Zo wordt dokter Hal aangevallen en verminkt door Belial voordat hij überhaupt aan zijn klus kan beginnen. De makers moeten gedacht hebben dat één Ruth-achtig personage wel genoeg was, want Hal zien we verder niet meer in de film. Hij blijkt ook overbodig, want de vrouwelijke vleesklodder geeft zonder verdere complicaties geboorte aan maar liefst 12 boze gehaktballen.

Helaas is de vreugde van de hoofdpersonages maar van korte duur, aangezien Duane uit het huis weet te ontsnappen om zichzelf bij de politie aan te geven. De agenten lijken in eerste instantie niet geïnteresseerd, maar als ze erachter komen dat er een flinke prijs op de beide broers staat gaan ze ook Belial zoeken. Die vinden ze niet, maar ze doden per ongeluk wel zijn vriendinnetje en stelen de mand met daarin zijn 12 kinderen.

Dat Belial dat niet leuk vind moge duidelijk zijn. De tweede helft van de film staat in het teken van het terug krijgen van de kinderen en wraak nemen. De zoon van Hal (Jim O’Doherty) assisteert Duane en Belial bij hun plan en maakt een mechanisch lichaam voor Belial, wat nog het meest doet denken aan Krang uit de Teenage Mutant Ninja Turtles. Het ziet er super low budget uit, maar op z’n eigen manier is het een van de geestigere momenten uit de film.

Dankzij alweer een nieuwe setting en een nadruk op campy humor staat Basket Case 3 nog verder verwijderd van het origineel dan deel 2 was. De setting is helemaal ondergeschikt gemaakt aan de noodzaak om zoveel mogelijk freaks in beeld te brengen en de film is helemaal niet eng. Het personage van Duane dient geen enkele functie meer en de film draait voornamelijk om Ruth en de bloeddorstige uitspattingen van Belial.

Typisch is hoe personages inconsistent worden weergegeven. Zo krijgt Hal in het begin van de film bezoek van een sheriff. Hals zoon is ook een freak en de sheriff heeft hier geen enkel probleem mee. Toch zweert deze sheriff later dood aan alle freaks, gewoon omdat ze freaks zijn. Ook met Hal zelf wordt weinig respectvol omgegaan. Zowel zijn ex Ruth als zijn zoon lijken er totaal geen problemen mee te hebben dat Belial deze man al vroegtijdig de film uit slaat. Om nog maar te zwijgen over de personifiëring van Duane, die van film tot film steeds vreemder wordt. Zelfs Belial blijkt een slechte vriend te zijn, want terwijl Eve zwanger is ligt hij te dromen van een trio met een mooie tweeling.

Basket Case was slechts een voetnoot in de geschiedenis van de moderne cinema. Deel 3 is niet eens dat en lijkt verloren te zijn gegaan aan de tijd. Harde kern cinefielen kunnen een dergelijke film ongetwijfeld waarderen om zijn low budget productiewaarden en creatieve kostuums, maar doorsnee filmkijkers zullen al snel verveeld raken. Het ontstijgt nooit het campy niveau van zijn voorganger, maar wordt ook geen moment zo interessant als het origineel. Het is zeker niet de slechtste film ooit gemaakt, maar veel reden om te kijken is er ook niet.

[Basket Case 3 – The Progeny | DVD | Regio: 2]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s