Broederliefde

Is het een slecht teken als je een film gaat kijken met iemand, maar niet van te voren wordt verteld welke film het is? Reken maar van wel! Mij werd laatst Basket Case 2 (1990) voorgeschoteld, een film waar ik echt niet op zat te wachten.

Nou moet ik eerlijk vertellen dat ik een jaar of 2 geleden het originele Basket Case (1982) ook al had gezien. Het was een low budget horrorfilm over een jongen die in zijn jeugd gescheiden was van zijn misvormde Siamese tweelingbroer. Duane (Kevin van Hentenryk) leidt ogenschijnlijk een normaal leven, maar hij neemt overal een mand mee naar toe. En wat blijkt, in de mand zit het moordlustige klompje vlees dat zijn broer moet voorstellen.

De film eindigde met een gevecht tussen beide broers waarbij ze allebei door een hotelraam naar hun dood vielen. Eind goed al goed zou je denken, maar 8 jaar na het origineel kwam er alsnog een vervolg uit. Ondanks de vele verstreken jaren gaat Basket Case 2 door waar het origineel ophield. Duane en broerlief Belial worden in kritieke toestand opgenomen in het ziekenhuis en de politie vermoed dat zij verantwoordelijk zijn voor de moorden uit de eerste film.

Het tweetal weet in versufte staat het ziekenhuis te ontvluchten en wordt op straat al snel opgepikt door Ruth (Annie Ross) en haar kompaan Susan (Heather Rattray). Ruth is een verbitterde moeder die een opvanghuis voor freaks runt en stelt dat de broers veilig zijn in haar huis. Susan is een ogenschijnlijk normale meid en het duurt niet lang voordat Duane verliefd op haar is.

De eerste film speelde zich nog af in de louche plekken van New York City, maar het vervolg speelt zich grotendeels af in en rondom een landhuis, waardoor het een hele andere film is. Ruth weet Belials bloeddorst voor het grootste deel in te tomen en hij is sowieso niet langer de enige freak in New York. Op de zolder van het landhuis maakt hij kennis met de meest absurde figuren, inclusief een vrouwelijke vleesklomp als hemzelf. Hoe schattig!

Basket Case 2 ontpopt zich tot een heuse freakshow waarbij de ene gekostumeerde acteur de andere opvolgt. Duane voelt zich bevrijd van zijn broer nou deze tussen soortgenoten een veilig bestaan kan leven, maar zijn plannen om de benen te nemen worden gedwarsboomd door een journaliste. Gedreven door aanzien van haar collega’s probeert ze te bewijzen dat Ruth onderdak biedt aan twee gezochte criminelen. Als ze Duane per toeval in het huis tegenkomt weet hij dat hij niet weg kan gaan. Althans, niet voordat hij en de freaks de snode journalisten hebben vermoord.

Het is niet ’s werelds meest interessante verhaal en het acteerwerk helpt ook niet echt. Dat je collega’s freaks uitbeelden en geen zinnig woord kunnen zeggen betekent niet dat het niet opvalt dat de normale acteurs vrij pover acteerwerk presenteren. Met name hoofdrolspeler van Hentenryk levert een bedroevend slechte performance – en dan bedoel ik niet zo slecht dat het goed is slecht. Het is moeilijk te geloven dat ze 8 jaar na het origineel weer een film met deze knaap aandurfden, zeker aangezien hij eigenlijk overbodig is.

De film draait immers om onze kleine vriend in de mand. Praten kan hij niet, maar kreunen eens te meer. Mensen vermoorden ligt hem ook goed, hoewel hij er niet echt uitziet als een efficiënte killer. Hij is niet langer de enige freak in de film, maar wel nog de meest interessante. In het origineel toonde hij zich nog een jaloerse verkrachter, maar nou raakt hij oprecht verliefd op de andere vleesklodder die op zolder woont. Als alle journalisten vermoord zijn houdt Ruth een feestje, maar merkt op dat Belial niet aan tafel zit. Dat kan ook niet, want hij ligt lekker te seksen met zijn vriendinnetje op zolder. Het is een hilarische scene en een van de weinige memorabele momenten in de film.

Basket Case 2 is uiteindelijk niks meer dan een overbodig vervolg op een redelijk vermakelijke B-film. Het origineel was een stuk bloediger en als ik kan kiezen tussen de setting van de donkere straten van New York en een opvanghuis met freaks dan is die keuze makkelijk gemaakt. De freaks zijn overigens in grote getale aanwezig, maar doen verder niks noemenswaardig. Hun pakken variëren van Muppet-achtig tot carnavalesk en ze zijn dan ook niet echt intimiderend.

Pfff, wat een slechte film. Het erge is dat er ook een Basket Case 3 (1992) bestaat. Hopelijk kan ik die voorlopig ontlopen, want het einde van deel 2 geeft weinig goede hoop op betere acteurs in de toekomst. Laat je niet misleiden door je vrienden en vermijd dit soort low budget kostuum producties!

[Basket Case 2 | DVD | Regio: 2]

2 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

2 Reacties op “Broederliefde

  1. Pingback: Boos vlees | patraversus

  2. Pingback: Boodschappen doen in New York | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s