Dat verdomde egeltje

Sega en Namco proberen al een tijdje onderling uit te maken wie het meeste haar consumenten kan minachten. Namco’s pogingen om nieuwe games als een soort marktkraam aan de man te brengen is een allerminst prettige ontwikkeling, maar Sega wint de strijd vooralsnog door simpelweg troep te verkopen. Ik had geen beter voorbeeld hiervan kunnen spelen als Sonic Classic Collection op de DS.

Weet je nog vroeger, toen de naam van Sega nog respect af dwong? Ja, dat weet je nog he. Ik weet het zelf ook nog. Vette arcade games en harde console games. En die blauwe egel natuurlijk. “Het egeltje verlengt zijn leven met ringen” zei Martijn Krabbe ooit nog eens in Powerplay. Deze efficiënte strategie is overgenomen door Sega zelf, dat zichzelf in leven houdt met Sonic games van twijfelachtige kwaliteit.

Nou is een verzameling met Sonic games natuurlijk niks nieuws. Zo’n beetje elk modern systeem heeft toegang tot de klassieke Sonic games. Classic Collection valt nog het meeste op door de relatief beperkte selectie aan games. Slechts Sonic the Hedgehog, Sonic 2, Sonic 3 en Sonic & Knuckles zul je hier aantreffen. Mij maak je niet wijs dat die andere 16-bit Sonic games er niet bij pasten. Maar ja, die wilde je waarschijnlijk toch niet spelen.

De relatief magere selectie is niet eens het grootste probleem – Nintendo bracht nog doodleuk Super Mario All-Stars uit op de Wii, dus een handjevol ROMs op een DS cartridge is nog zo erg niet. Nee, het grote probleem met Classic Collection is de kwaliteit van de emulatie. Lachwekkend genoeg is deze collectie niet inhouse bij Sonic Team ontwikkeld, maar door hobbyist Stephan Dittrich. Voor optimale kostenbesparing licenseerde Sega zijn Mega Drive emulator jEnesisDS.

Deze emulator wordt in de emulatie scene alom geprezen, maar als betaald product laat het nogal wat te wensen over. Sonic kenmerkt zich door zijn snelheid, maar daar is dankzij de willekeurige momenten van framedrops weinig van te merken. Sega fans zijn door de jaren heen al veelvuldig geminacht door Sega, maar deze iconische games zijn op schandalige wijze naar de DS overgezet. Mij maak je niet wijs dat met goede programmering antieke games als Sonic niet perfect speelbaar kunnen zijn op de DS.

Helaas is de inconsistente framerate niet het enige probleem. Mega Drive games zijn van een hogere beeldresolutie dan op een DS beeldscherm mogelijk is. Om dit te verhelpen hebben ze het beeld geperst in de 256 x 192 resolutie van de DS, met als gevolg dat wanneer het beeld in beweging is sommige pixels van formaat zullen veranderen. Het zit de speelbaarheid verder niet in de weg – in tegenstelling tot de framerate – maar het ziet er zeker niet goed uit.

Het geluid heeft de overgang gelukkig een stuk beter doorstaan. Het unieke Mega Drive geluid is meteen herkenbaar en het zal menig liefhebber weemoedig stemmen. In de originele PAL games werd de muziek nog vertraagd afgespeeld, maar Classic Collection gebruikt gelukkig de NTSC ROMs zodat alles klinkt zoals de makers het bedoeld hadden.

Ah, dat herinnert me. Niet alles is in Classic Collection zoals de makers het bedoeld hadden. Multiplayer functionaliteit is namelijk uit de games weggeprogrammeerd. Geeft niet als je geen vrienden hebt, maar voor andere mensen die graag draadloos multiplayer spelen op een DS is het een vreemde ontwikkeling. Nog vreemder is de verplaatsing van de pauze knop. Je pauzeert niet langer door op start te drukken, maar op de pauze knop op het touch screen. Logisch? Allerminst!

Als doekje voor het bloeden heeft Sega er een art gallery in gestopt. Ik weet het, een waardeloze toevoeging. Heeft Sega dan helemaal niks goed gedaan? Jawel, Knuckles is ook speelbaar in Sonic 2 en Sonic 3. Met name Knuckles in Sonic 3 (zoals het nu heet) is een leuke game om op een handheld te spelen dankzij de save mogelijkheden. Nou ja, voor zover het met alle grafische defecten speelbaar is te noemen.

Sonic Classic Collection is uiteindelijk een beschamend product geworden. Sega probeert hier schaamteloos een minderwaardige collectie aan de man te brengen. Wie op zoek is naar een waardigere collectie raad ik Sonic Mega Collection op de Playstation 2 en Gamecube aan. Wie op zoek is naar een degelijke handheld Sonic game kan de Sonic Rush games eens proberen, hoewel die ook zo hun problemen hebben. Wat je ook doet, loop niet in deze nostalgische valkuil die Sega voor je heeft gegraven met een hele goedkope schep.

[Sonic Classic Collection | Nintendo DS | Regio: Europa]

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Dat verdomde egeltje

  1. Pingback: Metalen slakken | patraversus

  2. Pingback: Met z’n allen uit de bocht | patraversus

  3. Pingback: Kijk ze hard gaan | patraversus

  4. Pingback: Twee keer zo sonisch | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s