Het gestage verval van principes

Principes en goede voornemens zeggen veel over een mens. In het geval van spelontwikkelaar  Treasure zegt het veel over hun personeel. Een van hun richtlijnen was nooit vervallen in het maken van vervolgen. Dit hebben ze verrassend lang volgehouden in een industrie die draait om imitatieproducten en vervolgen op bewezen successen.

Het is jammer dat ook Treasure uiteindelijk heeft moeten zwichten onder de druk stijgende ontwikkelkosten en kleinere winstmarges. De makkelijkste route naar een gezonde financiële huishouding was het herleven van hun grootste successen en dus waren er opeens vervolgen op hun favoriete Sega games. In een moment van verveling besloot ik laatst Advance Guardian Heroes een tweede kans te geven, nadat de game mij bij zijn release in 2004 verder niet wist te bekoren.

Als vervolg op een van de meest geliefde beat ’em ups van de Sega Saturn lag er nogal wat druk op de schouders van deze game. De Saturn stond bekend als een heuse supercomputer voor 2D games, een woest beest van een console dat je met sprites om de oren sloeg. Guardian Heroes was een van de games die de Saturn bij vlagen deed zweten, dus enige scepsis over een vervolg op deze game voor de tandenloze GameBoy Advance was terecht.

Al gelijk bij het opstarten van Advance Guardian Heroes lijkt het mis te gaan. Een flashback naar het origineel wordt begeleid door een van de slechtste vertalingen die ik in welk medium dan ook heb gelezen. De tekst kan het beste worden beschreven als pseudo-Engels, waarbij Engelse woorden worden gebruikt zonder dat de vertaler door lijkt te hebben hoe je ze moet gebruiken in correcte zinnen.

Het is een indrukwekkend staaltje amateurisme dat je in de rest van het spel zal blijven achtervolgen. De teksten zijn duidelijk nooit door een native speaker gecontroleerd en je vraagt je af hoe weinig Ubisoft Treasure en Sega heeft betaald om het spel in het Westen uit te mogen brengen.

Gelukkig speel ik games niet om hun verhaal. Waar Advance Guardian Heroes als proza door de mand zakt komt het als beat ‘em up al beter voor de dag. In het origineel kon je kiezen uit diverse personages met elk hun eigen speelstijl, maar in de Advance game kan je slechts uit drie palette swaps kiezen die qua speelstijl ook erg op elkaar lijken. Het is fortuinlijk dat de drie helden uit Advance Guardian Heroes wel over een indrukwekkend arsenaal aan dodelijke technieken beschikken.

Het spel onderscheidt zich van soortgenoten door middel van een pareersysteem. Door op R te drukken vlak voordat je geraakt wordt kan je een normale aanval pareren en projectielen zelfs terug sturen naar je vijanden. Het is een simpel systeem, dat in de praktijk goed werkt. Ook is er een groene stressbar, die vult naargelang je klappen incasseert. Als deze vol genoeg is kan je een soort super modus activeren, waarbij je veel sneller dan normaal beweegt.

Tussen de levels door kan je net zoals in het origineel je statistieken opwaarderen. Hoewel je dit naar eigen inzicht kan doen loont het algemeen gezien om je Attack op te pompen en de rest te negeren. Aanvallen kunnen immers eenvoudig gepareerd worden en zolang je sterk genoeg bent zijn de meeste vijanden geen groot gevaar.

Dit is meteen ook de grote zwakte van het spel. Er zijn slechts 6 levels, maar deze zijn niet al te moeilijk. De meeste vijanden vereisen dezelfde strategie, ongeacht of het nou een klein mannetje met een knuppel is of de eindbaas. Je komt tijdens je avontuur ook nog de helden uit het origineel tegen, die vreemd genoeg voor de slechterik werken. Maar zelfs deze antieke personages bieden je weinig weerstand en je generieke hoofdpersoon slaat ze met het grootste gemak tot gort.

Helaas zijn de vertaling en moeilijkheidsgraad niet de enige gebrekkige onderdelen. Zo valt er op het spritewerk aan te merken dat het zeer matig is, met zeer generiek character design. Achtergronden zijn ook weinig indrukwekkend, hoewel men dit nog enigszins met special effects probeert te verbloemen. Technisch dieptepunt is het geluid, dat ondanks goede bedoelingen volledig mislukt door je GBA speakers gepompt wordt.

Het is jammer dat Advance Guardian Heroes uiteindelijk maar een matige beat ‘em up is geworden. Dat het niet tot dezelfde hoogtes zou stijgen als het origineel lag voor de hand, maar ook op de GameBoy Advance zijn betere alternatieven te vinden in de vorm van Double Dragon Advance en River City Ransom EX. Treasure probeert je nog te paaien door alle originele helden als unlockables beschikbaar te stellen, maar tegen de tijd dat je ze unlockt heb je waarschijnlijk geen zin meer om het spel nogmaals uit te spelen.

Treasure gooit haar goede naam een beetje te grabbel met deze game, maar liet zich gelukkig van een betere kant zien met de releases van Astro Boy – Omega Factor en Gunstar Future Heroes. Helaas lijkt het verval van de originele principes van Treasure compleet, want tegenwoordig moeten ze het vooral hebben van herkauwen van oud materiaal, afgewisseld met de ontwikkeling van vervolgen in anime vechtgames.

Dit verval deed zonder twijfel al haar ingang tijdens de GameBoy Advance jaren, met als duidelijk voorbeeld Advance Guardian Heroes. Het is geen vreselijk spel, maar het voegt bar weinig toe aan noch het genre noch Treasure’s oeuvre. Zowel als gamer als bedrijf moet je zoiets niet willen.

[Advance Guardian Heroes | GameBoy Advance | Regio: Amerika]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Digi-taal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s